#Spoiler İçerir#
“Ölülere acıma, Harry. Yaşayanları acı, her şeyden çok da, sevgisiz yaşayanlara.”
“Hazinen neredeyse, kalbinde orada olacak.”
“Hepimiz insanız değil mi? Her insan hayatı aynı değere sahiptir ve hepsi kurtarılmaya değerdir.”
Dursleylerin evine son defa dönmek zorunda kalan Harry, artık oradan dönmemek üzere ayrılmak için gün sayar. Dursleyler güvenli ortama götürülmek üzere seherbazlar tarafından başka bir yere götürülür. Ardından Harry’nin evden çıkarılması için hazırlık yapılır. Yoldaşlık tarafından seçilen güvenli eve giderken Voldemort tarafından saldırıya uğrarlar, Deli göz Moody ve Harry’nin en başından beri yanında olan kuşu Hedwig ölür. Harry kendisi için bunca ölümün gerçekleşmesine üzülür ve Voldemort’un öldürülmesini sağlayacak hortkulukları bulmak için Ron ve Hermione ile yola çıkar. Hortkulukların nerede olduğunu ve nasıl yok edileceğini bilmeyen Harry büyük bir maceraya atılır.
Severus’un tüm hayatının görünenden çok daha farklı olduğunu öğrendiğim kısım çok şaşırtıcıydı. Filmlerde Snape ve Lily’nin Hogwarts’da tanıştığını izlemiştim meğer çocukluklarından beri tanışıyorlarmış. Oyun parkında ikisinin de ileride Hogwarts’a gideceklerini konuşması çok güzeldi. Snape’in Lily’yi en başından en sonuna kadar sevdiği ve “Always” vurgusunun gerçekten doğru olduğunu kitap çok güzel anlatmıştı. Keşke Severus’un çok ama çok sadık oluşunu bu kadar geç öğrenmeseydik. Onu kimsenin sevmemesi ama onun sadece bir sevgi uğruna bunca şeye katlandığını görmek çok üzücü.
Kitap tahlili ve yorumun devamı için link profilde
Şermin Yaşar'ın dili okuduğum kitaplarının hepsinde sade,duru, temiz..kitapları deyim yerindeyse ekmek üstüne sürülen erimiş yağ gibi kayarak okutuyor. Bu kitapta yine kitaba adını veren kalk yerine yat daki Neriman Hanım ve kedilerine maddi sıkıntılardan dolayı katlanmak zorunda kalan üniversite mezunu gencin çaresizliği, tıkırtı öyküsünde Cemile Hanım'a inanmayan mahallelinin kleptoman zengin komşusu Hilmi beyin yaptırdığı gizli geçitle evine girmesi, orta refüj hikâyesinde ise kardeşini büyüten Seher'in fedakarlığı ve hayatını heba edişi karşılığında büyüyen Nilüfer'in hemşire olması ve doktorla evlenmesi sonucu ailesini beğenmemesi ve küçümsemesi kendisini ziyarete gelen ablası ve çocuklarını eve götürmeyip hastaneye yatırması yürek burkan ve akılda kalan hikayelerden biri sadece..
Reklam
Selamun aleyküm.
Şafak vaktinin ilk ışıklarından ertesi günün seher vaktine kadar Resulullah'ın ﷺ bir günü anlatılıyor... Kitabı okurken her şey gözümün önündeydi sanki. Çok tatlı, çok latif bir kitap.
Bir kitaptan böyle tat alınınca, yazarın eseri ihlasla yazdığını düşünüyorum hep.
Başta yazar ve emeği geçenler olmak üzere cümlemize Efendimizin ﷺ şefaati nasip olsun...
Hikmet Hükümenoğlu’nun okuduğum ilk kitabı. Keşke daha önce tanışsaydım. Hem dil hem anlatım hem de olay örgüsü yönünden çok çok akıcı bir kitaptı.
Özetlemek gerekirse: Körburun, İstanbul'da Büyükada'dan sonra gelen en son ada olarak geçen hayali bir ada. Günde iki defa vapur seferi olan ıssız, insanların pek bilmediği, içinde Rumların da yaşadığı bir yer. Kitap geçmişi ve bugünü anlatarak ilerliyor. Karakter sayısı oldukça fazla. Her biri ayrı hikaye. Seher,Murat(kitabın sonunda ona üzüleceğim asla aklıma gelmezdi), Meral Hanım, Hayri, Neriman abla... Olaylar sadece adada geçmiyor bu arada. Zamanın siyasi olaylarına yer vermesi, Rumlarla yaşanan sorunlar, bu olayların karakterleri doğrudan ya da dolaylı olarak etkilemesi kitabı çok zenginleştirmiş. Sadece birkaç soru işareti kaldı kafamda. Örneğin Reyhan’a ne oldu, Hayri Dilara’ya ne söyledi de intihar etti, Seher’le Altan nasıl yüzleşti, Seher nereye gitti gibi… Her neyse. Fırsat buldukça yazarın diğer kitaplarını da okuyacağım. İyi okumalar.
Non politik, siyasetten ve siyasetçilerden iğrenen biri olarak bakıyorum kitaba. Önyargılardan uzak durmaya ve kimden gelirse gelsin zulme karşı birlikte durulması gerektiğine inanan biri olarak kitabı okudum, herhangi bir edebi değer beklemeden yani. Bu yüzden yazarın kimliğinden çok metnin kendisine odaklanmaya çalıştım.
Ve söylemem gerekir ki beni en çok şaşırtan şey, öykülerin siyasi olmaktan çok insani olmasıydı. Kitaptaki karakterler gündelik hayatın içinden geliyor ve özellikle kadınların yaşadığı zorluklar sık sık karşımıza çıkıyor. Bazı öyküler, özellikle Seher ki o toprakların acı gerçeği, diğerlerinden daha güçlüydü ama genel olarak samimi ve akıcı bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Ne yazsam kelimeler anlamsız, eksik, yetersiz.
Bir kitap insanı silkeleyebilir mi?
O kadar çok şey söylemek istiyorum ki...
Dakikalardır en iyi nasıl anlatılır, hissettirilir diye ekrana bakıyorum...
Kaç şey yazdım, sildim...
Kitabı okurken ara ara kapağını kapatıp dinlendim, yine devam ettim...
Hani nereye gidersen git içindeki huzursuzluk seninle gelir ya,
Hani sanki huzur, bulunduğun yerden çok başka yerdedir ya öyle bir his
Seher...
Kendini ait hissedeceği evi aramış, durmuş.
Nereye giderse gitsin hep yabancısı olmuş yaşadığı evlerin...
Kitap boyunca ona eşlik eden bir yol akadaşıyla yürüyerek bir yolculuğa çıkıyor.
Belki yaşadığı evi bulmuyor ama kendini buluyor Seher...
Kitabın güzelliğini anlatacak kelime bulamıyorum.
Seherle tanışmalısınız, kendinizle tanışmalısınız, canı gönülden tavsiye ediyorum.
Reklam
Reklam