Babalar ve Oğullar...
Başlarda eski-yeni kuşak çatışmasını konu alan sıradan bir kitap olduğunu sansam da ilerledikçe aslında karakterlerin oldukça derin ve çeşitli olduklarını, yaptıkları hataları ve değişimlerini fark ettikçe daha keyifli bir şekilde okudum. Dışarıdan çok daha farklı görünen insanların kendi iç dünyalarında bambaşka duygular içinde olabildiklerini fark edebilmek adına okunabilir.
Beklemek
Tatar Çölü , hep bir şeyler olacak ve hayatım değişecek diye bekleyenlerin okuması gereken bir kitap. Belki de sandığınız kadar özel biri değilsiniz ve o hep beklediğiniz, hayatınızı değiştirecek olay hiçbir zaman gerçekleşmeyecek. Siz beklerken farkına varmadan hayat bitecek. Kafanızda bir şeyler dank ettirecek bu kitabı yirmili yaşlarınızda okumanızı öneririm.
Kitap tamamen din eksenli yazılmış, birkaçı dışında hemen her bölümde anlatılanlar dine bağlanmış ve aslında tüm sorunlarımızın dinden uzaklaştığımız için ortaya çıktığı mesajı verilmeye çalışılmış. Kitabın tamamında modern yaşam şöyle kötü, batı bizi böyle bozdu, ah eskiler de eskiler diyip duruyor yazar. Ayrıca dilin fazla süslenmeye çalışılması benim hoşuma gitmiyor, aşırıya kaçınca ters etki yapıyor bende. Kitabın hiç mi güzel yanı yok derseniz yalan değil var. Hatta üstte yazdığım hususlar olmasa eve götürmelik güzel mesajları da olan bir kitap ama olmamış malesef, yazar ideolojisine yenik düşmüş.
Kitaba şu başlık daha uygun olurmuş: "Ortaya Karışık". Zira hiç bu kadar tam olarak ne anlattığını çözemediğim bir kitap okumamıştım. Daldan dala, konudan konuya atlarken başınız dönüveriyor. Çok şey anlatıyormuş gibi yapıp hiçbir şey anlatmayarak sizi afallatıyor. Yanlış kurulmuş cümlelerle kafanızı iyice karıştırıyor. Frekans namına anlattığı ise şu: Her şey frekanstan ibarettir, varlıkların frekansını çözersek her şeyi çözeriz. Kitabı internetten satın aldığım için inceleme fırsatım olmamıştı, dolayısıyla ne umdum ne bulduma döndü biraz iş. Yazar belli ki kendine oldukça hayran birisi, bol bol kendini övüyor kitap boyunca. Zaten başlangıçtaki 3 sayfalık özgeçmişini görünce de bunu fark ediyorsunuz. En çok aforizması olan insan olduğunu anlattığı bir kısım var, düşünün artık. Malesef kimseye öneremeyeceğim bir kitap.
Bazı kitaplar var ki ne kadar okumaya değer olduğunu düşünsem de her yerde okuyan okumayan herkes tarafından bir çeşit obje, aksesuar muamelesi görmesinden dolayı ne yalan söyleyim hiç okuyasım gelmez. Mutlu Olma Sanatı da o kitaplardan bir tanesi. 
Sabahattin Ali'nin 
Kürk Mantolu Madonna'sının başına gelen talihsizlik ne yazık ki bu kitabın da başına gelmiş. Sanıyorum ki hacim olarak az, dolayısıyla nispeten ucuz olmaları ve üstüne üstlük albenili başlıkları bu kitapların bu kadar popüler olmalarının asıl sebebi. Satın alanların kaçı okumuştur, kaçı story malzemesi yapmıştır, kaçı adına aldanıp kişisel gelişim kitabı beklerken dumura uğrayıp yarım bırakmıştır bilinmez tabi. Tüm bunlara rağmen beni yine de bu kitabı okumaya iten ise Schopenhauer'ın etkileyici gözlem gücüdür. Fikirlerine zaman zaman katılır zaman zaman zıt düşerim. Bazen çok karamsar bulur bazen zekasına hayran kalırım. Ama hiçbir zaman ben ne okuyorum böyle demem, diyemem. Gözümün önünde duran ama fark edebilmem için işaret edilmesi gereken şeyleri işaret eder bana Schopenhauer. Bu bakımdan Mutlu Olma Sanatı da benim için kıymetli bir eserdir. Okuması kolay mıdır? Bence hayır. Kısalığına oranla biraz fazla zaman ayırmak gerekir. Schopenhauer hayata mutlu olmak için gelmediğimizi ve böyle bir yanılgının bizi hayal kırıklığına sürükleyeceğini söyler. Bu bakımdan mutluluğu kovalamaktan ziyade acıdan kaçmanın en akıllıca yaklaşım olduğunu savunur. İnsanın istemesinin hiçbir zaman bitmeyeceğini, elde ettiği bir şeyden sonra yerine hemen yeni bir isteğin geçeceğini söyler ve insanı önünde sopaya asılı bir havuç olan eşeğe benzetir. Ayrıca çoğu zaman insanın aslında kendisine uygun olmayan, içinde bulunsa mutsuz olacağı şeylere özendiğini söyler. Mesela saray havası hiç de öyle herkese göre değildir. Yine başka bir hayat kuralında
Sabahattin Ali'nin Kürk Mantolu Madonna'sının başına gelen talihsizlik ne yazık ki bu kitabın da başına gelmiş. Sanıyorum ki hacim olarak az, dolayısıyla nispeten ucuz olmaları ve üstüne üstlük albenili başlıkları bu kitapların bu kadar popüler olmalarının asıl sebebi. Satın alanların kaçı okumuştur, kaçı story malzemesi yapmıştır, kaçı adına aldanıp kişisel gelişim kitabı beklerken dumura uğrayıp yarım bırakmıştır bilinmez tabi. Tüm bunlara rağmen beni yine de bu kitabı okumaya iten ise Schopenhauer'ın etkileyici gözlem gücüdür. Fikirlerine zaman zaman katılır zaman zaman zıt düşerim. Bazen çok karamsar bulur bazen zekasına hayran kalırım. Ama hiçbir zaman ben ne okuyorum böyle demem, diyemem. Gözümün önünde duran ama fark edebilmem için işaret edilmesi gereken şeyleri işaret eder bana Schopenhauer. Bu bakımdan Mutlu Olma Sanatı da benim için kıymetli bir eserdir. Okuması kolay mıdır? Bence hayır. Kısalığına oranla biraz fazla zaman ayırmak gerekir. Schopenhauer hayata mutlu olmak için gelmediğimizi ve böyle bir yanılgının bizi hayal kırıklığına sürükleyeceğini söyler. Bu bakımdan mutluluğu kovalamaktan ziyade acıdan kaçmanın en akıllıca yaklaşım olduğunu savunur. İnsanın istemesinin hiçbir zaman bitmeyeceğini, elde ettiği bir şeyden sonra yerine hemen yeni bir isteğin geçeceğini söyler ve insanı önünde sopaya asılı bir havuç olan eşeğe benzetir. Ayrıca çoğu zaman insanın aslında kendisine uygun olmayan, içinde bulunsa mutsuz olacağı şeylere özendiğini söyler. Mesela saray havası hiç de öyle herkese göre değildir. Yine başka bir hayat kuralında