Nihayetinde konuşma bir sevgi talebidir, her konuştuğumuzda kayıtsız şartsız duyulmak isteriz* der lacan. konuşup duyulmadığımızda/ anlatıp anlaşılmadığımızda/ bu sevgi talebimiz reddedildiğinde susmak zorunlu bir yazgı olur, suskunluk, sessizlik değil.