Bakın, yağmur yağarken saray yerine bir tavuk kümesi görsem, ıslanmamak için belki kümese girerim. Fakat beni yağmurdan korudu diye, şükran borcumu ödemek için kümese saray gözüyle bakamam.
Biraz hüzünlü olunca elim LM ‘a gitti yine. Dedim bir iki karıştırayım, sonra baştan sona tekrar okurken buldum kendimi. Saatlerin uygunsuzluğuna aldırmadan kahkaha atarak okudum yine. Bazı yerlerde gülmekten gözlerim kapandığı için devam etmekte çok zorlandım. Mecnun da bunu isterdi bence. Kitabı sanki okumuyor izliyordum, gözlerimde sahneleri birebir canlanıyordu. O kadar yıl geçti hala unutamadık şu diziyi :)
Sonra gülümsedi. O gülümseyince gün yağmaya başladı geceye, yıldızlar kayboldu, güneş vakitsiz gösterdi yüzünü. Neyse ki eve girdi de her şey normale döndü. Dünyanın düzenini bozmaya hakkın yok Leyla.