Scotss Highland
@scottss
317 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Vefa, bazen bir insanı, bir anı, bir durumu unutmaktır, o insana rağmen elbette, o ana, yaşantıya, duyguya, duruma gösterdiğimiz vefa sebebiyle.
Sayfa 138
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
MükemmelAlıntı
Sıla gibi, inziva gibi, insanın kendisinde taşıdığı, gezdirdiği, ağırladığı tek yer: İnsanın yalnızlığı. Ve hayatın çözemeyeceği, yalnızca ölümle bitebilecek tek şey. Belki de bu yüzden, inzivaya, sürgüne 'derin' derin anlamlar aramak, bulmak yerine, onu yalnızca şairlere, yazıcılara bağışlamak yerine, bu dünyayı gezmeye gelmiş her ziyaretçinin, bir 'rehber'i gibi görmek gerekiyor: İnsan ve aslı: Yani, insan ve yalnızlığı.
Sayfa 130
Başa tutturuldu.Alıntı
Aynanın gösteremediği tek yer içimiz. İnsanın içindeki gölge gibi. Belki de biz içimizin gölgesiyiz. Ve o yüzden en parlak mutluluk anlarında, içimizi bir gölge kaplıyor. Yine Canetti'den: "Yazmak, yazmanın mutluluğu içerisinde kendi mutsuzluğunu unutana kadar yazmak." Güzel de, nereye kadar? Galiba şuraya kadar: "Öbür dünya, aslında içimizde. Taşıması güç bir bilgi, ama öyle; öbür dünya bizim içimizde tutsak. Modern insanın büyük ve çözüm bulunabilmesi olanaksız parçalanmışlığı da buradan kaynaklanıyor."
Sayfa 130
Uzaklığımıza gitmek üzere terk ettiğimiz yakınlık belki de sılanın ta kendisidir, belki de uzaklaşmak bahanesiyle 'inziva'dan kaçıyoruz, asıl sürgün kaçtığımız yerde olduğumuz haldir belki de.
Sayfa 130
Fosilleşmiş ama gülümseten şarkılarda bugün :)
open.spotify.com/track/4p55bsYOU...