Puan vermedi
Elle Kennedy’nin Hesaplaşma (The Score) romanı, Off-Campus serisinin üçüncü kitabı olarak üniversite ortamında geçen tutkulu, eğlenceli ve duygusal bir aşk hikâyesi sunuyor. Başrollerde Allie Hayes ve hokey oyuncusu Dean Di Laurentis’in çatışmalı ilişkisi, kitabın ana eksenini oluşturuyor.
Allie Hayes karakteri, Elle Kennedy’nin Off-Campus serisinin üçüncü kitabı Hesaplaşma (The Score)’da öne çıkan, çok katmanlı bir kadın figürüdür. Onun hikâyesi, gençlikten yetişkinliğe geçişte kimlik arayışını ve aşk ile kariyer arasında denge kurma mücadelesini yansıtır.
-Kişilik Özellikleri
*Duygusal ve romantik: Aşkı ciddiye alır, ilişkilerinde samimiyet ve bağlılık arar.
*Kararlı ama kırılgan: Hayatında doğru yolu bulmak için cesur adımlar atar, fakat içsel çatışmaları vardır.
*Sosyal ve sevecen: Arkadaş çevresinde güvenilir, destekleyici bir figürdür.
*Özgürlük arayışı: Kendi yolunu seçmek ve bağımsızlığını korumak onun için önemlidir.
-Hayat ve Kariyer
*Eğitim: Briar Üniversitesi’nde drama öğrencisidir.
*Kariyer hedefi: Oyunculuk yapmak, sahnede kendini ifade etmek.
*Kişisel yolculuk: Mezuniyet sonrası hayatında yön ararken, aşk ve kariyer arasında seçim yapmak zorunda kalır.
- İlişkiler
*Allie Hayes: Başta tek gecelik bir macera gibi başlayan ilişkileri, zamanla Dean’in en büyük dönüşümünü sağlar. Allie, onun için bir “denge unsuru” olur.
*Takım arkadaşları: Garrett, Logan ve Tucker ile güçlü dostluk bağları vardır.
*Aile bağları: Kendi ailesiyle ilişkisi mesafeli olsa da, sorumluluk bilinci zamanla gelişir.
İlk kitabın o can yakan, kalbimizi paramparça eden finalinin ardından Buz Kapanı ile karanlığın ve mücadelenin dozunun daha da arttığı bir dünyaya adım atıyoruz. Ruby, sevdiklerini korumak adına ödediği ağır bedelin ardından artık o eski ürkek kız değil; güçlerini kontrol etmeyi öğrenmiş, Çocuk Birliği’nin tehlikeli bir lideri haline gelmiş. Ancak bu yeni dünyada kime güveneceğini seçmek, hayatta kalmaktan çok daha zor.
Alexandra Bracken, serinin bu ikinci kitabında tempoyu hiç düşürmüyor. Ruby'nin yeni yol arkadaşları (özellikle Jude) hikayeye harika bir dinamik katarken, geçmişin gölgeleri ve eski dostların özlemi kitabın duygusal yükünü zirvede tutuyor. Karakterlerin içsel çatışmaları, bir yandan hayatta kalmaya çalışırken diğer yandan kaybettikleri insanlığı koruma çabaları çok başarılı işlenmiş. İlk kitaba göre daha karanlık, daha stratejik ve aksiyon dolu bir kurgu var karşımızda. Hele ki o eski bağların yeniden sınandığı sahnelerde kalbinizin hızla çarptığını hissedeceksiniz. Distopya severlerin beklentilerini fazlasıyla karşılayan, seriyi çok daha güçlü bir noktaya taşıyan muazzam bir devam kitabı.
#BuzKapanı #AlexandraBracken #NeverFade #KaranlıkZihinlerSerisi #RubyDaly #LiamStewart #Distopya #FantastikKurgu #Kitapİncelemesi #KitapAlıntıları #1000Kitap #OkudumBitti #KitapÖnerisi #PegasusYayınları #NeOkudum
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"ÇORAK DENİZ SARAYI"
"Güveneceğiniz insanları iyi seçmek gerekir. Sizin için ne kadar önemlilerse, sizi yüzüstü bıraktıklarında o kadar şiddetle yıkılırsınız."
İki çocuk. Bir orman. Ve kimsenin konuşmaya cesaret edemediği bir sır.
Yazar, daha ilk sayfalardan itibaren o masalsı ama ürpertici havayı öyle güzel kurmuş ki, kendimizi büyülü bir diyarın kapısında, bir korku filminin ilk sahnesindeymişiz gibi hissediyoruz.
Hikâye ilerledikçe adım adım açığa çıkan sırlar var. Ve her yeni bilgi, bir öncekinin üzerine tırmanarak bizi daha derine, daha karanlığa sürüklüyor.
İkiz kardeşiniz kaybolsa ve herkes “unut gitsin” dese ne yapardınız?
Gerçek sandığınız her şeyin yalan olduğunu öğrenseydiniz?
En güvendikleriniz aslında en büyük düşmanlarınız olsaydı?
Tiffany MacKenna’nın hayatı, ikiz kardeşi Tony ortadan kaybolduğunda tanıdığı tüm gerçeklerin sarsılmasıyla altüst olur. Küçük bir kasabanın loş sokaklarından, kadim efsanelerin yankılandığı karanlık ormanlara uzanan bu tehlikeli yolculukta Tiffany, kendi kaderini de keşfetmek zorunda kalacaktır.
Tiffany için kesin bir hedef var artık: Çorak Deniz Sarayı.
Efsanelere göre; burası iki dünya arasında, haritalarda olmayan bir yerde gizlenir. Perilerin, yaratıkların ve unutulmuş gerçeklerin mekânıdır. Masalların bile cesaret edemediği diyarların tam kalbidir.
Kimisi de der ki: Oraya gidenler geri dönmez. Dönenler de bildiğiniz gibi değildir.
Bilmediği başka şeyler de vardı:
MacKenna ailesinin gizemli geçmişi, perilerin gerçek yüzü, ve en önemlisi: kendi kaderi.
Peşine düştüğü ipuçları onu sadece Tony’ye değil, kendine de götürecekti. Ama belki de en önemlisi:
Periler, insanların gerçekten dostu mudur, yoksa en tehlikeli düşmanları mı?
Yazarın hayal gücü gerçekten güçlü. Kurduğu evren özgün. Karakterler ne tamamen iyi ne tamamen
"YIRTICI CANAVAR"
"Bir daldan diğer bir dala konup özgürce uçmak, kendisi için vazgeçilmezdi. Yaban mersini favori yiyeceğiydi ve ormanda bu meyvenin çeşitli versiyonları mevcuttu. İstediği meyveden yiyor, hiç yorulmadan da karnını doyuruyordu. Ama bu durum, yaklaşık üç ay olan yaz mevsimi için geçerliydi. Kendisine dost olan orman, kış gelince acımasız ve merhametsiz bir düşman hâline geliyordu. Bütün kuşlar için olmasa bile, birçok kuş türü için geçerli bir kuraldı bu."
Umut nedir? Bir kuşun kanadına yüklenen o incecik duygu, gerçekten bir ormanın kaderini değiştirebilir mi? Bu sorunun cevabını, Kuzguncuk ve dostlarının ölümcül yolculuğunda buluyoruz.
Her destan bir tehditle başlar. Yırtıcı Canavar'ın gölgesi, gökyüzünün özgür çocuklarının üzerine düştüğünde, geriye ya kaçmak ya da direnmek kalır. Kuzguncuk ise üçüncü bir yol seçti: yönlendirmek.
Küçük bir saka kuşunun devasa bir göçü yönetmesi ne kadar gerçekçi? Belki değil. Ama masallar gerçeği değil, gerçeğin içindeki anlamı anlatır. Bu hikâye de bunu yansıtıyor yazar, bizlere.
Yolculuk boyunca her durak bir sınavdı:
· Fırtınalar, yön duygusunu çalan puslu sabahlar
· Açlık, bitkinlik, yoldaşlarını kaybetmenin tarifsiz acısı
· Yırtıcı Canavar'ın nefesini ensede hissetmek
Ama her kayıp, geride kalanlara yeni bir kararlılık armağan etti. Çünkü göç etmek, coğrafya değiştirmek değildi onlar için aynı zamanda içlerindeki korkuları aşmaktı.
"Kuş Cenneti"ne varmak, sadece bir menzil değil, hak edilmiş bir huzurdu. Bugün modern dünyada hepimiz bir "cennet" arıyoruz: terfi, ev, aidiyet, sevgi... Ama gerçek huzur, varışta değil, varışı hak eden yolda saklı. Kuzguncuk ve dostları, bu cenneti kanatlarıyla, terleriyle ve gözyaşlarıyla inşa ettiler. Onların cenneti, kimsenin lütfu değil; emeğin ve dayanışmanın
Fena değildi...Ama yazarı desteklemek istemiyorum
Şimdi bu inceleme sadece seri değil yazar hakkında ki yorumlarımı da içerecek öncelikle bunu söyleyeyim, ilk olarak normal kitabı eleştireceğim sonra da yazara geleceğim
Bu kitabın yazımı ilk kitaptan iyiydi, ilk kitapta karakterler arası diyologlar ilişkiler çok çok yüzeyseldi bu kitapta bu baya gelişmişti.
İlk kitapta beni sıkmıştı hem bazı yerlerde çok bunalmıştım, bu kitapta da yine sıkıldım ama yine hani ilk kitaba nazaran bu kitabın daha akıcı ve daha heyecanlı ilerlediğini söyleyebilirim.
Yine kitabın işleyişi çok klişe ve çok tahmin edilebilirdi. Hani olan herşeyi en başından biliyordum ve Asilin ne halt olduğu, Kunter ile kızın ilişkisindeki o bağlam kitabın hatta serinin en başından beri çok çok tahmin edilebilir bir durumdaydı. Açıkçası hiç şaşırmadım. Ama diyebilirim ki olay bazında çok büyük gelişme vardı hani o ilk kitapta ki işleyişle ve kurguyla ilgili o amatörlük bir tık daha gitmişti.
Bu kitapta beni şaşırttan ve bir tık daha ilk kitaba göre beğenmemi sağlayan husus karakterlerin gelişimi ve yapabileceklerinin sınırının olmamasıydı. Burayı karakterler bazlı gideceğim
Açıkçası ilk kitapta Kunter'in yazımını çok beğenmiştim hani tam bir anti-hero havası veriyordu ve karakterin yazımından da umutluydum. Bu kitapta karakterin geçmişine iniyoruz ve daha çok tanımaya başlıyoruz. Ve açıkçası bana bu tanıma süreci,
ya aslında o kötü değil kötü olmak zorunda kaldı klişesini işleyişi bakımından biraz sönük geldi. Tabiki karakterin belli bir şeylerden tetiklediği,
ancak ben biraz daha burada şeyi bekliyordum karakterden evet ben bunları yaptım ama bunları seçmek de benim kararımdı gibisinden bir itiraf ve gerçekçilik yani yaptığı kötülükleri bir tık daha sahiplenmesi o istemiştim. İkinci şikayetim ise Kunter bize kitap boyu her şeyi tir tir titreten
Kitabı bitirdiğimde benim için düşündüren noktalar şunlar oldu:
Eğitimsiz, hayata dair deneyim sahibi olmayan, çok görmemiş ve kaba denilebilecek yapıdaki bir insanın sahip olduğu bir beceri ile etrafta nasıl tanındığı konusu.. var olan becerisinin onu ancak bir yere kdar taşıdığı kabuğunun içinin küçük bir sohbet anında bile ele verdiği boşluğunu görüyoruz. Ve ün denilen şeyin insanı ancak bir yere kdar taşıyabileceğini .Dr b. İle son oyunu tamamlasalardı belkide artık kendini bitirmiş olacaktı.elindeki tek gücü olan şampiyon ünvanını orada bırakacaktı.
Gelelim Dr B. Bize aslında sınırlar içinde de sonsuz seçenekler olduğunu gösteriyor.eline fırsat geçtikten sonra zamanı bu denli dolu geçirmesi, seçenekleri katlanarak arttırması beynin akıl almaz boyutlarını bize gösteriyor. Ama yinede şunu görüyoruz ki akıl almaz boyutlar dediğimiz artık doğru ile hayalî karıştıracak boyuta ulaşınca işlerin renginin değişmesi bizi korkutuyor.psikolojinin ne denli etkili olduğunu ve belli sınırlar dahilinde kalarak gerçek hayattan kopmayacak şekilde düşüncelerimizi düzenlemekten öteye geçmemenin önemini fark ediyoruz.Ve kitabın en sonunda asıl galibiyetin önce kendini seçmek olduğunu yaşayarak bize gösteriyor.
