Sena Arslan
@senarslann
Şu anda okuduğu kitap
Mutsuzluk zamanında mutluluk
Yani kendimi kültür ve eğitime âşık ama felsefe okumanın toplumda bir değerinin olmadığını başından beri bilen nevi şahsına münhasır biri olarak mı sunsam, diye düşünüyorum. Aslında ayağı yere basan bir insan olduğumu söylerim. Sonra da üniversitelere ve eğitim sistemine veryansın ederim biraz. Üniversitelerin kimsenin ihtiyaç duymadığı bir sürü uzman yetiştirdiğini söylerim. Her zaman tutar bu. Ama öyle ya da böyle mutlaka yanlış bir şey yaparım herhalde, şu anki korkum bu en azından. Sorun şu: Benim yaşımdaki bir adam iş görüş melerine gitmek zorunda kalmamalıydı. “ Mutsuzluk zamanında mutluluk” Wilhelm Genazino
Reklam
Fahim Bey ve Biz
bir insanın içinde daima saklı kalan hakiki benliğini tanıdığını kim iddia edebilir? kimse göründüğü gibi değildir. fakat kimse görünmediği ve kendi olduğunu sandığı gibi de değildir. kimse bizi olduğumuzu sandığımız gibi göremez. kimsenin nasıl olduğunu hiç kimse bilemez.''
O canlı yeşil denizi bir anda karşımda görünce genç kalbim pat pat çarpardı. Göğüs kafesimin içinde enerjik cüceler bungee jumping yapıyormuş gibi.
Mükemmel olmayan yaşamlarımızdan boşa harcanmış zamanların da yeri önemli değil midir? Eğer bu mükemmel olmayan yaşamlarımızdan tüm bu boşa harcanmışlıkları çıkaracak olursak , yaşamlarımız mükemmel olmama özelliğini bile yitiriverir .
“Bence, iyilik edilenden çok,iyilik eden taşımalı yaptığı iyiliğin minnetini..”
“İyilik gördün, borçlu sayıyorsun kendini…İyilik ediyorsun!Çok olağandır bu…Yaptığın iyiliğe borçlu kalmak daha güzel!”
