Gülseren Bugdaycioglunu son dönemlerde Tv dizilerinden severek takip ediyorum. Kitaplarina ilk başlangıcı Camdaki Kiz ile yaptim. Biraz kendime benzer bir profil gördüm Nalanda. Sevgiye muhtaçlık,sevgisiz yaşayamamazlik konusunda. Ancak sonra sonra doktor hanim ile konusmalarinda da farkettim ki aslında sevgiden buldugumuz o guc kendi icimizde gizli. Hayriyi Hayri yapan ona kendi icinde duyduğu sevgi bence aslında. Sertab in sarkisindaki gibi.Sen sandigim sey belki benim yüreğimdi der hani.Anne babadan , hayatta bizi en kosulsuz sevecek insanlardan bile kabul görmemek, sevgi namına birsey görememisken başka bir insana dair hep bu arayista olmak,degerli hissetmek icin onay ve kabul aramak..bunlar cok yorucu. Baska kimseden bunun ihtiyacinda olmadan kendimizi sevmeli ve duygularimizi kontrol edebilmeliyiz,ki yine kitapta sozu geçen bu. Yani asil guc bu. Sevgi evet guc veriyor insana ama eksikligi güçsüz hissettirmemeli. Benim kendi payima aldigim bu oldu bu kitaptan. Güzeldi.
Camdaki KızGülseren Budayıcıoğlu · Doğan Kitap · 201928,1bin okunma