Yeteneğimi kullanamayacak kadar, değerli dostum, mutluyum, her yönüyle huzurlu bir yaşamın duygusu içindeyim. Şu sıralar resim yapmam mümkün değil, bir çizgi bile çizemiyorum, oysa ben hiç şu ankinden daha büyük bir ressam olmadım.
"... bir boşluktan aşağı mı bırakıyordum kendimi... teller tenimi çizip canımı mı yakıyordu... mutsuzluğa mı alışıyordum seni severken... yoksa kan kaybından mı ölüyordum... daha fazla parçalanacak parçam yoktu..."
"Olayları bir başka kişinin gözünden görene dek onu tam olarak anlayamazsın."
"Anlamadım."
"...kendini onun yerine koyana ve onun gibi düşünene dek onu tanıyamazsın."