Tamamen durgunum. Hiç kimse beni kendimden ayırt edemiyor. Sanki yeni bir şey yapmışım ya da bir şeyi geç yapmışım gibi nefes aldığımı hissediyorum. Farkında olmanın farkına varmaya başlıyorum. Belki de yarın kendime gelirim de var olmaya kaldığım yerden devam ederim. Ama bunun da beni daha mutlu mu yoksa daha mutsuz mu edeceğini bilmiyorum. Hiçbir şey bilmiyorum.
-Evet, öyle kalmak istiyorum, dedi Peter ve uçup gitti.
Yıllar sonra, Wendy'nin hala küçük bir kız olarak kaldığını umarak tekrar geldi. Onu Düşler Ülkesi'ne geri götürmeyi çok istiyordu. Ama Wendy'nin artık uçamayacağını fark etmişti. Artık peri tozu da işe yarayamazdı, çünkü Wendy büyümüştü ve büyükler uçamazdı. Bunu herkes bilirdi.
İnsanın kendisi için de böyledir bu;
Çok kez bir kusur olur yaradılışında,
Suçu da yoktur bunda,
Kendi seçmemiştir çünkü doğuşunu.
Olur a, pek aşırı bir öfkeye kapılıp
Aklın duvarlarını yıkar geçirir,
Ya da ciğerlerine işlemiş bir alışkanlık
Gelir berbat eder en güzel davranışlarını.
Evet, tabiatından ya da bahtından gelen
Bir tek kusurla damgalandı mı insan
Başka değerleriyle bir melek olsa,
Bir insanın olabileceği kadar büyük olsa,
Yalnız o kusurundan ötürü
Düşer insanların gözünden.
Bir damla kötülük en soylu varlığı
Lekeler ve yıkar bile bazen.