Kai demek istiyorum sadece1000Kitap
Benim çok severek okuduğum serinin üçüncü kitabı Kalbe Düşüş kitabını okuyana kadar favorim Doğru Hamleydi artık net olarak Kalbe Düşüş.Büyük konuşmak istemiyorum de 2026 en sevdiğim romantik kitaplardan net ilk üçte belkide birinci sırada olacak.
Kai benim bugüne kadar okuduğum en güzel bekar baba oğlu için mesleğinden dahi vazgeçmeyi düşünüyor. Çünkü ona yetemediğini düşünüyor. Hayatını sadece oğluna göre yaşan bir adam Kai. Max o kadar güzel seviyor ki. Miller de , babasına layık olmaya çalışıyor. Hayatı boyunca en iyi ben olmalıyım diye düşünüyor bunun da bir nedeni var tabi. Babası onun için kariyerinden vazgeçtiği için kendisinin ona layık olması gerektiğini düşünüyor. Ama Monty ne ondan bunu bekliyor ne de istiyor. Kai benim okuduğum en iyi bekar baba. Üstüne çıkan biri olacağını da sanmıyorum. Max’e bayıldım. Ama ona birkaç yer de üzülsem de onu o kadar güzel seven bir babası, amcası ve Milleri var. (Babasının arkadaşları da ona bayılıyor.)Kai, Miller’i o kadar güzel seviyor ki. Miller için mutfak eşyaları alıyor ( ben o sahneler de kalbimi bıraktım.)
Miller’i aşık olduğunu anlasa bile yanında kalması için kal diyemiyor. Çünkü Miller’in hayallerin önüne geçmek istemiyor.
Ama Miller eğer dönersen seni ben her şekilde beklerim diyor.
Hatta benim kitapta en sevdiğim alıntı
“Miller. Eğer bir gün kaçmaktan vazgeçip bir yuva kurmaya karar verirsen lütfen benimle kur.” diyor.
Spor romantizmi, bekar baba, bakıcı troplarını seviyorsanız net öneririm. Ki ben seriyi komple okumanızı öneririm
Cemal Süreya’nın altıncı ve son şiir kitabı Güz Bitiği, 1 Nisan 1988’de yayımlanmıştır. Sıcak Nal’dan sadece bir gün sonra çıkan kitap, aynı yıl Behçet Necatigil Şiir Ödülü’nü kazanmıştır (Sıcak Nal ile birlikte). Kitap, şairin olgunluk döneminin en damıtılmış, en içe dönük ve veda havası taşıyan eserlerinden biri olarak kabul edilir.
Kitap toplam 56 sayfa civarındadır ve şu bileşenlerden oluşur:
1 düzyazı
20 şiir
1 şarkı
11 beyit
16 dize
Süreya, kitabı “tek bir şiir” olarak nitelendirmiştir. Parçalar ayrı ayrı başlıklı gibi dursa da bütünsel bir akış ve tek bir duygusal/melankolik tonda ilerler. Adı, Doğu Perinçek’e göre Dîvânü Lugati’t-Türk’teki “Ay Bitigi”nden (askerlerin ad ve azık defteri) esinlenmiştir; “güz” mevsimiyle birleşince sonbaharın bitiş defteri, hesaplaşma ve veda anlamı taşır.
Biçimsel çeşitlilik (düzyazıdan beyite, şarkıya) kitaba zenginlik katar. Şiirler genellikle kısa, yalın ve imgelerle örülüdür; gösterişli imgelerden ziyade suskunluklar, eksiltiler ve sezdirme ağır basar.
Temalar
Aşk, Ayrılık ve Yalnızlık: Kitabın kalbi burada atar. Şiirlerin çoğu “Keşke yalnız bunun için sevseydim seni” dizesiyle biter. Bu nakarat, sevgiyi basit anlara (bir çay içmek, bir bakış, bir yürüyüş) indirgerken aynı zamanda derin bir pişmanlık ve kabulleniş taşır.
Zaman, Ölüm ve Veda: Sonbahar (güz) metaforu hâkimdir; sararan yapraklar, soğuyan hava, bitiş hissi. Şair adeta kendi şiir serüvenine ve hayata veda etmektedir. Melankoli dinginliğe, kabullenişe evrilir.
İnsan İlişkileri ve Varoluş: Günlük hayat imgeleri (banliyö treni, çay, sokak, nalburlar) üzerinden evrensel duygular işlenir. Yalnızlık “ovanın düz oluşu gibi” yalın ve kaçınılmazdır.
Kitap, İkinci Yeni’nin imgeci, yenilikçi dilinden uzaklaşarak daha olgun, daha doğrudan ama hâlâ derin bir üsluba
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kitap okuduğum en iç ısıtıcı en sevimli kitaplardandı. Sevgi ve inanç her şeyi değiştirebilir! Colin sevgili çocuğum seni Dicki ve Maryi hiçbir zaaman unutmayacağım
Bir tek annem olsun bana birşey olmaz...
Büyük Yalnızlık Ben ne okudum böyle. Kendime gelemedim, yüreğimi yaktı geçti, ağlamaktan helak oldum. Alaska'nın vahşi doğasında sürüklenen 13 yaşındaki Leni'nin ve sana sarılmak istiyorum Leni♡.. gözünden anlatılan, büyüme, hayatta kalma ve aile dramı romanı. Duygusal yoğunluğu çok yüksek ve sürükleyici bir o kadar da etkileyiciydi. Bir ailenin hayatta kalma mücadelesi, travmalar üzerinden işlenen aşk beni çok etkiledi. Alaska merak ettiğim bir yerdi ve gerçekten bu romanla içinde yaşadım, o soğuğu hissettim diyebilirim. 
Kristin Hannah dayanışmayı, dostluğu, aile bağlarını, sevgiyi, aşkı o kadar güzel işlemiş ki... Kalemine bir kez daha hayran kaldım. Önemli dersler de çıkarılabilecek bir kitap. Kesinlikle okuyun. Tek kelimeyle mükemmel. Kalbime koydum seni kitap♡
Büyük Yalnızlık Ben ne okudum böyle. Kendime gelemedim, yüreğimi yaktı geçti, ağlamaktan helak oldum. Alaska'nın vahşi doğasında sürüklenen 13 yaşındaki Leni'nin ve sana sarılmak istiyorum Leni♡.. gözünden anlatılan, büyüme, hayatta kalma ve aile dramı romanı. Duygusal yoğunluğu çok yüksek ve sürükleyici bir o kadar da etkileyiciydi. Bir ailenin hayatta kalma mücadelesi, travmalar üzerinden işlenen aşk beni çok etkiledi. Alaska merak ettiğim bir yerdi ve gerçekten bu romanla içinde yaşadım, o soğuğu hissettim diyebilirim. Kristin Hannah dayanışmayı, dostluğu, aile bağlarını, sevgiyi, aşkı o kadar güzel işlemiş ki... Kalemine bir kez daha hayran kaldım. Önemli dersler de çıkarılabilecek bir kitap. Kesinlikle okuyun. Tek kelimeyle mükemmel. Kalbime koydum seni kitap♡
Kitapta hikayesi anlatılan evli bir çift var. Seriyye ve Adil. Hikayelerin anlatıcılar da bu iki insan. Her biri kendi bakış açısına göre anlatıyor.
Şehirden kocası Adil'in özel göreve atanmasıyla birlikte köye gidiyorlar. Orada köprü yapım ekibiyle tanışmak Seriyye'yi değiştiriyor.
Kitapla ilgili daha fazla ayrıntı vermeyeyim. Ama şunu söyleyeyim: bu hikaye sadece bir evlilik bunalımı değil. İçinde özgürlük, kimlik, seçim ve vicdan var. Ve okurken siz de zorlanıyorsunuz kafanızda oluşan bazı soruları cevaplamaya çalışırken.
Seriyye aracılığıyla geleneksel aile mutluluğuna alternatif bir mutluluk anlayışından söz ediyor yazar. Bu karakter bazılarını öfkelendirebilir, hatta çok sinir bozucu bulanlar vardır. Adil de Seriyye de büyük hataları olan insanlar. Ama tam da bu yüzden gerçek hissettiriyorlar. Yazar sana "işte iyi adam, işte kötü adam" demiyor, seni dilemma içinde bırakıyor. Belki kimseye daha fazla yüklenmeyelim diye de iki anlatıcısı var kitabın
"Eserin baş kadın kahramanı haklı mı?" sorusunu okuyucunun aklına kazıyor yazar. Ve bu soru kitabı bitirdikten sonra da peşini bırakmıyor.
Dürüst olmak gerekirse kitabı bitirince gerçekleşen olayla ilgili "buna gerek var mıydı gerçekten?" diye de sordum kendime? Cevabı gerçekten çok zor. Belki de "gönül bu" demek gerekir.
Özgürlüğün kendisidir yürümek
Yürümek bir adım atarsın diğer adımın peşinde gelir. Birbirini takip eder aslında hepsi bu deriz. Ama bu eserde daha fazlasına şahit oluyoruz. Kimi bir hastalığını yenmek için yürür kimi davası için yürür kimisi yürümenin ruhunu bildiği için . Ortak nokta hepsi yürümüştür ama yürüyen herbirini çok farklı ufka taşımıştır. Yürümek; kişinin ruhuna iyi geldiği , seni gerçeğe götürdüğünü anlatır. Ülkesinde belli bir yere gelmiş şahsiyetlerin yürümeye atfettiği anlam üzerinden anlatmıştır yazar... Yürümek sadece bir eylem değildir aslında kişiyi iyileştirir, hayata anlam katar adeta. Hayata kısa bir mola vermektir. Yazar ele aldığı kişilerin düzenli yürümenin kişiye iyi geldiğini bazı sanatçılara ilham verdiğini söylemiştir. Yürümenin her yönünü ele alıp eylemden daha çok boyutu olduğunu kelimelere dökmüştür. Bu eser uzun süre kütüphanemde , ne zaman yollarımız kesişecek diye merak ederken küçük bir kaza geçirdikten sonra okuma fırsatım oldu. Yürümenin değerini daha iyi anlamışta oldum. Kimseye bağlı kalmadan istediğin zamanda yola çıkmanın keyfinin özgürlük olduğunu gösterdi. Şükrün önemi. Her şey zamanının beklediği gibi bu eserde zamanını bekledi. İyileşme sürecimde bana yarenlik yaptı kısacası. Yürümenin huzura iyi geldiğini, koşturmacalı bir hayat döngüsünde kendimize iyi gelen şeylere hep köşeye attığımız doğrudur, koşturmadan etrafı izleyerek Yaratan'ın bize sunduğu bu doğayı hissederek görmenin keyfini hissetmek, şifasıdır yürümek. İşte bu süreçte bana bunu bir kez daha gösteren bir eser. Ruhuma iyi gelen şeyin şükrünü gösterdi. Yürümek sadece bir eylemden çıktı "Unutmayın , yürürken taktire şayan tek şey gökyüzünün parlaklığı, manzaranın görkemidir. Yürümek bir spor değildir."
"Bir kez ayakları üstünde dikildi mi, olduğu yerde kalamaz insan"Ruhumuza iyi gelen ne