Spoiler olabilir!1000k
### Benim Gözümden Ölümlü Nesneler: Bir İsyan Çığlığı
Bu kitabı okurken Saramago’nun kelimeleri sandalyemin altına saklanmış termitler gibi kemirdi içimi. Her öyküde, “iktidar denen o kırılgan sahtekârlığın” maskesi düşüyordu. İşte benim zihnimde bıraktığı kırık izler:
#### Sandalye’de Diktatörün Düşüşü
O sandalyenin çatırtısını duyar gibi oldum. Diktatör, devasa bir gücün simgesiydi ama bir tahta parçasının ihanetiyle yere serildi. Ne muhteşem bir ironiydi bu! Saramago bana şunu fısıldadı: *“Görkemli tahtların içi çürümüştür; bir gün termitler sıranı bekliyor.”* Kendi hayatımdaki iktidar oyunlarını düşündüm… Acaba hangi sandalyelerde oturuyordum ben?
#### Ambargo: Makinenin Kölesi Olmak
Arabanın direksiyonunda mahsur kalan adamla özdeşleştim. Benzin istasyonları arasında sürüklenirken, aslında hepimizin birer “makine kölesi” olduğunu anladım. Telefonum, bilgisayarım, rutinlerim… Hepsi beni kendi iradesiyle sürüklüyor. Saramago’nun uyarısı çınlıyor kulaklarımda: *“Dikkat et, sen icat ettiğin şeyin esiri olabilirsin!”*
#### Mezarlıklar ve Korkularımız
Kralın ölüm korkusu yüzünden yarattığı o dev mezarlık, bana insanın kaçış çabasının ne kadar anlamsız olduğunu hatırlattı. Ölümü şehir dışına sürgün etsek bile, o bir gün kapımızda belirir. Kitabı okurken kendi ölüm korkumu yüzleşmek zorunda kaldım: *Acaba ben de kendi mezarlığımı mı inşa ediyorum?*
#### Nesneler İsyan Ederse…
Posta kutularının kaçtığı, kapıların saldırdığı o distopyada kendimi buldum. Saramago’nun şu sözü beynime kazındı: *“Eşyalar bizden nefret ediyor!”* Bugün kullandığım her şeye bakıyorum da… Telefonumun sabah alarmına içerliyor, tost makinesinin yavaşlığına küfrediyorum. Peki ya onlar bir gün intikam alırsa? Belki de zaten alıyorlar: Plastik okyanuslar,
Mianal YurduAlıntı
Mianal Yurdu 1400'lü yıllarda Japon bıçak ustası Jhaun Kamicchi, mitolojik yaratık Sentor Fabbun, ateşe hakim olan Karol, suya hakim olan Erin, havaya hakim olan Hossel ve kadim büyücü Diana tarafından toplumdan kendilerini soyutlamak zorunda bırakıldıkları için gizli bir arşiv olarak kuruldu.
Herkese merhaba bugün fantastik kurgu sevenler için harika bir öneri ile geldim. Kitapla ilgili yorumlarımı yapmadan önce biraz Jasmin'i övmek istiyorum. 16 yaşında ilk kitabını yazan Jasmin'in yazarlık yolculuğuna başarıyla devam etmesini temenni ediyorum. Ayrıca yaşının çok çok üstü bir kurgu yazdığını da eklemek istiyorum.
Herkesin fantastikte sevdiği evren ve karakter türleri farklıdır. Bu kitap birçok farklı mitolojik karakterler barındıran zengin bir kitap; Denizkızı,anka kuşu, unicorn.
Tüm olaylar yanan yurtlarından yeni yurtlarına giden beş genç ile başlıyor; Sylas,Liam,Hayden,Emery ve Ronan. Bu beşli daha yeni yurda adım atar atmaz olayların içerisine düşüyor.
Kitabın kusuru betimlemelerin az olması ve olaylara çok hızlı bir girişti. Ayrıca her fantastik kitapta olan ve okurken kim kimdi diye kafa karışıklığıda olduğunu da belirtmek isterim. Fakat tüm bu küçük kusurları Jasmin'in en iyi şekilde revize ederek çok başarılı olacağına inanıyorum. Dostluklar ile örülü fantastik okumayı sevenlerin çok seveceğini düşünüyorum. Okumayı düşünen herkese keyifli okumalar diliyorum .
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sandalye Ambargo Kısırdöngü Nesneler Sentor Kısas1000Kitap
Puan vermedi·140 syf.··
Beğendi
·2025 119. kitabı
·33 saatte okudu
·Okunma: 02 Mart 2025 17:22
"İnsan çevresindeki koşullar tarafından biçimlendiriliyorsa bu koşulların insanca biçimlendirilmesi gereklidir." alıntısıyla başlayan Ölümlü Nesneler, Saramago'nun o kendine has ironi ve özgün felsefi mantığıyla gerçeküstü olayları gerçekçi bir dille yazdığı harika bir kitap.
José Saramago'nun Oliveira Salazar diktatörlüğü altında yaşadığı dönemde yazdığı öykülerden oluşan bu kitabı okumadan önce, kitapta yer alan öyküleri daha iyi anlamlandırmak için sanırım önce o dönemi kısaca araştırmak iyi olur.
Böceklerin yediği bir sandalyenin üzerindeki diktatörle birlikte devrilmesi, bütün bir ülkeyi tek bir mezarlığa gömmeye çalışan bir kral, kendi iradesini ele geçirmek isteyen bir araba, kimsenin karşı çıkmadığı baskıcı bir düzene isyan eden nesneler, bir kadının cazibesine kapılıp ölüme giden bir sentor, bir delikanlının hayatından kısa mistik bir kesit....
Diktatörlük, toplumsal sınıf farklılığı, toplumsal baskı gibi konuları metaforlar kullanarak anlatmış. Ben kitabı keyifle okudum ve çok beğendim.
İyi okumalar.
Narnia Günlükleri serisinin son kitabını okuyarak seriyi bitirdim. Kitabın konusu Narnia'da geçen Son Savaştır. Kral olarak Tirian ve tek boynuzlu atı olan Cevher bu kitapta karşımıza çıkar. Eustace ve Jill Narnia Ülkesine krala yardım etmek için gelirler. Olaylar, gittikçe büyür ve karışır. Bu savaşın neticesini merak edenler kitabı okuyabilirler.
Kitabın en sevdiğim yeri birinci kitaptan başlayarak Narnia Ülkesine gelenlerin hepsinin tekrar bir arada olması oldu fakat Susan hariç...
Digory, Polly, Peter , Edmund, Lucy ,Eustace , Jill , Kıllıkıpırdak Suratsız , Bastıbacak, Faun Tumnus , Kral Rilian, onun annesi Yıldız Kızı ve babası Caspian, Lord Drinian, Lord Berne, Cüce Yaygaracı, Mantarsever, Sentor Fırtına, At Bree, Kısrak Hwin ve diğerleri...
Hoşçakal Narnia...
Spoiler İçerir!İnceleme
Kitabın giriş bölümünde anlatıcı “O adamın üç fotoğrafını gördüm” diye başlıyor. Üç fotoğraf bu adamın hayatındaki üç dönemini anlatıyor. Birincisi çocukluk. İkincisi gençlik. Üçüncüsü ise yaşlılık dönemidir.
İlki çocukluk dönemi fotoğrafı “Aslında bu çocuğun sırıtan yüzüne baktıkça anlaşılmaz, rahatsız edici bir huzursuzluk büyüyordu içimde, çocuk aslında gülmüyordu yüzünde gülümseyişin zerresi yoktu.”
Anlatıcı fotoğrafa bakınca ürktüğünü gerçek bir gülümseyiş olmadığını da dile getiriyor. Üstelik bir çocuktan korkmak pek mümkün gözükmezken.
“Kırışık Çocuk” diyesim geliyordu bu şekle. O zamana kadar böylesine garip bir çocuk görmemiştim. Anlatıcı, çocuğun diğer çocuklara benzemediğini öyle ki diğer çocuklara nazaran çok garip olduğunu dile getiriyor. Kırışık çocuk tabiri ise “Maymundu. Maymunun tebessümüydü bu. Yüzünde yalnızca çirkin kırışıklıklar oluşmuştu.” bu cümlesinden çıkarabiliyoruz. Bu bir gülümseme değildi sadece zoraki bir tepkiydi ve yüzü bu yüzden kırışıklık halini alıyordu. Gerçek değildi. Sahte bir gülümsemenin can sıkıcılığıydı.
İkinci fotoğraf değişime uğramış bir yüzü gösteriyordu.
“Bu seferki iyi bir gülümseme kırışıklıkları olan bir maymunun gülümsemesi değildi ama oldukça başarılı bir gülümsemeydi. Yine de bir insanın gülümsemesinden farklıydı. Bir şey eksikti. Kanın ağırlığı mı desem hayatın acısı mı desem bilemiyorum. Özsüz gibiydi bir kuşun değil bir kanadın hafifliği gibi. Gülümseyen boş beyaz bir sayfa gibi. Yani tepeden tırnağa sahte hissettiriyor insana.”
İkinci fotoğraf Yozo'nun gençliğini temsil ediyordu. Daha profesyonel bir gülümseye geçmişti ama ne yaparsa yapsın sahteliği, eksikliği belli oluyordu. Hayat onu pişirmişti. Acı insana olgunluk getirir o olgunluğa erişmişti. Gülümseyen boş bir sayfa gibiydi çünkü ruhu olmayan bir
Hayatımıza yön veren şey dusuncelerimizdir. Kahramanımız İskender evde bakıcısı ile olmaktan sıkılmış ve kendisini kötü hissetmeye başlamıştır. Bir plan yapıp hastahanedeki anne ve babasının yanına gitmeye karar verir. Fakat pandemi olduğu için sokağa çıkmak yasaktır. İskender kimseye görünmeden hastahaneye gitmeye çalışırken bir park görür. Parktaki kaydıraktan kayarken birden kendini Bilibolya da bulur. Burası insanların hayal ettiklerinin gerceklestigi bir yerdir. Burada sentor,duridler, atlantis,argamedon,yasam agaci gibi bircok arastirilmasi gereken bilgiyle karşılaşıyoruz. Bu da okuyuculari arastirmaya yeni bilgiler ogrenmeye yöneltiyor. Bu noktada yazar cok başarılı. İskender bu hayal aleminde hiç beklemediği maceralar yaşar. Burada farkettigi şey çok önemlidir. Biz iyi şeyleri düşünüp hayal edersek iyilik,kötü şeyleri düşünüp hayal edersek kötülük olur. Yaşadığımız dünyanın geleceği de dusuncelerimizle sekillenecektir.
Peki Iskender Bilibolya dan çıkabilecek mi? Ailesine kavuşabilecek mi?
9 yaş üzeri tüm çocukların rahatlıkla okuyabilir.
