Kasırganın güzergahını adım adım izlemek zorundayım çünkü tam olarak ne zaman nereyi vuracağını bilirsem canım daha az yanar.
Zavallı varlıklar! Onları sevmek hataysa da en azından acıyalım onlara. Gün ışığını hiç görmemiş köre, doğanın ezgisini hiç duymamış sağıra, ruhunun sesini hiç duyuramamış dilsize acıyorsunuz ama sahte bir iffet bahanesiyle, acı içindeki bahtsız kadını çılgına çeviren ve elinde olmadan iyiyi görmesine, Tanrı’yı duymasına ve sevginin ve imanın arı dilini konuşmasına olanak vermeyen bu kalp körlüğüne, ruh sağırlığına, vicdan dilsizliğine acımak istemiyorsunuz.
İnsan kabahatli olunca efendim, başına gelecekleri ta uzaktan sezebilir; tıpkı gökteki kuşların yaklaşan fırtınayı sezmesi gibi.
