Denemelerden oluşan bu kitap, gösterişsiz bir samimiyetle yazılmış. Sanki bir arkadaşınızın ses kaydını dinliyorsunuz.
Kitap zamanın sezgiselliğini anlatarak başlıyor. İlerideki satırlarda yazar, zamanın ellerinden akıp gidişini, bir türlü tutamamanın çaresizliğini “kum saati” metaforuyla anlatıyor.
Her denemede, “hayatta kalmaya devam eden ama içindeki karanlığı da inkâr etmeyen” bir kadının sesi var. Kırılmışlığın içinde mizah, kabullenmenin içinde ince bir isyan yer alıyor. Satırlarda güçten gelen bir kırılganlık ve hüzünden doğan bir tebessüm var. Ağrıyı anlatırken süslemeyen, bazen kendiyle dalga geçebilen bir iç monolog.
Yazar, güçlü görünmenin yorgunluğunu da, zayıf kalmanın suçluluğunu da tanıyor.
Yıkılmış binalardan, çatlamış avuçlardan, kırık aynalardan bahsediyor ama çaresizlik yok. “Saç boyamak” burada bir metafor. İnsanın, kendi karanlığına estetik bir rötuş yapma çabası. Bazen işe yarasa da bazen sadece o anı kurtarıyor.
Bu kitabı “her şeyi yoluna koyamadım ama deniyorum” diyen herkese öneriyorum.
Kendini toparlayamadığı günlerde bile güzel görünmeye çalışanlara, bir kupayla battaniye arasına sığınanlara ve bazen sadece “iyiymiş gibi yapma” hâline gülüp geçenlere...
Prf. Azimli'nin okuduğum ilk kitabıydı. Konuyla ilgili onlarca kitap okumama rağmen yüzlerce yeni bilgi öğrendiğim bir okuma oldu. Yüzlerce ifadenin altını çizip gerekli notları aldım. Konuyla ilgilenenlere ısrarla tavsiye ederim.
Kitaptan alıntılar:
"Muaviye ne tarihin en büyük zalimidir ne de sahabi olduğu için dokunulmaz, yanılmaz biri olabilir. Onun yaptığı zulümler, hilekârlıklar ve yağmalar tarihen sabittir. Ancak onu bütün kötülüklerin merkezine oturtmak ne kadar yanlış ise, tam tersine onun sahabi olduğu için yanlış yapsa da kurtulduğunu söyleyebilmek, yaptığı her eylemi onaylamak veya bir kılıf bularak savunmak da doğru değildir."
"Muaviye, şimdiye kadar anlatılanlardan da anlaşılacağı üzere “tuleka” sıfatını tam olarak üzerinde taşıyan biri olarak karşımıza çıkmaktadır. O aynen babası Ebu Süfyan gibi pragmatist olarak İslam'ı seçmiş, İslam'ın henüz güçlenmediği dönemlerde ona karşıyken, İslam güç bulunca menfaatleri gereği bu tercihi yapmış, ömrünün sonuna kadar da İslam'ı işlerinde sadece bir fon olarak kullanmıştır."
"Dönem üretim ekonomisi değil, adeta yağma ekonomisi üzerine kuruluydu. Mekke ve Medine'dekiler -avam tabiriyle adeta çalışmadan yatıyorlar- kuzeyden gelen ganimet gelirleriyle yaşıyorlardı.
Hz. Hasan da aynı şekildeydi. Muaviye'nin zaman zaman verdiği sözleri bozup Hz. Hasan'ı maddi sıkıntıya düşürdüğü ve kendisine adeta mektup ile mal konusunda yalvarttığı biliniyor. Hz. Hasan, bunlara sabretti. Medine'de namaz dışında yaptığı rutin pek bir şey yoktu. Belki de rivayetlere yansıdığı şekilde çok evliliklerinin problemleriyle uğraşıyordu."
"Esasen tarih fotoğraf çekmektir. Doğrusunu eğrisini düzeltmeye çalışırsak tarihe tabir yerindeyse photoshop veya rötuş yapmış oluruz. Bu durumda tarihi doğru anlatmış da olmayız ve sonuçta bu şekildeki bir
Reklam
Rötuşsuz Fotoğraf...
Güzel bir incelemeden (#127916949) etkilenerek okuma listeme almıştım, bugün ne okusam diye aranırken bir çırpıda okuyuverdim. Ne yalan söyliyeyim, beğendiğim ve beğenmediğim kısımları oldu.
Sevdiği bir insanın hapiste olmasının kendisinde tetiklediği duygularının fotoğrafını çekmiş 
Umay Umay, "
Bütün Güzel Çocuklar Şüpheli" adlı bu kitapta. Bu fotoğrafı sunarken hiçbir rötuş yapmamış; sitemini, hüznünü, isyanını, sevgisini olduğu gibi paylaşmış. Bazen aklına estiği gibi, bazen de sustuklarını haykırmaya çalışır gibi.
Seven bir insan olarak sevdiği insandan bir şekilde mahrum ve ayrı bırakılışının acısını çıkartmış adeta kaleminden, sayfalardan, okuyanlardan. Bazen çok narin, nazenin, duygulu ifadeler kullanmış, bazen de ağzına geleni söylemiş, kim ne der, ne düşünür kaygısı olmadan.
Belli bir mahallenin gözlüğüyle, normatif biçimde bakılırsa okuru rahatsız edebilecek ifadeler yok değil. Ama bunları yazanın da nihayetinde bir insan; seven, sevdiğinden ayrı kalmış, bundan dolayı üzgün, kızgın, kırgın bir insan olduğu göz önüne alınırsa, beğenilmese de hak verilmese de anlayışla karşılanması gereken bir durum bence.
Okurun kendi haleti ruhiyesine, okuma motivasyonuna ve bakış açısına göre kendine bir şekilde hitap eden bir şeyler bulabileceği, ya da "Aaaa, bunu da demiş!" deyip mesafeli durabileceği bir kitap olmuş. Nesir ve şiirin bir arada olduğu bu kitapta, nesir kısımlarını okuma keyfi açısından daha dikkate değer bulduğumu ifade edebilirim.
Umay Umay, "Bütün Güzel Çocuklar Şüpheli" adlı bu kitapta. Bu fotoğrafı sunarken hiçbir rötuş yapmamış; sitemini, hüznünü, isyanını, sevgisini olduğu gibi paylaşmış. Bazen aklına estiği gibi, bazen de sustuklarını haykırmaya çalışır gibi.
Seven bir insan olarak sevdiği insandan bir şekilde mahrum ve ayrı bırakılışının acısını çıkartmış adeta kaleminden, sayfalardan, okuyanlardan. Bazen çok narin, nazenin, duygulu ifadeler kullanmış, bazen de ağzına geleni söylemiş, kim ne der, ne düşünür kaygısı olmadan.
Belli bir mahallenin gözlüğüyle, normatif biçimde bakılırsa okuru rahatsız edebilecek ifadeler yok değil. Ama bunları yazanın da nihayetinde bir insan; seven, sevdiğinden ayrı kalmış, bundan dolayı üzgün, kızgın, kırgın bir insan olduğu göz önüne alınırsa, beğenilmese de hak verilmese de anlayışla karşılanması gereken bir durum bence.
Okurun kendi haleti ruhiyesine, okuma motivasyonuna ve bakış açısına göre kendine bir şekilde hitap eden bir şeyler bulabileceği, ya da "Aaaa, bunu da demiş!" deyip mesafeli durabileceği bir kitap olmuş. Nesir ve şiirin bir arada olduğu bu kitapta, nesir kısımlarını okuma keyfi açısından daha dikkate değer bulduğumu ifade edebilirim.
Puan vermedi
ALLAH’IN ASKERLERİ
Sıcak havaları görünce balkona biraz yenilik yapmak istedim. Şöyle de güzel bir köşe yaptım. Henüz bir kaç günlük ama kitap okumak istediğimde ya da kafamı boşaltmak istediğimde geçiyorum buraya alıyorum kahvemi güzelce keyfime bakıyorum.
Bir kaç rötüş daha yaparsam tam istedim rahatlıkta olabilir diye düşünüyorum. Sanırım o zaman vaktimin bir çoğunu burada geçireceğim.
Bu köşemle birlikte bir de kitap tavsiyesi vereyim olur mu ? Allah’ın Askerleri ile Yaşar KEMAL bir kez daha döktürmüş valla. Şiddetle tavsiye ediyorum.
Sembolizmin güzel örneklerinden biriydi bence, sonuna kadar zevkle okudum. Kitapta birçok sembol kullanılıyor ancak yaban ördeği metaforu, kitaba da adını verdiği gibi, merkezde. Yaban ördekleri, yaralandıkları zaman hızla suyun dibine dalarlar ve dipte buldukları şeye gagalarıyla sıkıca tutunurlar. Ama av köpeği tarafından kurtarılıp su üstüne çıkarılabilirler. Hjalmar, gerçeklerden habersiz, derinlere batmış bir yaban ördeği iken doğruluk idealisti Gregers, onu gerçeklere kavuşturup su üstüne çıkaran av köpeğidir. Hedwig de kendi sözleriyle bir yaban ördeğidir aslında: "Ama o, bütün ailesini yitirmiş durumda. Bu yaban ördeğini kimse tanımıyor, nereden geldiğini kimse bilmiyor." Fotoğrafçılık da kitapta kullanılan güzel simgelerden biriydi. Gerçek ile düş arasındaki çizgi, fotoğraf ile rötuş arasında olduğu gibidir. İnsanlar yaşamak için bazen yalanlara gereksinim duyarlar ve gerçekle yüzleşmek yıkıcı olabilir. Dr. Relling, neredeyse tüm insanların hasta olduğunu, inandıkları yalanın yıkılmasını önleyerek sağlıklarına kavuşturduğunu söyler, yalana inanmasının yaşama gücü verdiğini düşünür. Dürüst bir dünya ideali ile yaşamak için yalanlara gereksinim duymanın çatışması...
Gölge
Kansız kitabının devamı olan Gölge kitabını okudum ;çünkü artık Kansız değisti Gölge oldu... Kaderin büyük planı işliyordu... Kansız in hayatına Yarsu dahil edilmişti...
... Yarsu "sevgi, ressamın elindeki rötuş fırçası gibidir. Ressamın o fırçayı en çok kullandığı eser başyapıtıdır."
... Annesi"Gölge senin kaderine bulaşmış kara bir leke, senin iyiliğin onun kötülüğünü kapatamaz... "
... Hayır dedi Yarsu" Gölge benim ilk aşkım ve başyapıtım, yaptığım onun kusurlarını kapatmak değil sevgiyle onu tamamlamak. Onsuz ben yarım değil yok olurum... "
Gölge seçilen kişiydi, yarsu hayatını nekadar değiştirmeye çalışsa da nafileydi, çünkü değişmeye gölgenin bile gücü yetmiyordu. Ayla in yaşadıkları,
Ayla yıllar sonra yaşadığı pişmanlıkla, reddedip başkasına verdiği evladı (kansız) Gölge yi artık geri istiyordu,geçen zaman ve Ayla, evladını ve birdaha evlat sahibi olma yetisini kaybetmişti, buna ramen kavuştuğu oğluyla birleşip iblisin önündeki tek engel olabilecekler mi!!! Anlamı cennet olan Uçmag da bir araya gelip, Ayla'nin Sevgi, Nurhan'nın Akıl ve Cesaret, Yarsu'nun Aşk inin gücü ile Herşeyle başa cikabileceklermiydi... Gölgeye bahşedilen güç iyiyimi besliyecek, kötüyü mü!?!? Korku canavarını alt etmek mümkün kilinacakmi!?!?
Akışında kendinizi kaybedeceğiniz, sevginin gücüne birkez daha inanacağınız, korku denen lanetin kırılmasıyla kötülüğün kalkanından kurtulup ruhunuzdaki armonileri hayata geçireceğiniz! soluğunuzu kesicek muazzam bir kurgu ile karşılaşacaksınız... Kesinlikle okumanızı tavsiye edeceğim bir seri oldu benim için #kansiz ve #golge
Reklam
Reklam