Duyduğum acı gündelik işlerle uğraşmama engel oluyor demek bana ikiyüzlüce geliyor. Hatta tam fersije: Bu işler acımı dindirmiyor belki ama zihnimi dağıtıyor, beni oyalıyor.
Öyle inanıyorum ki 20. yüzyıl sonunun en yürekler acısı çelişkisi, insan yeteneğinin sınırsızlığı ile bu yeteneğin özgürce kullanılmaması durumunda yatmaktadır, çünkü insan yeteneğinin özgürce kullanılmasını önleyen, emperyalizmin doğurduğu siyasal, ideolojik, ırksal engellerle doludur dünyamız.