“Bitirdim…
Sazımı koydum kenara.
Nice şarkılar söylemiştim
Dalda öten bir kuş gibi
Şimdi ben de susuverdim
Yorulmuş bülbül misali
Artık başka bir şarkım da yok
Geldim dayandım sınıra
Bitirdim…
Sazımı koydum kenara.”
• Martin Eden - Jack London
Kitabın ilk sayfalarında, ilk kez girdiği o yabancı dünyada bir yağlıboya tablo görür Martin Eden. Duvarda asılı duran bu tabloya uzaktan hayranlık ve merakla bakar. Deniz, dalgalar, kaya, fırtına bulutları, günbatımı, uskuna… Çok etkilenir. Yaklaşıp incelemek ister tabloyu. Fakat yaklaştıkça şaşırır, tablonun çok kötü olduğunu fark eder. Beceriksizce fırça darbeleri, gelişigüzel sürülmüş boyalar, kusurlar… Oysa uzaktan ne kadar da beğenmişti tabloyu, hayran kalmıştı. Tekrar uzaklaşır tablodan, uzaklaştıkça tablo yeniden güzel görünmeye başlar gözüne. Ait olduğu dünyadaki her şey gibi o da yalnızca uzaktan bakınca güzeldir.
Ah, Martin Eden… Büyük sandığı dünyaların küçücüklüğü, özel sandığı insanların iğrençliği, üstün sandığı özelliklerin sahteliği karşısında afallayan, yıkılan, dağılan Martin Eden… Oysa ne kadar çok istiyordu o dünyaya girebilmeyi. Onlar gibi konuşmayı, onlar gibi giyinmeyi, onlar gibi görünmeyi, bilgilenmeyi, kültür edinmeyi, zengin olmayı, sınıf atlamayı… her şeyden çok istiyordu bunları. Fakat o dünyaya ulaşınca gördü ki erişmek için çaba sarf ettiği yer sandığı gibi güzel, özel, yüksek bir yer değilmiş. Kitaplarla, geceler boyu süren uykusuzluklarla, inatla, acıyla kendini yeniden yaratırken; hayranlıkla ulaşmaya çalıştığı insanların aslında bomboş, kibirle örülmüş, sahte bir kabuk olduğunu ve ona üstün görünen her şeyin bir gösteriden ibaret olduğunu anladı. Yükseldi ve yükseldikçe çevresindekilerden uzaklaşma ihtiyacı duydu. Uğruna yaşadığı hayali gerçekleştiği anda, o hayalin içinin ne kadar boş
Karartmalar, kuir tarihin üzeri karalanmış, görünmez kılınmış noktalarını kurcalayan sıra dışı bir metin. Dinamik üslubu, görsellerle bütünleşen biçimi ve şiirsel diliyle yalnızca sözde-bilimsel bir araştırma değil; aynı zamanda bir dostluk hikâyesi, bir hafıza çalışması.
Araştırmalarda üzeri karartılan veriler, burada bambaşka bir yazı formuna dönüşüyor. Yazar, asıl ‘karartılmış metnin’ ne olduğunu düşündürüyor; merak ettiriyor. Bir noktada “gerçek mi, hayal mi?” sorusunu sormaktan vazgeçiyoruz; çünkü metin, bizi kesinlikten çok belirsizliğin içinde dolaştırmayı tercih ediyor.
Hem kurmaca hem de yer yer gerçek tarihsel olaylara (örneğin Stonewall ayaklanması gibi) dokunarak kuir tarihin gölgede bırakılan yanlarını hatırlatıyor.
Konusu ağır olsa da, metnin biçimi, kimi zaman romantikleşen dokusu ve naifliğiyle okuru içine çeken, düşündürürken aynı zamanda keyif de veren bir kitap. Sanırım National Book Award’ı almasının bir nedeni de bu.
Daha önce Tanrı Vernon Little ve Bir Mısırlı İngilizce Bilmiyorsa kitaplarıyla tanıdığım Arzu Taşçıoğlu, burada da şiirsel diliyle okurunu büyülüyor.
Livera nın baskı kalitesi ise her zamanki gibi takdire şayan. Böyle olunca kitabın estetiği, içeriğini daha da parlatıyor.
Şarkım, kitaptaki delikanlının seçimidir
Okuyunuz efendim, çok özel ve güzel bir kitap
#karartmalar #justintorres #liverayayınevi #nationalbookaward #tavsiyekitap
@liverayayinevi
@arzu_tascioglu çevirisi
chase millera ozel sarkim.
You're my honeybunch, sugarplum
Pumpy-umpy-umpkin
You're my sweetie pie
You're my cuppycake, gumdrop
Snoogums-boogums
You're the apple of my eye
And I love you so
And I want you to know
That I'll always be right here
And I love to sing
Sweet songs to you
Because you are so dear
Kitap o kadar sarmadı, o kadar yavaş ilerledi ki çerezlik olabilecek bir kitap elimde uzadıkça uzadı. Küçük yaş gruplarına veya bu tür çerezlik okuyacaklar beğenebilir ama betimlemesi bana asla yeterli gelmedi. Devamını okumak istemiyorum açıkçası ama sonu beni meraklandırdı
Reşat Nuri Güntekin’in sansüre uğrayan ve daha sonra revize edilerek yayımlanan ilk romanı Gizli El, Birinci Dünya Savaşı’nın gölgesinde şekillenen toplumsal yozlaşmayı, bireysel hırsları ve ikiyüzlülüğü ustalıkla gözler önüne seriyor.
Saygın bir mevki edinme ve toplum içinde yükselme arzusuyla iç çatışmalar yaşayan Şeref’in hikâyesi, onun karşısına bir zıtlık olarak konumlanan genç ve saf Seniha ile kurduğu ilişki üzerinden anlatılırken, savaş yıllarındaki ahlaki çöküş de derinlemesine işleniyor.
Sıradan bir devlet memurunun bilmeden nelere alet olabileceğini gösteren roman, aşk, erdem, sömürü ve yabancılaşma gibi evrensel temaları işlerken, bir yandan da siyasi otoritenin ve savaşın bireyler üzerindeki etkilerini çarpıcı bir gerçekçilikle ele alıyor.
Güntekin’in güçlü anlatımı, psikolojik derinliği ve toplumsal gözlem yeteneğiyle öne çıkan Gizli El, yalnızca bir aşk hikâyesi değil; aynı zamanda savaşın, gücün ve çıkarların insan ruhunda yarattığı değişimi gözler önüne seren etkileyici bir eser…bir ilk roman.
#alıntılarım için görselleri kaydırabilir, 
1000Kitap hesabımı ziyaret edebilirsiniz.
Şarkım Edip Albayram’a vedamdır
Huzurlu ve bol okumalı bir hafta olsun
#tavsiyekitap
kitapfisiltisi sevtap @inkilapkitabevi
#reşstnurigüntekin #gizliel #ilkroman #turkklasikleri
1000Kitap hesabımı ziyaret edebilirsiniz.
Şarkım Edip Albayram’a vedamdır
Huzurlu ve bol okumalı bir hafta olsun
#tavsiyekitap
kitapfisiltisi sevtap @inkilapkitabevi
#reşstnurigüntekin #gizliel #ilkroman #turkklasikleri
Ben Sadece Sevdim
"Duyduğum en güzel melodisin şarkım olur musun?"
Çok seven ama sevdiğine karşılık bulamayan bir adamın dilinden dökülenlerin satırlara yansıması bu. Bir 'merhaba' ile başlayıp bir 'hoşçakal' ile biten bir aşk. Yazarımız öyle çok sevmiş ki, bu satırlara bazen isyan bazen de şükür olarak yansımış.
Sohbet havasında hem bizimle dertleşiyor hem de bize tavsiyelerde bulunuyor. Okuduğum bazı satırlarda kendimi gördüğüm yerler de oldu elbette. Ama tıpkı yazarımızın da dediği gibi yalnız değilim, yalnız değiliz biliyorum.
Ama sevmek bazen delirmekmiş onu anladım. "Delirdim lan!", "Sevdim ve delirdim."
Bazı yaralar dikiş atmakla da geçmez.
Sevmek sevdiğindeki her şeyin sana güzel gelmesi değil miydi?
Bazen insan sadece yaşamak için yaşar. O kadar içi yanar ki o kadar üzülür ki aslında yapmak istediği çok şey vardır. Ama o sadece sessizleşir. Sessizlikte kendi içine anlatır kendini.
Sevdiği insana 'seni seviyorum' demeden nasıl durur insan? Ne kadar acı ve sahte.
