Sedef Yılmaz
@sedefnergin
ingilizce öğretmeni
23 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yabancı
Son iki kitaptır fazlaca empati yüklendi, bi böyle şey olur mu? Bu kadarı da fazla diyorum. Diğer yandan acaba ne yaşadı? Buna iten sebepler ne derken buluyorum kendimi. Yabancı da öyle bi sorgulamaya itti. İlk baktığınızda fazla soğukkanlı, duygusuz geliyor diğer yandan sonuç odaklı bakarsanızda evet haklı diyorsunuz. Nasıl diye sorarsanız kısa bi örnek, --spoiler- ölüme mahkum edildiğinde ha 30 yasında ha 60 yasında öleceğim deyip umursamıyor, sonra vicdanı mı dile geliyor bilmem biraz daha yaşama umuduna, hayallerine sarılıyor. Tüm bunların ışığında okurken malesef hep güncel meselemiz olan kadın cinayetleri kafamın bi köşesindeydi. Ana karakter her ne kadar bi erkek olup, başka bi erkeği öldürse de nihayetinde bu bir cinayet ve bizde bir katilin duygularını okuyoruz. Gerçekten bi katil bu kadar duygusuz olup işlediği suçtan zerre pişmanlık duymadan nefes alabilir mi? Bunu neden soruyorum çünkü adalet sisteminde takım elbise, biraz üzgün ifade ve azıcıkta pişmanlık minvalinde sözler cezanızı hafifletmeye yetiyor. Burada karakterimizde aslında karakterli davramış diyebilirim. Tebrik etmek ne kadar doğru olur bilmem ama orta halli romanı beğendim
Kör Baykuş
Kitaba geçmeden iki şey sürekli kafamda döndü durdu; Sınanmamışlığın kibri ve çuvaldız. Sınanmamışlık çünkü bu kadar ağır bi depresyon yaşamadım, esrar kullanmadım, ülkemden uzakta fazla uzun süre kalmadım. Çuvaldızı da bunları kendimde sorgularken kendime batırdım durdum. Şimdi kitaba gelecek olursak kesinlikle yağmurlu, kasvetli havalarda ve de ağır ruh haliyle okunmamalı öyle ağır sinir krizi geçirtecek cinsten. Yazarı boğmamak için zor tuttum kendimi bu ne drama queen lik diye. En başta yazarın erken yaşta öldüğünü okuyunca üzüldüm, intiharına gelince aklıma direkt Zweig geldi ve tüm roman boyunca ise Kafka'yı anımsattı. Tüm bu birleşimler çok ağır geldi kısaca. Hatta şunu düşündüm kitabın başında ölen bi kadını parçalara ayırdı bence kadını da yazar öldürdü hatta bu kadın şırfıntı adını verdiği kendine itiraf edemese de sevdiği kadın olan karısıydı. Çok fazla bilinçakışı mevcuttu okurken ordan oraya savruluyorsunuz. Sevgilisinden 5 yıl önce ayrılmış hala ağlayan arkadaşınızın derdini dinler gibi yazara odaklı kalmaya çalışıyorsunuz. Neyse bu kitapta listeme nerden girdi, nasıl başucu kitabım oldu bilmiyorum. Hızlıca bitirmek istedim. Genel kitap listemi beğenenler bu kitabı es geçebilir. Dost tavsiyesidir.
Hamnet
Öncelikle yazarı tebrik etmek istiyorum böyle bir tarihsel açığı yakalayıp gerçeğe dayalı bir hikaye yazdığı için. Sonrasında bölümümde (İngiliz dili ve edebiyatı) tabiki Hamlet in incelemesini yaptığımız halde neden Shakespeare'i sorgulamadığım için kendime biraz kızdım. Böyle hikayeleri ne yazdırıyor diye bi çok kez düşünmüşüzdür. Her neyse, kitaba dönecek olursak gayet makul seviyede tutulup betimlemeler, olay örgüleri tasarlanmış. Birde sinema filmi çekilmiş daha ne olsun? Filmine kitabın ortasında gittim. Bana kalırsa ikisi birbirini tamamlamış, kitap karakter tanımlamalarında çok iyi, film ise finalde Evlat acısı tarifsiz muhakkak ama Shakespeare bunu kendine mâl etmiş esere bürümüş. Tekrardan tebrik ediyorum ruhu şad olsun
Konudan bağımlı-bağımsız= evlat acısını gündelik hayata en yakın işleyen yapım (naçizane tavsiyedir) when life gives you Tangerins
İlk defa bir kitap incelemesini böyle geç yapıyorum. İlk olarak kurgu tam zamanına uygun olmuş. Bir aile dramı görüyoruz. Ağlattığı yerler oldu film tadında okudum bir solukta akışı sıkmadı. Ama sanırım sonlara doğru yazardan ağlamaktan bazı yerleri hızlı geçip bazı yerleri ise fazla detaylandırmış. Öyle demiş Orhan Kemal 'ağlayarak yazdım'. Bu sözüyle Tolstoy un Anna Karenina sına değinmek isterim, o da ana karakter öldüğünde bi süre odasında yaş tutmuş. Neyse hikayemize gelecek olursak yine kızacağım aslında herkes diyebilirim. Evet kayınvalide salt kötü, fakat diğerleri de ona çanak tutar şekilde hareket ediyor. Daha fazla yazamayacağım orta halli beğendim Türk sineması tadında birşeyler okuyayım derseniz tavsiyedir. İyi okumalar
Masumiyet Müzesi
Direkt konuya gireceğim, dönemine göre güzel bir aşk hikayesi olabilir, evet. Fakat takıldığım nokta ne kadar naif anlatılırsa anlatılsın bu aşk, bana daha çok saplantı ve platonik aşkı anlattı. Neden? Füsun tarafından hiç bir adım Kemal e karşı görmüyoruz sadece ufak kaçamak yakınlaşmalar tabi bu da bize Kemal'in aktarması. Füsun gençlik kanına uyup dönemine hem kendine hemde topluma karşı büyük bi devrim niteliğinde olan bekaretini cinsel arzusu için Kemal üzerinde kullandı. Kemal ın nişanlı olup onu kıskanma kısmı ise tamamen kadınsal tercih edilme çekilememezlik bana kalırsa. Saplantı kısmına gelince Kemal 8 seneye yakın evli old halde Füsun dan vazgeçememiş onun eşyalarına sahip olarak kendine ütopya oluşturmuştur. Seven insan yolunu bulur, sevmeyen yolda oyalar diyelim. Birde şu ikinci ihtimali düşünmeden edemedim. Füsun olaki nişandan sonra Kemal ile devam etseydi Kemal onu her zaman cepte görecek ve düzenini bozmadan aile hayatını Sibel ile yaşarken Füsun ilede heyecanını diri tutacaktı. Füsun a bu kadar bağlı kalmasındaki etkenlerden en önemlisi onu elinden kaçırıp bir daha yakalayamaması. Biz biz olalım, bizi sevenlerle yolumuza bakalım..