Puan vermedi·624 syf.··
Beğendi
·2026 10. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 09 Şubat 2026 00:00
Çok çok çok iyiydi zaten sn olması bence iyi olması demek.Zaten shiplerimde kitabın akışıyla uygundu.H☆Y,K☆I,B☆L (mutlu so sadd)umarım bir sonraki kitapta da mutlunun
Yüzü gülwr
9/10
Beğendi
·2026 2. kitabı
Kitap, üniversite için bir aristokrat olan ailesinin yanından ayrılan Arcade adında bir gencin ve üniversite için gittiği yerde tanıdığı nihilist bir genç olan Bazarov'un diğerleri ile olan kuşak çatışmasını konu alıyor. Arcade ve Bazarov, üniversiteden döndüklerinde Arcade'in ailesinin yanına, köşke giderler ve orada kaldıkları süre boyunca Arcade'in amcası ile aralarında yaşanan kuşak çatışmasını ve ikilinin iddialı nihilist düşüncelerine daha detaylı hakim oluyoruz. Kitap ilerledikçe başlarda birbirleriyle iyi anlaşan ikilinin araları, Anna Sergeyevna'ya duydukları aşk yüzünden gitgide açılmakta. Anna ise Bazarov'un cesur ve nihilist kişiliğinden etkilense de onu tartışmayı sevdiği bir arkadaştan öte görememekte, Arcade'e ise aralarında bulunan yaş farkında dolayı ona daha çok bir abla gibi yaklaşmakta. Bazarov'un sanata, aşka ve romantizme uzaktan yakından ilgisinin olmadığı hatta romantizmi ve kadınları aşağı gören düşüncelerine rağmen ölüm döşeğindeyken bile yanında Anna'yı istemesi ise kitabın bir ironisi. Zaten başlarda da kendi düşüncelerini dile getirmekten çekindiği, sadece Bazarov'dan etkilendiğini düşündüğüm Arcade ise cesur, gururlu ve özgürlüğüne düşkün bir kadın olmasına rağmen Anna'dan uzaklaşıyor ve onun sanatçı ruhlu kız kardeşine âşık oluyor. Tüm bunların dışında Bazarov'un üzerinde durmak daha iyi olur bence. Bana göre Bazarov karakteri oldukça itici, egolu ve hatta burnu havada bir karakter. Yaptıkları onca şeye, gittiği her yerdeki ailelere zarar vermesine rağmen nihayet kitabın sonlarında Arcade'lerin köşkünden ayrılırken eve bakarak "Pis aristokratçılar!" diye bağırması zaten onun derdinin aristokrasi olmadığını gösteriyor. En azından bana göre öyle. Yine de Anna yüzünden Arcade ile araları bozuk ve düşman bir şekilde değil, birbirlerine
Həyatın mənası haqqında heç nə deyən kitab
Matt Haig oxumağa bir çoxları kimi 
Gece Yarısı Kütüphanesi kitabıyla başlayaram deyə düşünürdüm, amma təsadüfən 
İnsanlar kitabı əlimə keçdi və beləcə müəllifin qələmi ilə tanışmış oldum. Kitab, yadplanetli bir varlığın Dünya-ya göndərilməsi ilə başlayır. Ona belə bir missiya verilir ki, professor Andrew Martin-in yerinə keçməli və onun etdiyi böyük riyazi kəşfin bütün izlərini Yer üzərindən silməlidir. Çünki bu kəşf insanlığın texnoloji inkişafını təhlükəli dərəcədə sürətləndirə bilər, hətta elə bir səviyyəyə çatdırar ki, nəticədə hər şey cığırından çıxa bilər. Yadplanetlini Yerə göndərən gözətçilər isə hesab edirdi ki, insanlıq hələ bu cür kəşfə, bu cür gücə mənəvi olaraq hazır deyil.
Sözün açığı, bu kitab mənim həyatımı dəyişdirən bir əsər olmadı. Amma oxuduğum 11 gün ərzində mənə yaxşı yoldaşlıq etdi. Bəzən düşüncələrimin bir parçası ilə qarşılaşdım, bəzən güldüm, bəzən isə absürdlüklərini sorğuladım. Sonda isə belə qənaətə gəldim ki, müəllif elə kitabın əvvəlində düz demişdi: "Bu kitab həm həyatın mənası, həm də heç bir şey haqqındadır". Oxuyursan, görürsən ki, bir çox fikrə qatılırsan, lakin sonda bir baxırsan ki, əldə var sıfır. Sən demə zaten bildiyin şeylərdi bu oxuduqların. Qısacası, bu kitab böyük cavablar vermir sizə. Amma yenə də vaxtınızı xoş keçirmək və yaxud mənim kimi reading slumptan çıxmaq istəyirsinizsə oxuna bilər.
Kitabda insanların nə qədər qəribə, ziddiyyətli varlıqlar olduğu barədə oxuyuruq. Həyatın absürd və mənasız tərəfləri göstərilir, amma eyni zamanda fərqinə varırıq ki, insan olaraq məhz bu absürdlüyün içində öz mənamızı yaradırıq. Yadplanetli üçün də yer üzündəki hər şey başda mənasız görünür – şərab içmək, musiqi dinləmək, sevgi, ailə və s. Amma zaman keçdikcə anlayır ki, bu mənasızlıq da özü bir məna daşıyır. Kitab boyunca onun yavaş-yavaş2025 Okuma Raporları
Matt Haig oxumağa bir çoxları kimi Gece Yarısı Kütüphanesi kitabıyla başlayaram deyə düşünürdüm, amma təsadüfən İnsanlar kitabı əlimə keçdi və beləcə müəllifin qələmi ilə tanışmış oldum. Kitab, yadplanetli bir varlığın Dünya-ya göndərilməsi ilə başlayır. Ona belə bir missiya verilir ki, professor Andrew Martin-in yerinə keçməli və onun etdiyi böyük riyazi kəşfin bütün izlərini Yer üzərindən silməlidir. Çünki bu kəşf insanlığın texnoloji inkişafını təhlükəli dərəcədə sürətləndirə bilər, hətta elə bir səviyyəyə çatdırar ki, nəticədə hər şey cığırından çıxa bilər. Yadplanetlini Yerə göndərən gözətçilər isə hesab edirdi ki, insanlıq hələ bu cür kəşfə, bu cür gücə mənəvi olaraq hazır deyil.
Sözün açığı, bu kitab mənim həyatımı dəyişdirən bir əsər olmadı. Amma oxuduğum 11 gün ərzində mənə yaxşı yoldaşlıq etdi. Bəzən düşüncələrimin bir parçası ilə qarşılaşdım, bəzən güldüm, bəzən isə absürdlüklərini sorğuladım. Sonda isə belə qənaətə gəldim ki, müəllif elə kitabın əvvəlində düz demişdi: "Bu kitab həm həyatın mənası, həm də heç bir şey haqqındadır". Oxuyursan, görürsən ki, bir çox fikrə qatılırsan, lakin sonda bir baxırsan ki, əldə var sıfır. Sən demə zaten bildiyin şeylərdi bu oxuduqların. Qısacası, bu kitab böyük cavablar vermir sizə. Amma yenə də vaxtınızı xoş keçirmək və yaxud mənim kimi reading slumptan çıxmaq istəyirsinizsə oxuna bilər.
Kitabda insanların nə qədər qəribə, ziddiyyətli varlıqlar olduğu barədə oxuyuruq. Həyatın absürd və mənasız tərəfləri göstərilir, amma eyni zamanda fərqinə varırıq ki, insan olaraq məhz bu absürdlüyün içində öz mənamızı yaradırıq. Yadplanetli üçün də yer üzündəki hər şey başda mənasız görünür – şərab içmək, musiqi dinləmək, sevgi, ailə və s. Amma zaman keçdikcə anlayır ki, bu mənasızlıq da özü bir məna daşıyır. Kitab boyunca onun yavaş-yavaş
200 sayfa okudum ama asla sarmadı daha fazla devam edemeyeceğim. Yoksa rsye gireceğim. Yazarın kalemini de sevemedim. Kitap akıcı ama vaadettiği o gotik havayı asla vermiyor bana kalırsa. Aldığım için yine so sadd
Çok yoruldum ama sevdimFelsefe
Baudrillard’ın bu kitabı, bildiğimiz “baştan çıkarma = cinsel cazibe” algısının çok ötesinde. Kitabı okurken fark ettim ki bu adam, baştan çıkarmayı bir oyun, bir strateji, hatta bir felsefi meydan okuma olarak konumlandırıyor. Açıkçası okurken çok zorlandım; bazı pasajlarda durup tekrar düşünmem, hatta dışarıdan ek okumalar yapmam gerekti. Ama tam da bu yüzden kitabı okumak ilginç bir deneyime dönüştü. Yorucu ama zihin açıcı.
Baudrillard’a göre baştan çıkarmak, salt arzu uyandırmak değil; karşındakini kendi oyun alanına çekmektir. Burada güç, çıplak şiddetten değil, aldatmaca, cazibe, imadan doğar. Baştan çıkarma, hakikati değil, görünüşü öne çıkarır. Yani gerçeklik yerine “simgeler”le oynar. Cinsel arzu bile bu oyunun bir parçasıdır; asıl mesele bedensel haz değil, stratejik üstünlüktür. Baudrillard, modernliğin “şeffaf” ve “doğrudan” olma saplantısını yeriyor. Oysa ona göre baştan çıkarma, dolaylılık, gizem ve oyunla var olur. Kısacası Baudrillard, burada da “cinsellik, iktidar, arzu” gibi kavramların baştan çıkarma stratejisinin ürünleri olduğunu söylüyor.
Kitabı okurken “ulan Baudrillard, basit bir ‘flört’ meselesini bile nasıl böyle felsefi maraton haline getiriyorsun” diye söylendim sadsad. Ama itiraf edeyim, baştan çıkarma üzerine düşünmek, hem bireysel ilişkilerde hem de toplumsal dinamiklerde inanılmaz şeyler öğretiyor. Yoruldum mu? Evet. Hatta bazen “bu cümle ne demek istiyor lan?” diye elim Google dedeme gitti. Ama o yorgunluğun ardından gelen tatlı bir aydınlanma vardı. Tıpkı karmaşık bir müzik eserini defalarca dinleyip sonunda ritmi çözmek gibi. Sonuçta anladım ki Baudrillard, baştan çıkarmayı sadece erotik bir mesele olarak değil, gücün, iktidarın ve hatta tarihin kendisinin temel oyun alanı olarak kurguluyor.
Baştan Çıkarma Üzerine, kolay okunacak
Yazım tarzı çok farklı bir kitap. Yazar kendi hayatını anlatmış ama kötü bir dili var bence. Dolayısıyla çeviride çok çiğ kalmış. 54 sayfa okudum. Hiç dikkatimi çekmiyor burada bırakıyorum. Anı kitaplarını seven ben bunu sevemedim maalesef so saddd.
