sel
@selshelby
9 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Müjgân Abla’ya “Çatlak” diyorlar. Seven sevmeyen, bilen bilmeyen “çatlak” diyor. Çok gülüyor Müjgân Abla. Ağzından dışarıya taşan, havai fişek gibi patlayan, bütün dalgın bakışları ona çeviren, gri havayı dağıtan coşkulu bir kahkahası var Müjgân’ın.
•
"Müjgân Abla'ya çatlak diyorlar. Müjgân çatlak değil, Müjgân'ı fena kırmışlar..."
Reklam
"Çünkü bu..." Roma gözlerini kapattı. Gözyaşları. Yanaklarından gözyaşları süzülüyordu. "...bu yüzden ihanetim o kadar korkunçtu. Çünkü sana asla zarar veremeyeceğime inanıyordun ve ben sana zarar verdim."
"Yaşamak, düşmekle kalkmak arasında geçirdiğiniz korkulu, ümitli, telaşlı zamanın adı. Düşüp düşüp kalkma sanatı. Ben maalesef pek başarılı olamadım. Çünkü kalkabilmek için, düşerken aldığınız yaraları iyileştirmeyi bilmeniz gerekiyor."
"neredeyse hiç dışarı çıkmıyoruz. bizi sokağa çıkaracak bir heyecanımız kalmadı. dünya gittikçe büyüyen bir tedirginliğe dönüştü. belki de yaşama korkusu. aslına bakarsanız korkudan öte bir durum. vazgeçme. kimsenin görmediği bir kırılma."
Reklam