Satu
@satu_
Şu anda okuduğu kitap
“Nasıl yorgun olmayalım? Her ayıplayan bakış, aşağılayan söz dayanma gücümüzden birazını alıp götürüyor. Oysa ‘bizi anlasınlar!’ diye bakıyoruz gözlerine…. ‘ anlarlarsa, üstümüzden atarız bu yorgunlugu, güven gelir içimize belki…’ diyoruz
Reklam
Atamıyorum üstümden yorgunluğu, ne kadar dinlensem… Bizim yorgunluğumuz gövdemizde değil, ruhumuzda olsa gerek…
Puan vermedi·184 syf.·
11 günde okudu
·2026 16. kitabı
Son
Bir uzun sessizlikten sonra, Si Hamud elini kolumun üstüne koydu ve konuştu: “Kıyametin nasıl kopacağına dair bir hikâye anlatılır. Dünyanın muazzam kalabalığı gırtlağına kadar cehalete, şiddete ve cinnete gömülmüştür. Kocaman milyonluk şehirlerden birinde iki halsiz, ihtiyar kadın, unutulmuş, canlı cenazeye dönmüş görünüşleriyle bir köşeye büzülmüş ve bu bitip tükenmek bilmeyen korkunç sahneleri gözlemektedir. Kadınlardan biri ötekine döner ve şöyle der, “Felaket, şunlara bak. Herbirimize bir bak. Hiçbir şey anladığım yok. Nedendir? Bu büyük âlem neden, bu dünya, bu milyonlarca insan böyle aşağılık halde? Anlamı ne bunun? Bir bilen oldu mu hiç?”
“Bir uzun sessizlikten sonra, öbür kadın elini arkadaşının kolu üstüne koydu, şöyle dedi: “Hatırlıyorum, henüz genç bir kızken, uzun, çok uzun zaman önce, dilenen bir garip adam gelmişti şehrimize. Bizim gibi paçavralar İçindeydi ve sivri bir külah vardı başında. Hâlâ hatırlıyorum elini kolumun üstüne koyduğu zaman gözlerinde doğan sükûneti, o anda bana şöyle fısıldamıştı. Lâ ilahe İllallah.”
Puan vermedi·162 syf.·
2026 15. kitabı
Reklam