…Yalnızca artık şansım yok.Ama kim bilir?Belki bugün olur.Her gün yeni bir gündür. Şanslı olmak daha iyidir.Ama ben titiz olmayı yeğlerim.O zaman şans yüzüne güldüğünde hazır olursun.
“…Ara sıra yükseldiği de oldu,giderek daha yukarılara doğru, fakat aşka ulaşamadı,yükseldikçe inceldi,sivrildi ve her defasında günün birinde ucundan kırılıverdi.”
Okumak bizim için ne çilecilik ne de hayatını çalışma masası başında geçirmek anlamına geliyor.Ayrıca böyle bir şey olası mıdır? Biz eğitim sayesinde özgürlüğümüz için,haklarımız için mücadelenin içine,yaşamın içine daha yeni giriyoruz.Bir kadın üniversite eğitimine başladığında sadece kafasıyla,zekasıyla değil,tüm istemiyle,tüm insanlığıyla kendini veriyor.Sadece bilgi edinmekle kalmıyor,yaşamdaki zihinsel devinimde de küçük bir pay sahibi oluyor.