İnsanlar birbirleriyle yarışır, kimisi kazandığını sanır oysa hayat kazanılacak veya kaybedilecek bir yer değildir. Herşey geçicidir, bütün hırslarımız anlamsızdır ve hırs bir insanın içinde var olabilcek en zavallı duygudur.
Kafamın içinde, dizlerimi kendime çekmiş, kendi zihnimin sınırlarına yaslanmış kendi kendime ağlıyordum ve beni sadece ben duyuyordum...
Senin seni duyduğun gibi...
Zaten kimse duyamaz seni, senden daha iyi; kimse duyamaz seni, senin seni duyduğun gibi...
Kendine "iyiyim" demeyi bırak, itiraf et kötü hissettiğini. Sonra sağ elini sol koluna doğru uzat, kendi elinle tut kendi kolunu. "Ben buradayım, seni tutuyorum," de kendine.Yalnız değilsin. Sen buradasın ve kendini tutuyorsun...
Bu dünyanın hiçbir yerinde evimizdeymişiz gibi hissetmedik, hissettirilmedik. Çünkü biz kendimize yabancıydık aslında, kendi kendimizin evi olmalıyken kendi bedenlerimizde birer misafir olmaktan öteye gidemedik.