Ergenlikteki dostluklar kuşkusuz en yoğun ve yakıcı, en gizemli ve ele avuca sığmaz, en cömert ve anlam yüklü olanlarıdır. Bir ömür sürerler, alev alev yanan tutku pınarlarıdırlar, bununla birlikte bazen aniden, nedeni bile anlaşılamadan parçalanır, arkalarında yavaş yavaş sönen korlar bırakırlar.
Sevinç ve acı, yaralı hassasiyet ya da özlem anlarında asla yalnız olmayacaklarının bilincinde olan yakın ya da uzak kişilerin arasında dostluk ışıl ışıl ve sessizce akar. Evet, derin dostluklar ve derin olmayan dostluklar vardır, bir ömür süren dostluklar ve bir anda dağılıveren ham dostluklar vardır ama kırılgan ve kesintili bile olsa her dostlukta illaki dinlemeye, diyaloğa, karşısındakini kabul etmeye ve dayanışmaya yönelik içsel atılımlar mevcuttur.