Hrngkblt
@scycloud
74 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
IstırapEdebiyat
Çünkü ömrümüz ne kadar kısa olursa olsun ancak ıstırap çektiğimiz müddetçe sürekli ve değişken bir hareket içindeki fikirlerimiz yasalarla düzenlenen bu muazzam hayatı tıpkı bir fırtınadaki gibi, bizim görebileceğimiz bir yüksekliğe ulaştırır. Aksi takdirde mutluluğun sükuneti hayatı fazlasıyla alçak bir seviyede, tekdüze sürdürdüğünden, yeri iyi ayarlanmamış penceremizden onu göremeyiz; belki sadece bazı dahiler için, ıstırabın hareketliliğine gerek kalmadan bu devinim sürekli olarak mevcuttur ;yine de bu dahilerin neşeli eserlerinin kapsamlı ve düzenli gelişimini izlerken, eserdeki neşe'den yola çıkarak, belki aksine bütünüyle ıstırapla geçmiş hayatların da neşeli olduğu sonucunu çıkarma yerinde olabiliriz);...
Sayfa 202
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
EdebiyatEdebiyat
Gerçek hayat nihayet keşfedilip açıklığa kavuşturulan hayat, dolayısıyla dolu dolu yaşanan tek hayat, edebiyattır. Bu hayat bir anlamda, sanatçıda olduğu kadar her insanın içinde de her an mevcuttur. Ama çoğu insan onu açıklığa kavuşturmaya uğraşmadığı için görmez. Bu yüzden de geçmişleri zihinleri tarafından "banyo edilmediği" için işe yaramayan sayısız klişe ile dolup taşar.
Sayfa 201
Yakalanan ZamanEdebiyat
Bu sefer bana mutluluk veren çeşitli izlenimleri birbiriyle karşılaştırarak bu mutluluğun sebebini tahmin etmeye başlamıştım; hepsinin ortak özelliği, tabağı çarpan kaşık sesini, döşeme taşları arasındaki yükseklik farkını, madlenin tadını hem şimdiki anda hem de uzak bir geçmişte hissetmemdi. O kadar ki, geçmiş, şimdiki zamana el koyuyor, hangisini yaşamakta olduğum konusunda beni tereddüde düşürüyordu;aslında bu izlenimlerden haz duyan benliğim, izlenimin hem geçmişteki bir günde hem de şimdi sahip olduğu ortak özellikten, zamandışı oluşundan haz duyuyordu;bu benlik sadece şimdiki zamanla geçmiş arasındaki bu özdeşlikler sayesinde, yaşayabileceği yegane ortamda bulunabileceği ve nesnelerin özünü tadabileceği zaman, yani zamanın dışında ortaya çıkıyordu. Bilinçsiz olarak küçük madlenin tadını tanıdığım anda ölüm konusundaki endişelerimin dağılması bu şekilde açıklanabilirdi, çünkü an'daki benliğim zaman dışı bir benlikti,dolayısıyla gelecekteki değişimlere kayıtsızdı. Bu benlik sadece nesnelerin özüyle besleniyordu ve hayal gücü işin içine girmediği için duyuların bu özü kendisine sunamadığı şimdiki zamanda besinini sağlayamıyordu ; eylemin yöneldiği gelecek, bize bu özü bağışlar. Bu benlik sadece ve sadece eylemin anlık hazzın dışında, bir benzerlik mucizesi sayesinde şimdiki zamandan kurtulabildiğimde belirmiş, kendini göstermişti bana. Hafızamın ve zihnimin asla başaramadığı şeyi, eski günleri, kayıp zamanı yakalamamı bir tek bu benlik sağlayabilirdi
Sayfa 177