Hər kəsə salam
Mənə aylar sonra post paylaşdıran kitab Michelle Cohen Corasanti “Badem Ağacı”.
Bir çox kitabı oxuyanda duyğulansam da ,iç çəkə - çəkə ağladığım tək kitab oldu.Müharibə, günahsız insanlar , Ahmedin yaşadığı acı dolu həyat…
Kitab sadə üslubda yazılıb ,axıcı idi. Oxumağa başladım və bitirmədən əlimdən yerə qoya bilmədim. Ahmedin həyata qarşı duruşuna,yaşadığı o qədər zülmə baxmayaraq həyatdan, xəyallarından imtina etməməsinə , insan sevgisinə heyran qaldım. Gözümdə yaşlarla oxudum mübarizəsini.
Kitabda da dediyi kimi; başarı hiç düşmemek değil, her düşüşünde kalkabilmektir..
TEMOYÊ DI ZIKÊ HESPAN DEEdebiyat
TEMOYÊ DI ZIKÊ HESPAN DE
Pirtûka Temoyî helbestê ya bi navê 112 Hesp û Xezelek nêzika du mehan e di destê min de ye lê naqede. Ne ji ber dirêjbûna wê, ji ber qewet û kûrbûna wê ..
Gava hinekî ketim li nava kitêbê, ji fîlma “the revenent”ê sehneyeke Dicaprio’yî hate li ber çavê min.
Heçiyek temaşekirine jixwe zanin Dicaprio di fîlmê de bi rola Hugh Glass dilîze. Hugh Glass nêçîrvan e, bi hevalê xwe re diçe nêçîra ajalên biyanî bo postê wan bi dest bixe. Rojekê li rastî hirçekî tê û hirç wî bîrîndar dike hevalê wî jî pişta xwe didinê û wî li wir dihêlin. Hugh, bo xwe li jiyanê rabigre zikê hespekê diqelişe, dikeve zikê hespê û wusa ji mirinê difilite.
Ji min wetrê Temo jî di kitêba xwe de ketiye hindurê hespan lê cudahiyek di nava wan de heye;
Hugh (Dicaprio) ji bo xwe vejîne ketiye zikê hespê lê Temo, bo hespê vejîne ketiye zikê hespê.
De em wan herdû zilamên qeşeng bidin aliyekî û derbazî lêhûrbûna pirtûkê bin.
Wekî hûn jî zanin pirtûka Temoyî helbestê a bi navê 112 Hesp û Xezelek vê payiza sala borî ji weşanênxaneya Darayê derket. Ji xwe berhemên Temoyî ên din jî serkeftî ne û ne hewceyê pesnê min in lê ev a dawî tiştekî neditî ye.
Form û Dîtbarî
Çima 112? Li gorî gotina nivîskar ev jimar bi taybetî nehatiye bijartin û tiştekî sembolîze nake, jimara helbestan hêdî hêdî li hev zêde bûne û bi awayekî spontane 112 helbest derketine holê. Temoyî navê gelek hespên bê helbestmayî jî di dawiya berhemê de nivisiye û siwarê wan jî diyar kiriye.
Kitêb bi 112 helbestên ji devê hespan hatiyê nivisîn û xezeleke bi navê “Xezela sim û pîkolan” pêk tê. Ji wan helbestan 110 heb helbest li ser hespê leheng û navdarên Kurdan hatiye nivisîn,
helbesteke bi navê “Cilfîferaz” li ser hespa lehengeke çîrokî hatiye nivîsin siwara wê ‘’Zilfînaz”e (û cudahiyeke wê hespê ew e ku di nav hespên
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İnsan yolunu kaybettiği zaman bütün dikkatini toplar ve daha keskin gözlerle bakar etrafına. O zaman, daha kaybolmamışken görmediği şeyleri bile görmeye başlar. Ya bir ülke yolunu kaybettiği zaman ne yapar Lisa.Lisa. sad Lisa. Lisa
Vicdan Sızlar ~ Güray Süngü
Merhaba kitapseverler, bazı kalemler vardır okuduğunuzda size çok şey kattığını düşünürsünüz. Güray Süngü de benim için öyle bir kalem oldu. Bu kitaptaki öyküler bana çok şey kattı.
Bir fark yaratmış bunu yazmadan geçmek istemem; ilk iki öyküsünde bir yazarın bir kitabının alıntısıyla başlamış gibi göstermiş ve yazdığı hikayesini bu alıntıya uyarlamış. Ama zaten böyle bir yazar yok böyle de bir kitap da yok. Yani çok iyi hikayeler kurgulamış. Bunu fark ettiğimde çok şaşırdım. Woow dedim
Hikayelerinde insan doğasının karmaşıklığı, toplumsal sorunlar ve içsel çatışmalar yer alıyor. Derinlikli, düşündürücü ve satır aralarının çok iyi okunması gereken hikayelerdi. Özellikle ironik söylemlere çokça yer vermiş. Kapitalizmin eleştirisi, teknolojik gelişimin suistimaline kadar giden ironiler var. Artık bomba yerine kot pantolon ve gazlı içecek üretilmesi ve kedinin annesi gibi konuşması ironinin doruk noktasıydı.
Diğer okuduğum romanındaki modern-post modern anlatım bu kitabında da vardı metinler arası geçişlere ve parodilerede yer vermiş öykülerinde. Satır aralarında kıyıya vuran Suriye’li Aylan bebekten de bahsetmiş, arka mahallelerdende, kibiri metaforsuz gizlice de anlatmış, yalın dokunaklı bir aşkı da. Yani çok güzel teknik de konuşturmuş satır aralarınıda.
Öykü okumayı sevenlere kesinlikle tavsiye ederim. Özellikle farklı bakış açıları okumak isteyenlere. Ben tüm hikayeleri çok sevdim özellikle ilk ikisi müthişti.
Keyifli okumalar dilerim
Bu boyda şəhərdə bircə ağıllı adam tapmışam, o isə havalıdır.
Həyatımda ilk dəfədir ki, bir kitabı oxuyub bitirdikdən sonra hafizəmi itirməyi arzu edirəm. Çünki yalnız məhz bu sayədə bu kitabla yollarımız yenidən kəsişə bilər. Belə bir halın mümkün olmaması məni onu deməyə sövq edir ki, eyni beyinlə 
6 Nömrəli Palata əsərini oxumağa taqətim yoxdur.
Kitabda Vladimir Nabakovun 
Anton Çehov haqqında fikirləri Qismət Rüstəmov tərəfindən tərcümə olunmuşdur. Orada bir hissə diqqətimi çəkdi. Deyilirdi ki, boğulmuş gülüşlə əsnəmə arasında səs çıxaran yazıçılar var. Bəzilərində isə bu gülümsəmə ilə hönkürtüarası bir şey alınır. Çexovun yumoru isə bütün bunlara yaddır. Çexov şən adamlar üçün kədərli hekayələr yazırdı...
Xəyali bir xəstəxana düşünün, içində dəli adı altında cəmiyyətin iç üzünü göstərən ən ağıllı adamların yatdığı. Düşündünüzsə, başlayaq.
Əsərə ilk başladığımız anda xəstəxananın həyətində nisbətən aralıda, əsas binanın yanında tikilmiş əlavə tikilidən söhbət gedir. Daha da irəlilədikcə buranın necə natəmiz şəraitdə mövcud olduğunun şahidi oluruq. Hansı ki bu tikilidə beş dəli müalicə alır.
Bu xəstələrdən (dəli) biri nisbətən arıq, çəlimsiz və vərəm xəstəsidir. Digəri isə balacaboy, diribaş, nə az nə çox burada iyirmi il müalicə alan, cuhud Moyseykadır. Xəstəxanadan kənara çıxmasına icazə verilən tək xəstə. Üçüncü xəstəmiz həyatdan əlini üzmüş ətrafında olanlara heç bir reaksiya verməyən, mənasız, küt sifətli, gonbul bir kişidir. Dördüncü xəstəmiz isə köhnə post çeşidləyicidir.
Gələk sonuncu xəstəmizə. Kitabda üçüncü olaraq bəhs edilsə də mən onu ən sona saxladım. Bu obrazın taleyinə nəzər saldıqda həyatın necə də acınacaqlı olduğunu bir daha xatırlayırıq.
Həm sanballı, həm də varlı məmur Qoromovun oğlu olan ,İvan Dmitriç. Bəli, necə ola bilər ki, onu həyat ömrünün sonuna qədər xəstəxana adlansa da, əslində, həbsxana adlanan bu
6 Nömrəli Palata əsərini oxumağa taqətim yoxdur.
Kitabda Vladimir Nabakovun Anton Çehov haqqında fikirləri Qismət Rüstəmov tərəfindən tərcümə olunmuşdur. Orada bir hissə diqqətimi çəkdi. Deyilirdi ki, boğulmuş gülüşlə əsnəmə arasında səs çıxaran yazıçılar var. Bəzilərində isə bu gülümsəmə ilə hönkürtüarası bir şey alınır. Çexovun yumoru isə bütün bunlara yaddır. Çexov şən adamlar üçün kədərli hekayələr yazırdı...
Xəyali bir xəstəxana düşünün, içində dəli adı altında cəmiyyətin iç üzünü göstərən ən ağıllı adamların yatdığı. Düşündünüzsə, başlayaq.
Əsərə ilk başladığımız anda xəstəxananın həyətində nisbətən aralıda, əsas binanın yanında tikilmiş əlavə tikilidən söhbət gedir. Daha da irəlilədikcə buranın necə natəmiz şəraitdə mövcud olduğunun şahidi oluruq. Hansı ki bu tikilidə beş dəli müalicə alır.
Bu xəstələrdən (dəli) biri nisbətən arıq, çəlimsiz və vərəm xəstəsidir. Digəri isə balacaboy, diribaş, nə az nə çox burada iyirmi il müalicə alan, cuhud Moyseykadır. Xəstəxanadan kənara çıxmasına icazə verilən tək xəstə. Üçüncü xəstəmiz həyatdan əlini üzmüş ətrafında olanlara heç bir reaksiya verməyən, mənasız, küt sifətli, gonbul bir kişidir. Dördüncü xəstəmiz isə köhnə post çeşidləyicidir.
Gələk sonuncu xəstəmizə. Kitabda üçüncü olaraq bəhs edilsə də mən onu ən sona saxladım. Bu obrazın taleyinə nəzər saldıqda həyatın necə də acınacaqlı olduğunu bir daha xatırlayırıq.
Həm sanballı, həm də varlı məmur Qoromovun oğlu olan ,İvan Dmitriç. Bəli, necə ola bilər ki, onu həyat ömrünün sonuna qədər xəstəxana adlansa da, əslində, həbsxana adlanan bu
J.K. Rowling - Harry Potter ve Felsefe taşı
Kitabsevərlər tərəfindən bilinən, filmsevərlər tərəfindən izlənən bu məhşur əsər haqqında post yazmaq zamanı gəldi cə çatdı...
İllər öncə filmlərini sevərək, inanaraq, yaşıyaraq və bəyənərək izləmiş, özümü oraya aid hiss etmişdim. Ən sevdiyim obraz, bina bilə hələdə dəyişmir. Artiq 25 yaşım var və mən nəhayət bu möhtəşəm əsərin bütün kitablarını alıb tamamladım. Qeyd edim ki, bu postda kitabın mövzusuna çox toxunmayacam. Davam edək:) İlk kitabı oxuyub bitirdim. O qədər qəribə hislər keçirdim ki, ifadə etsəm çox uzun bir yazı alınacaq. Fildən fərqli olan məqamlar ayrı bir xoşuma gəldi. Altını xətlədiyim cümlələr, oxuyarkən gözümdə canlandırdığım səhnələr o qədər duyğusallaşdırdı ki məni kitab heç bitməsin istədim. Və beləcə bu seriyanı asta sata zamanla oxuyub bitirməyi qərara aldım və İnşallah bitirdikdən sonra yenidən oxumaq da arzumdur.
Mövzu: Harry Potter adlı bir oğlan sadə bir həyat yaşarkən bir bayquşun məktubu ilə bütün həyatı dəyişir. Hogwarts Cadılık ve Büyücülük Okuluna qəbul edildiyinin öyrənir. Çoxlu macəralar, sehirlər, obrazlarla dolu olan bu kitabda biz Harrynin yaşının az olmaöına baxmayaraq bacarıqlı bir büyücü olma yolunu oxuyuruq.
Əslində Harry haqqında fikirlərim çoxdur. Seçilmiş uşaq olsa da onu Voldemordun yaratdığını və Albus Dumbledore-un sayəsində bir əfsanə olduğuna inanıram. Bu hər hansı bir uşaq da ola bilərdi amma Vold onu seçdi. Kəhanət olsa da bu Neville də ola bilərdi. Bu arada yoxlamasam da qəlbən üzümü Slytherinə yaxın hiss edirəm. Səbəb isə ən sevdiyim obrazın Severus Snape olmasıdır :)
Qısaca, yaşınızın fərqi olmadan daxilinizdə heçkimin görmədiyi fantastik dünyanız varsa bu seriyanı mütləq oxuyun.
Növbəti kitab postlarında ürək dolusu danışmaq ümidi ilə, Sihirle kalın
/The Aspect of Phenomenology for Every Character/
Shakespeare is the most famous playwright and poet and Hamlet was masterfully written by him in the golden era of Elizabethan theatre. The play begins with the murder of Hamlet’s father. Throughout the play, the main purpose of characters is to revenge each other. Meanwhile, we can observe the thoughts and behaviour of the characters.
First of all, we can analyze the behaviours of his family and his relatives after Hamlet’s father is killed by Claudius. Hamlet is the one who deeply feels the sorrow of his death and even therefore he doesn’t like Denmark. We can clearly understand his thoughts in this quotation:“nor customary suits of solemn black, nor windy suspiration of forced breath, no nor the fruitful river I the eye, nor the dejected havior of the visage, together with all forms, moods, shapes of grief that can denote me truly: these indeed seem.” In addition, Queen Gertrude, Hamlet’s mother, is sad of the death of her husband, but she is not so deeply affected. In this quotation, she tells her son that “Thou know’st tis common; all that lives must die, passing trough nature to eternity.” Moreover, Claudius who is King of Denmark is the murderer of Hamlet’s father. He pretends to be upset because nobody knows he is the killer of his brother. He wears a mask and he says that death is normal and that being in too much sorrow is coming against God.
Secondly, we can discuss the relationship between Hamlet and Ophelia who is the daughter of Polonius because everyone has different thoughts about them. They love each other and start spending time together. However, her father and brother worry about her youth and age so they warn about their relationship. Throughout the play, Hamlet thinks his father’s ghost and makes
