Satu
@satu_
Akademisyen
26 okur puanı
Nisan 2024 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
Kusur benim imzamdır. Bir ismim olduğu sürece bir kusurum da olacak ve olmalı.
Puan vermedi·177 syf.·
3 günde okudu
·2026 36. kitabı
Su, suya uzaktan aktıkça, tatlı ve devamlı bir şırıltı duyulur; fakat birleştikleri zaman ne ses kalır ne de sadâ... Gerçi ben de bir taraftan dolan bir taraftan boşalan bir havuz gibi, sonsuz bir alıp vermenin şekvâsına mahkûmum. Fakat ne sızıldanış, ne velvele ne bir feryâdımı duyan var; zîra suyum, oluk gibi, çeşme gibi uzak ve ayrı bir yerden akmıyor, kendimden kendi içimden kaynıyor. Bu yüzdendir ki sesimi duyan yok.
Geldiği dünyaya gideceği dünya kadar yabancı bir ruh niye çırpınır durur?
Her ruhun vatanı var, onu bulmak ve oraya ne kadar çorak ve uzak da olsa gidip yerleşmek, oranın lisansını öğrenmek zorunda, ne denildiğini anlamak, ağıtları çözmek zorunda.
Bu yolculuğa çıkmak zorunda, kendi vatanında ölmek zorunda, ölebilmek zorunda, ölmeyi kolaylamak zorunda, ölmeyi anlamak zorunda. Tamam da, nasıl yaşanacak nasıl yaşanacak, öyleyse neden yaşanacak, neden yaşanacak, ölebilmek için mi? Ölebilmek için yaşanacak. Yaşayabilmek ölebilmenin, yerinde yurdunda ve kendin olarak ölebilmenin yolunu açarsa yaşanabilmiş olacak.