Aşk, aşk, kaybettin beni! Bana karşı en derin heyecanları hissetmiyorsanız , hor görülen bir tutkunun umutsuzluğuna terk etmek için beni, tenezzül edin o halde güzel Virginie, tenezzül edin,bu yaptığınız samimi beyanı hoş karşılamayı öğretin bana ve hatta daha da iyisi hiç yazmayın...
Sanma ki ben burada hayal kırıklıklarından ötürü acı çekiyorum, tersine. Bütün beklediklerimi,kötü bile olsa gerçek için kolayca feda edişime bazen şaşıyorum.
Öteki tarafa geçince mantığa aykırı durum ortadan kalkar. İnsan ayılır;bütün yüklerden arınmak, hafiflemek, bomboş olmak, sorumsuzlaşmak, farklardan azade kalmak, tüm bağları gevşetmek, sınırları aşmak, durumumu işte böyle adlandırabilirim. Beni tutan yok, bağlayan yok, direnç gösteren yok, sınırsız bir özgürlük var yalnızca. Varoluşun bütün boyutları içinde sürüklendiğim bu tuhaf kayıtsızlık bilmem ki zevk veren bir şey mi?