Eski Yunanlıların bildiği bir başka çeşit korku varmış; bizim aklımızın şaşkınlığı dışında bir şeymiş o; görünür bir sebep
yokken tanrısal bir dürtüden gelirmiş. Toptan bir halkın,orduların kapıldığı olurmuş bu korkuya. Kartaca’nın altını üstüne getiren böylesi bir korku olmuş. Bağırış çağrışmalar gökleri tutmuş; bir baskın varmış gibi millet sokaklara dökülmüş,düşmana saldırır gibi birbirlerini yaralamış, öldürmüşler.
Kargaşaya, şamataya boğulmuş bütün Kartaca: Sonunda dualar, kurbanlarla tanrıların öfkesini yatıştırmışlar da öyle kurtulmuşlar bu beladan. Pan tanrının saldığı korku anlamına gelen panik diyorlar buna