Semih Cem Demir
@semihcem
3 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Garipti, çünkü ben herkesle her zaman konuşurdum. Ama yanıt verme işini içimdeki kuşun yüklendiğini düşünürdüm.
Reklam
Sanki her tuttuğu elinde kalıyor insanın, bu da büyük bir umutsuzluğa yol açıyor...
''...Peki ya sizin hiç fotoğrafını açıp yüzünün en ince ayrıntısı kadar, incelediğiniz biri oldu mu...?''
...aşağı yukarı şöyle: Yalnız olan insan günün her dakikası eksikliğe katlanmalı, bir çiftin ise eksikliğe katlanmasına gerek yok. İnsanın gözleri sökülmek için yok mudur ve yüreği de aynı şekilde ? Aslında bu o kadar kötü değil, bu bir abartma ve bir yalan, her şey abartma yalnızca özlem gerçek, insan onu abartamaz. Ama özlem gerçeği bile kendinin gerçeği sayılmaz, o daha çok geride kalan her şeyin bir ifadesi...
Sana benim en sevdiğimsin desem bile bu gerçekte sevgi olmayabilir; sevgi, senin içimde çevirdiğim bıçağım olmandır.
Ayrıca kendin söylüyorsun: "nemâte sily milovat" (sevmeye güçleri yetmiyor)
Reklam