Rorschach
@rorschach
das glück in glücksfernen zeiten
Betriebsarzt
Ankara
67 okur puanı
Şubat 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Rorschach
, bir kitap okudu10/10
Beğendi
·12 günde okudu
·Okunma: 15 Nisan 2009 00:00
·2009 2. kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Fransız düşünür Budriya’ rın çağdaş-modern-postmodern ( bunlar çok iç içe kavramlar ) sanat tarzına ilişkin eleştirilerini dile getirdiği makalesinin ve daha sonra onunla bu konuda yapılmış söyleşilerin bulunduğu bu eser dolaşımda çok az var, ama malum mecralarda pdf formatında bulunuyor. Neden basılmadığını anlamıyorum aslında, bu makale ve sonrasındaki tartışmalar- ki bu tartışmalar hala devam ediyor- bir dönem düşünce dünyasının çok ilgisini çekti. Çağdaş sanatın çok tuttuğu bir ismin çağdaş sanatı böyle sırtından vurması sansasyonel bir olaydı, doğal olarak düşünür topa tutuldu. Ama açıkçası ben dahil çoğu insanın içinden geçenleri çok usturuplu bir biçimde açıklayıp, çok cazip bir eleştiri getirdi modern sanata. Bu konuya yazı içinde tekrar dönmek üzere ünlü teorisyenden bize kalanlar üstüne serbest takılacağım biraz.
Budriya çok eski bir ontolojik meseleyi günümüz Avrupa ve Amerika toplumlarına uyarlayıp gerçeklikle ilgili yeni sayılabilecek bazı tespitlerde bulunan ve düşünce dünyasına Simülasyon, Simülakr, Trans- , Hiper- gibi kavramlar kazandıran geçtiğimiz yüzyılın en çok ses getiren düşünürlerinden biri. Düşünceleri daha ziyade yorumbilim ekseninde olduğu için akademik camiada çok karşılık bulamadı. Ancak getirdiği kavramlar popülist ve kullanışlı olduğu için zamanla çok bilinen bir düşünür halini aldı. Hayatının son demlerinde popstarlar gibi Avrupa ve Dünya turnelerine çıkan Budriya fikirlerini paraya dönüştürme konusunda da başarılı oldu. Ancak ‘Modern’ yaftası 1930larda nasıl ki bizim düşkün Osmanlı halefi genç cumhuriyetimizde eğreti durduysa, bu kavramlar da gelişkin(!) medeniyetler dışında karşılığı olan kavramlar olamadı. Bunun sebebi bizim(az gelişmiş ülkelerin) batıyla ‘eşzamanlılığımızın’ bir daha telafi edilemeyecek ölçüde bozulmaya uğraması.
Şunu derim ki, dünyada yaşayan tek bir kişi bile kaldıysa ölüm kurtuluş değil dedikodudur nihayette.
Anna Seghers neden çok okunan bir yazar değil ?
Yaşadıkları, yazdıkları ile Almanların bilinen çoğu yazarından çok daha iyi bir yazar olmasına rağmen hep görmezden gelindi ve soğuk savaş döneminde amerikan yanlısı ülkelerde neredeyse sansürlü bir isim haline geldi. Gözleri gören birinin Transit, Yedinci Haç ya da Ölüler Genç Kalır romanlarını okuyup kitapları ve yazarı beğenmemesi çok zor. Sorun tabi Anna Seghers' in Almanya'nın doğu-batı diye ayrı iki rejimle yönetildiği dönem doğu bloğunda edebiyat ve sanat alanında öncü bir ismi olması. Komünizm karşıtları o dönem nasıl Kundera benzeri yazarları görünür kılmaya çalıştılarsa, Seghers, C.Mieville gibilerini de propaganda yaptıkları ülkelerde hasır altı ettiler. Biz okurlar olarak yazarları yazdıklarıyla ve duruşlarıyla değerlendirmeli ve haklarını iade etmeliyiz, anti-komünist ön yargıların dayattığı ve bugün bize ulaşan anlamsız sansürlerin gölgesi altında değil.
