“Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.“
Bir huyum var, içimde gizlediğim şeylere başkasının dokunmasını sevmiyorum.. Ya da daha açık söyleyeyim, insanın çevresindekileri eğlendirmek için duygularını ikide bir dışarı vurmasının çirkin olduğuna inanıyorum. Haklı değil miyim? Ara sıra kaşlarımı çatmayı da daha çok bunun için seviyorum işte.
Etrafımızdaki dünya ruhani şeylerle dolu. Yaşamımızın her ânı bize bir şey söylemeye çalışıyor. Yalnızken sessizce durduğumuzda kulağımıza bir şeyin fısıldanacağından korkuyoruz, bu yüzden de sessizlikten nefret ediyor ve kendimizi sosyallikle uyuşturuyoruz.
Friedrich Nietzsche