Selen
@selenn0
Türkçe Öğretmeni
1004 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Şule Gürbüz’ün iki cilt olarak karşımıza çıkan kitabı Kıyamet Emeklisi’nin birinci
cildinde hikaye; kahramanımız Aziz, oğlu ve karısı ile başlıyor ardından karısı ile
tanışma hikayesine ve sonrasında yaklaşık 300 sayfa ise Aziz’in çocukluğu ve gençliği
ile devam ediyor. Doğduğu andan askerliğe gittiği vakte kadar ortak oluyoruz hayatına.
Aziz ilk olarak küçük bir yaştayken evden ayrılmak zorunda kalıyor, ailesi ile olan
çatışmaları onların sessizliğine olan tahammülsüzlüğü ve evden ayrılışı ile tasavvuf ehli
bir Baba’nın yanına sığınıyor burada hayatını etkileyecek felsefi bakış açıları ile
donanıyor. Sonrasında ise tarikat adı verebileceğimiz başka bir oluşum içerisinde
kendini buluyor. Yani tesadüfler zinciri neticesinde önce Sarılık Tekkesi’ne oradan
Baba’nın dergahına, oradan da Kemalettin Efendi’nin yanına Ayçukuru köyüne, askere
yolculuğunu okuyoruz. Tüm bu olay örgüsünü Şule Gürbüz’ün dili eşsiz kullanımı ile
deneyimliyoruz
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yılın ilk kitabı karşınızda. 7/10
Kitabımızın daha ilk sayfalarında bir cinayet işleniyor. Devamında ise hem günümüzde hem de geriye dönerek olayları irdelemeye başlıyoruz. Kahramanlarımız birer siyasi aktivist olunca anlatacak konu bol. Hem onların yaşam tarzına şahit oluyor hem davalarını anlamaya çalışıyor hem de bir arkadaşlığın cinayet ile nasıl yeniden gözden geçirildiğine şahit oluyoruz. Kentsel dönüşüm, emlak üzerinden kara para aklama gibi birçok konuya değinen eser beklediğimden daha akıcıydı. Kitap boyunca ölen kim ve neden öldü sorusu zihninizde çınlayacak. Beklentiye girmeden okuyabilirsiniz.
Tamamen içten bir yorum ile sizlerleyim. Öncelikle yazarın dilini ben etkileyici buluyorum okurken kimsenin sıkılacağını düşünmüyorum. Özellikle Körburun kitabını okuduğumda fazlasıyla etkilenmiştim, olay örgüsü, olayların akışı elimden düşüremediğim bir kitap olmuştu. Yeni kitabının çıktığını görür görmez tabii ki okumak istedim ama öncelikle kitabın kapağı beni hüsrana uğrattı. Diğer kitap kapaklarının tasarımı gayet hoş iken bu tercih niye oldu merak ediyorum. Kitabın içeriği hakkında çok bilgi vermeyeceğim ama aynı diğer kitaplarında olduğu gibi Türkiye sınırlarında hayali bir ilçedeyiz gençliği burada arkadaşlarıyla geçen bir gazeteci yıllar sonra meslekte ün kazandıktan sonra eski yaşadığı yere geri döner ve döndüğü gün bir cinayet ile tüm maceralar başlar.
Başından sonuna heyecan hiç dinmedi, kendini okutuyor kitap lakin diyaloglar çok çok acemice yazılmış gibiydi. Yazarın ismini görmeden bu kitabı bana okutsalar inanmazdım onun olduğuna. Beklentiye girmeden kafam dağılsın okuma hızım geri gelsin, edebi bir beklentim yok derseniz buyurun cinayetleri çözmeye. Katili de başından beri tahmin ettim biz bugünlere kolay gelmedik : )
Ayhan Geçgin ile tanışma kitabım oldu Son Adım. Yazarımız ODTÜ Felsefe mezunu ve bunu satır satır her cümlesinde hissediyorsunuz. Bambaşka bir okuma oldu benim için, hiçbir beklenti ile öneri ile değil sürpriz şekilde elime aldım kitabı okumaya başladım ama beni içine nasıl hapsettiğini size tarif edemem. Anlatılanlar 30lu yaşlarında bekar bir adamın üvey babaannesi ile aynı evde yaşayarak sürdürdüğü hayatı diye tek başlıkta ifade edilse de çokça yarım kalır. Her sayfasından sonra yüreğim sıkıştı, son sayfalara değinmek bile istemiyorum güzel ülkemin karanlık yüzüyle bir kez daha tanıştırdı.
Net bir son veya olay örgüsünde kusursuzluk istiyorsanız sizi tatmin etmeyebilir lakin farklı anlatımı ile merak duygunuzu körükleyecek
Vakit bulduğunuz ilk an bu edebi şölene dahil olmalısınız, okumalısınız.
2023 yılında Nobel Edebiyat Ödülünü alana kadar Türkçe’ye çevrilmiş eseri bulunmayan Norveçli yazarımızın ödülden sonra 3 kitabı dilimize çevrildi. İlk olarak Sabahtan Akşama kitabını okudum lakin yazarın onlarca sahnelenen oyunu olduğunu ve oyun yazarlığı konusunda önemli başarıları olduğunu gördüğümden beri merakla yeni çevirileri bekliyorum ve yazarı kendi dilinden okuyanlar şanslı diye düşünüyorum.
Yazarın eserleri için yaptığı bir açıklamada ‘’ Benim kitaplarım olay örgüsü için okunmaz.’’ dediğini biliyorum bunun üzerine size kitabın olay örgüsünden bahsetmem yanlış olacak ama biraz konuşalım.
Kitap incecik, basit gibi görünse de sizi düşündürüyor. Kitaba başlıyoruz ve bir doğum anına şahit oluyoruz, bir bebeğin dünyaya gelişi ardındaki heyecanlar ve hisler. Hemen sonra bölüm atlıyoruz ve az önce doğumuna şahit olduğumuz karakterimiz adım adım ölüme yaklaşıyor; koca bir ömür geçirmiş, geride nasıl bir yaşantı bırakmış, neler hissediyor okuyoruz.
Her şey nasıl da dünya üzerinde bizim anlam yüklediğimiz kadar anlamlı? Her nesneye her olguya bizim zihnimiz şekil veriyor ve anlamlı hale getiriyor tane tane bunu işlemiş yazar okurken farklı hissettirecek ve yormayacak diyorum gerisi size kalmış : )
