Sena Şencan
@senaldunyaa
Öğretmen
43 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Köprü... Otuz yıl sonra bir varoluşun hikayesi.
Ayşe Kulin topluma nam salmış isimlerden olan bir bürokratın hikayesini muhteşem şekilde kaleme almış.
Yaşanmış hikayeleri daha hevesle okuduğumu söylemeden geçemeyeceğim. Bunun için eğer böyle bir yapıt arıyorsanız Ayşe Kulin eserlerini de gözden geçirmenizi tavsiye ederim.
Erzincan Başpınar köyünde otuz yıldır yıkık olan bir köprünün hikayesi... Kitap halkın depremler, mezhep çatışmaları, terör olaylarının çokça yaşandığı dönemi ele alıyor. Bu dönemde Başpınar köyünde köprüsüzlükten kaynaklı çoğu kişinin ölümüne sebep olan bu duruma Vali el atıyor...Köprünün sürecini merak ediyorsanız okumanızı tavsiye ederim.
Okuyacak herkese keyifli okumalar diliyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir katilin hikayesiRoman
Karakterimiz Jean Baptise Grenouille, 17.yy'da pis kokuları ile nam salmış şehir olan Paris'te dünyaya gelmiştir. Annesi tarafından ölüme terkedilmiş bir çocuk olmasına rağmen inatla yaşamış ve annesinin ölümüne sebep olmuştur.
Grenouille'nin yeteneği ise koku duygusudur. O kadar keskin bir koku duygusu var ki çevresinde bulunan canlı, cansız her şeyin kokusunu en ince ayrıntısına kadar algılıyor. Hatta gözleri ile değil de burnuyla görüyor. Nesneleri kokuları ile tanıyıp asla unutmuyor.
Grenouille için koku bir insanın var oluş sebebi. Yani onun için kokusu var olan bir varlık vardır. Kokusu olmayan varlık yoktur. Fakat bu düşünceye sahip olan karakterimizin bir kokusu var mı dersiniz?
Hayır yok. Jean Baptise kokmayan bir bebek olarak dünyaya gelmiştir. Ve çevresinde olan insanlar bu çocukta bir sıkıntı olduğunu ve bu nedenle onun şeytan olduğunu düşünmüştür. Ondan kurtulmak için ellerinden geleni yapmışlardır.
Jean Baptise Grenouille, kendi kokusunun olmadığını anladığında insanların içinde neden fark edilmediğini de anlamış oluyor. Ve yıllarca çalıştığı parfümcülerden öğrendiği tekniklerle kendine ait bir insan kokusu yapmaya çalışıyor. Ama bu Baptise için yeterli mi dersiniz hayır. O dünyanın en iyi kokusunu bulma arayışına giriyor.İnsanların bu koku için ona tapmasını istiyor. Bunun için insanları öldürmeyi bile göze alıyor.
Peki sonu nasıl bitti dersiniz? Bunu öğrenmek için okumak en doğru yol. Ben sonuna çok şaşırdım ve hiç böyle beklemiyordum. O zaman herkese keyifli okumalar diliyorum.
"Bana göre insan terk ettikleri, terk edebildikleri kadardır. Ardında bıraktıkları ne kadar büyük ve ne kadar kıymetliyse buldukları ve sahip oldukları da o kadar kıymetli oluyor...
Siz şimdi bir kitabın içinde bir hayatı bir hayali bir kız çocuğunun hakikati ya da belki de kendini arayışını okuyacaksınız.
Bu bir yol hikayesi, yolculuk hikayesi desem yalan olmaz ama yarım olur. Zira bu bir arayışın bir buluşun ve hatta bir oluşun hikayesi. Julia ile başlayan ama Sena ile biten bir yolculuğun hikayesi."
Polonyalı zengin bir iş adamının kızı olan Julia, ateist bir ailede büyümüştür. 13 yaşında annesi ve babasının boşanma kararından sonra hayatı altüst olmuştur. Depresyona girip yalnızlaşan bu genç kızın İslam ile tanışma hikayesi tam da bu anda olmuştur.
İnancınız için neleri terk edebilirsiniz? Nelerden vazgeçebilir ve neleri ardınızda bırakabilirsiniz? "İnsan, ardında bırakabildikleri, terk edebildikleri kadardır." derler ya hani... İşte tam da öyle bir hikaye bu.
Gül bahçelerinde doğup o bahçeleri ezen biz gençlerin ateist bir ailede doğup bize gül bahçelerini anlattığı bir hikayeye şahit oldum. Ne güzel bir dine sahip olduğumuzu ve zevklerimiz için bu mübarek dinimizi reddeden gençlere üzüldüm. Sena kardeşimiz bu kitabında ailesi için hidayet istemiş. Bende Rabbimden tüm gençlere hidayet istiyorum. Biz muhteşem bir peygamberin ümmetiyiz ama kimse bunun farkında değil.
"La tahzen innallahe meana.(Üzülme, Allah bizimledir.)"
Bazı kitapların son sayfaları çok sevdiğin bir insanı kaybetmek gibi... Ah Zezé! Benim güzel yürekli çocuğum. Sen bu dünya için fazla iyisin.
Sözlerime nasıl başlayacağımı bilmiyorum. Bu kitabı bu kadar geç okumanın utancı ile yazıyorum. Duygularımı nasıl tarif etmeliyim diye düşünüyorum ama kitap tarif edilemeyecek kadar güzel.
Zezé beş yaşında her şeyi tek başına öğrenen bir çocuk. Okumayı kendi kendine öğrenmiş ve ailesine bunu asla inandıramamış. Zezé oldukça fakir bir aileden gelen afacan bir çocuk. Haylazlıklarından dolayı sürekli ev ahalisinden dayak yiyor. Fakat afacanlıklardan asla vazgeçmiyor. Büyüklerin meydan okumalarına hayal gücüyle meydan okuyan Zezé'nin yoksulluk acı ve ümit dolu hikayesi...
Hayat ona acıyı, yoksulluğu çok erken yaşlarda gösteriyor. Zezé okurken beni hem güldürdü hem de duygulandırdı. Eğer bu kitabı okumadıysanız hiç vakit kaybetmeden okumanızı tavsiye ederim.
Okuyacak herkese keyifli okumalar...
Fyodor Mihayloviç Dostoyevski | Yeraltından Notlar
Dostoyevski'nin "Rus çoğunluğunun hakiki insani" dediği bir isimsiz kahramanın yalın ve karanlık düşünceleri...
Kitabımız iki bölümden oluşuyor. Birinci kısım Yeraltı, ikinci kısım ise Notlar. İlk kısımda yazar insanoğlunun karakteristik ve psikolojik analizini yapıyor. İkinci kısımda ise ilk kısımda insanoğlu felsefesine örnek verecek bir öykü anlatıyor.
İsimsiz kahramanımızın yalnızlığını öfkesini, kimseyi sevmeyişini, öç alma isteğini gözler önüne seriyor.
Fazla felsefi bir kitap olduğu için felsefe ile çok arası olmayanlara sıkıcı gelebilecek bir kitap. Beni biraz sıktı açıkçası. Ama Dostoyevski'nin vermek istediği mesajı anlayabiliyorsunuz. Kitabın sonlarına doğru da kahramanın cümlelerinden anlaşılıyor.
"Yani bu, edebi bir eserden ziyade günahlarımın kefaretini ödemek oldu. Bir köşeye çekilip ahlâk bozukluğumla bütün bir ömrü nasıl heba ettiğimi, kötücül, boş gururum yüzünden yaşayan âlemle her türlü bağı keserek nasıl yeraltına çekildiğimi uzun bir öykü gibi anlatmanın hiçbir ilginç yanı yok elbette; her romanda bir kahraman olmalıdır, halbuki benimkinde bir kahramanın tersi olan ne kadar özellik varsa kasten bir antikahramanda toplanmış"
Okuyacak herkese keyifli okumalar diliyorum.
