Şenül Korkusuz
@senul_kitap
Edebiyat Öğretmeni
Eğitim Fakültesi
Denizli
Denizli/Çivril, 19 Ağustos 1977
76 okur puanıEylül 2020 tarihinde katıldı
Evliliğe DairAlıntı
"Mesele boşanmak değil, evlenmemek," dedi. "Yalnız yaşamak eksiklik diye beynimizi yıkamışlar. Klasik hikâye, Sevgililer Günü'nde yalnızlık korkusu. Evlenenler daha mı mutlu? Adamın sevdiği yemekleri pişirmekten kendimizi unutuyoruz."
DÜNYA HAFIZASININ KIRILMA ANLARIEdebiyat
Her insanın yaşamında kırılma anları vardır. Bir saniye öncesi ile sonrası arasında hayatınızın, düşüncelerinizin ve duygularınızın yönü değişir. Değişim için kimi zaman uzun bir süre gerekir kimi zaman da bir ‘an’ yaşamımızdaki köklü değişimi nur topu bir sürpriz gibi kucağımıza bırakılıverir. Bu edilgen bir eylemdir, işi yapan özne belli değildir ancak işten etkilenen nesne kırılma anının yüküyle bir ömür geçirirken hep bu belirsiz özneye içinden kızar, onunla kavga eder durur.
Andres Neuman’ın “Kırılma” romanı da çok hazin kırılma anlarını yaşamış farklı çoğrafyalarda yaşam mücadelesi veren bireylerin yaşamlarına ayna tutuyor.
Kitap 2011 yılında Japonya’da yaşanan deprem ve ardından depremin tetiklediği Fukuşima Nükleer Santrali kazasıyla başlar. Depremin yarattığı korkuyu daha içine sindirmeden ülke nükleer santralin yaydığı radyasyon endişesiyle sarsılır.
Yoshie Watanabe dejavu yaşamaktadır. İnsanın başına bir felaket geldiğinde dünyanın sonu gelmiş gibi hisseder, o kırılma anında bundan daha kötüsü olamaz diye düşünür oysa ne yazık ki daima daha kötüsü vardır.
Yoshie Watanabe milyonlarca Hibakushadan sadece biridir.
Hibakusha, Atom bombaları patladığı anda Hiroşima ve Nagazaki'de bulunup hayatta kalan insanlara denir.
Yoshie Watanabe Hiroşima’ya atılan atom bombası yüzünden sırtında o acımasız günü ona daima hatırlatan bir yara ile hayatta kalır ancak babasının ölmüş bedeni ve binlerce ölü ve yaralının arasında sanki kıyamet gününün similasyonunu yaşar. Birkaç gün sonra da gözünü kan bürümüş, hırs ve açgözlülüğün sembolü şeytanın dünyadaki şubesi ABD onca insanın ölümünden tatmin olmaz ve bir de Nagazaki’ye atom bombası atar. Yoshie bu bombayla da annesini ve kız kardeşini kaybeder. Hayatta kaldığına sevinemez, derin bir suçluluk duygusunun yüküyle yaşamda
ARJANTİN'İN EKONOMİSİ SİZE BİR ŞEY HATIRLATTI MI?Alıntı
Arjantinlilerin, dolar, Fransız frangı ve hatta yen kurunu biliyor olmaları, Yoshie'ye çok ilginç geliyordu. Paraları zihnimizde rahatlıkla birbirine çevirmemize, faiz oranlarını izlememize, boyuna paradan söz edişimize şaşırıyordu, Gençler bile, devalüasyonu dikkate alarak, tasarruflarını dolara yatırıyorlardı. Ekonomi bilgisinin böylesine yaygın olmasını hayranlıkla karşılıyordu. Bu şaşkınlığı kısa sürdü. İlk ekonomik kriz olduğunda, daha önce anlayamadığı her şeyi apaçık kavradı. Burada sürekli paradan konuşuyorduk, çünkü paramız yoktu. Olduğunda, hemen çalıyorlardı. Bir seferinde, şimdi ifade edemeyeceğim bir yığın ayrıntılı bilgi vererek, alacaklılarımızın, demokrasiyi desteklediklerinden dem vurmakla birlikte, diktatörlüğün yarattığı devasa borcun geri ödenme koşullarını iyileştirmeye bir türlü yanaşmadıklarını anlattı bana. Ansızın bizim işlevimizi kavradım. Her cuntayla işi pişirip sözleşmeye bağlıyor, demokrasiyi kontrol etme bahanesiyle bir sonraki hükümete satış yapıyorlardı. Tam o noktada, faiz oranları yeniden yükselmeye başladı. Ülkenin borçlarını ödemesini sağlamak, borçların ödenemez olmasını sağlama almaktan çok daha az önemliydi. Her şey yeniden altüst olmaya başlayınca, şubesinin geleceği konusunda endişeye kapıldı Yoshie. Yeni kurulan bir işin, böylesi bir çöküntüyü kaldıramayacağını söylüyordu. Bir para biriminin o denli büyük bir değer kaybına uğramış olmasına inanamıyordu. Yenin başınaysa, bunun tam tersi geliyormuş. Fazla değer kazanması, Japonya'nın dış ticaretteki rekabetçiliğini azaltıyormuş.
