“Dünyanın vicdanı”…
Bu eserle Eduardo Galeano’ya neden bu yakıştırmanın yapıldığına bir kez daha şahit olmak mümkün.
1 Ocak ile başlayıp 31 Aralık tarihine kadar her gün için yakın tarihte ya da eski çağlarda “o gün yaşanan” özel bir hikâyeyi, bir gerçeği dillendirmiş takvim formatında...
Özgürlük için mücadele edip sisteme direnmiş,
sömürüye karşı çıkıp emperyalizmle yüzleşmişlerden kiminin zaferlerini kiminin uğradığı ihanetleri anlatmış kıssadan hisse misali.
Ama ne anlatmak…
Ruhunun uzandığı tüm coğrafyalardan devşirdiği mihenk olası konularla
tarihin nabzını tutan sujelere “unutulmamalısınız” diyen bir saygı duruşu ile. 
Eduardo Galeano 
Ve Günler Yürümeye Başladı
Eduardo Galeano Ve Günler Yürümeye Başladı
FİLİSTİN VE ZWEİG - Modern Klasikler Dizisi -17-1000Kitap
Acaba 
Stefan Zweig şuan yaşasaydı ve o dünyalara sığdıramadığı masum, çaresiz, korkmuş yahudilerin (soydaşlarının), Filistinli çocuklara ve kadınlara yaptığı vahşetleri ve soykırımları görseydi, bu kitabı yazabilecek gücü bulabilir miydi kendinde???
Kitap boyunca hep bu soruyu sordum.
Eğer gerçekten kendi dediği gibi savaş karşıtıysa, Adolf Hitler’den çok kendi kanından insanlardan nefret ederdi diye düşünüyorum.
Sayfa 9’da dediği gibi;
Romalı Yahudiler bu karanlıkve tehlikeli talan günlerinde her akşam gece yarılarına kadar dua ettiler.
Daima kaba kuvvetin galip geldiği adaletsiz ve gaddar bir dünyada adil kişi (yahudiler), bulunduğu yerden kopup Tanrı’ya yönelmekten başka ne yapabilirdi ki?
Bu yıllardır böyleydi.
Filistin halkının duadan başka silahı varmı? 1000 yıl önce Yahudiler’e yapılanlar. Şimdi Yahudiler tarafından bütün dünya halklarına yapılıyor.
Lanet olsun sizlere ve sizinle bu yolda yürüyenlere!
Ama bu kitabın en TRAJİKOMİK cümlesi şuydu;
Sevgili yazarımız Yahudiler hakkında sayfa 87’de şöyle bir cümle kurmuş:
“Bu sınanmış halk huzur bulup bir yurda kavuşsa kim bilir nasıl gelişip, neler yapacaktır!”
Yaradan bu lanetli ama çalışkan kavime bu hakkı tanıdı. Maalesef 1949’da kurulan İsrail’in ve siyonist yahudilerin neler yaptığını bizler görüyoruz Zweig.
Soydaşların, o huzur ve barış arayan halkın bütün dünyayı kan gölüne çevirdi. 
Rahel Tanrı’yla Hesaplaşıyor kitabındaki Nuh’un barışı temsil eden güvercinini senin kanından insanlar öldürdü.
Objektif olarak kitaba yaklaşacak olursak, Yahudilik tarihini, ritüellerini ve yaşam biçimini (kadını değersizleştirme yahudilerde çok ağır bir şekilde uygulanır. Yahudilik’te kadının tek amacı soyun devamını sağlamasıdır) görmek açısından güzel bir kitap. Ve en değerlileri 7 kollu şamdanın (Menorah)
Stefan Zweig şuan yaşasaydı ve o dünyalara sığdıramadığı masum, çaresiz, korkmuş yahudilerin (soydaşlarının), Filistinli çocuklara ve kadınlara yaptığı vahşetleri ve soykırımları görseydi, bu kitabı yazabilecek gücü bulabilir miydi kendinde???
Kitap boyunca hep bu soruyu sordum.
Eğer gerçekten kendi dediği gibi savaş karşıtıysa, Adolf Hitler’den çok kendi kanından insanlardan nefret ederdi diye düşünüyorum.
Sayfa 9’da dediği gibi;
Romalı Yahudiler bu karanlıkve tehlikeli talan günlerinde her akşam gece yarılarına kadar dua ettiler.
Daima kaba kuvvetin galip geldiği adaletsiz ve gaddar bir dünyada adil kişi (yahudiler), bulunduğu yerden kopup Tanrı’ya yönelmekten başka ne yapabilirdi ki?
Bu yıllardır böyleydi.
Filistin halkının duadan başka silahı varmı? 1000 yıl önce Yahudiler’e yapılanlar. Şimdi Yahudiler tarafından bütün dünya halklarına yapılıyor.
Lanet olsun sizlere ve sizinle bu yolda yürüyenlere!
Ama bu kitabın en TRAJİKOMİK cümlesi şuydu;
Sevgili yazarımız Yahudiler hakkında sayfa 87’de şöyle bir cümle kurmuş:
“Bu sınanmış halk huzur bulup bir yurda kavuşsa kim bilir nasıl gelişip, neler yapacaktır!”
Yaradan bu lanetli ama çalışkan kavime bu hakkı tanıdı. Maalesef 1949’da kurulan İsrail’in ve siyonist yahudilerin neler yaptığını bizler görüyoruz Zweig.
Soydaşların, o huzur ve barış arayan halkın bütün dünyayı kan gölüne çevirdi. Rahel Tanrı’yla Hesaplaşıyor kitabındaki Nuh’un barışı temsil eden güvercinini senin kanından insanlar öldürdü.
Objektif olarak kitaba yaklaşacak olursak, Yahudilik tarihini, ritüellerini ve yaşam biçimini (kadını değersizleştirme yahudilerde çok ağır bir şekilde uygulanır. Yahudilik’te kadının tek amacı soyun devamını sağlamasıdır) görmek açısından güzel bir kitap. Ve en değerlileri 7 kollu şamdanın (Menorah)
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ve Galeano Dik Durdu !Duygu ve Düşünce
Sunulanı yaşayanların, yaşarken sessiz kalanların , yaşadığının farkına varamayanların, varıp da sessiz kalanların, "çünkü onlardan menfaatiniz var" ithamının karşılığı olanlarla birlikte kendinden olmayanı yok sayıp tarihin ve toprağın kendiyle birlikte var olup geliştiğini zannetme hastalığında olan Avrupai bakış açısının kökenine bu kitabı dinamit yapıp koymuş bir adam Eduardo Galeano
Gerçek olan toprağın hikayesidir. Ve bu Gerçek, kabullenilmesi zor fedakarlıklarda bulunabilenlerin hikayesidir. Her toprak kendi hikayesini yazarken, bu hikayeyi yok sayanlar da olacaktır elbet. Galeano yok sayanlara karşı durabilen, onurunu kitabıyla gösteren bir adam.
Sunulanı yaşamamak için sunanları reddedebilenlere, zalimi tanımaya cesareti olanlara önerebilirim.
Kitabın içeriğine gelince her günü bir kısa hikaye ile gerçeği harmanlayıp okuyucusunu yormadan okunabilecek bir kitap. Bununla birlikte edebi derinliği çok yüksek olmasa da 
Thomas Bernhard'ın dediği gibi "Her şey için betimlemeye ihtiyaç duyan ahmaklar için yazmıyorum."
Eduardo Galeano
Gerçek olan toprağın hikayesidir. Ve bu Gerçek, kabullenilmesi zor fedakarlıklarda bulunabilenlerin hikayesidir. Her toprak kendi hikayesini yazarken, bu hikayeyi yok sayanlar da olacaktır elbet. Galeano yok sayanlara karşı durabilen, onurunu kitabıyla gösteren bir adam.
Sunulanı yaşamamak için sunanları reddedebilenlere, zalimi tanımaya cesareti olanlara önerebilirim.
Kitabın içeriğine gelince her günü bir kısa hikaye ile gerçeği harmanlayıp okuyucusunu yormadan okunabilecek bir kitap. Bununla birlikte edebi derinliği çok yüksek olmasa da Thomas Bernhard'ın dediği gibi "Her şey için betimlemeye ihtiyaç duyan ahmaklar için yazmıyorum."Varız ve var olmaya devam edeceğiz1000Kitap
Kitap, tek bir ana karaktere ya da olay örgüsüne bağlı ilerleyen bir roman değil. Galeano, farklı dönemlerden, farklı coğrafyalardan, farklı sosyal sınıflardan kadınların hayatlarından kısa ama etkili kesitler sunuyor. Bazen adı herkesçe bilinen bir kadından söz ediyor, bazen de tarihte hiçbir iz bırakmamış, sadece acı çekmiş ya da direnmiş bir kadının hikâyesini anlatıyor. Bu yapı, bana kadınlığın tek bir yüzü, tek bir kaderi, tek bir kalıbı olmadığını açıkça gösterdi. Her hikâye, kadın olmanın başka bir halini, başka bir yükünü, başka bir gücünü taşıyor.
Galeano’nun anlatısında en güçlü hissettiğim şeylerden biri, kadınların tarih boyunca nasıl sistemli bir biçimde görünmez kılındığı oldu. Savaşlar erkekler üzerinden anlatılırken, acının en ağır kısmını çoğu zaman kadınların taşıdığını görmek insanı sarsıyor. Evlerinde, tarlalarda, fabrikalarda, sokaklarda, yatak odalarında, mahkemelerde, kiliselerde ve meydanlarda kadın bedeni ve hayatı üzerinde kurulan tahakküm, kitabın satır aralarında çok net hissediliyor. Kadınlar sadece fiziksel şiddete değil, zihinsel ve duygusal bir kuşatmaya da maruz kalıyor. Galeano, bunu romantize etmeden, yalın ve çarpıcı bir dille gözler önüne seriyor.
Ancak Kadınlar yalnızca acıların, kayıpların ve ezilmişliklerin anlatıldığı karanlık bir kitap değil. Tam aksine, içinde oldukça güçlü bir direniş ve umut duygusu da var. Galeano’nun anlattığı kadınlar; susmayan, boyun eğmeyen, düşünen, üreten, seven, karşı çıkan ve var olmaya devam eden kadınlar. O yüzden kitapta kadın, yalnızca kurban olarak konumlanmıyor; aynı zamanda mücadele eden, değiştiren ve dönüştüren bir özne olarak da karşımıza çıkıyor. Bu nokta, kitabın en güçlü yanlarından biri.
Elbette bazı okurlar için hikâyelerin çok kısa olması, daha derinlemesine işlenmemesi bir