Çiçeklere, otlara ve kelebeklere yakın da olabilmeli, onlardan fazla yukarıda durmayan bir çocuk gibi. Gelgelelim, biz büyükler onların çok fazla üstüne çıktık ve onların düzeyine inmemiz gerekir; diyorum ki, onlara sevgimizi dile getirdiğimizde nefret ediyor otlar bizden. İyi olan her şeyden pay almak isteyen, her an küçük olmayı da bilmeli.
Ah! İnsan böyle kendi müzesine kapanıp kalmışsa,
Ve dünyayı sadece tatil günlerinde görüyor,
Ve yalnız uzaklardan bir dürbünle seyrediyorsa,
İkna marifetiyle nasıl idare etsin dünyayı?