Belirtildiği gibi aşık olma duygusu genelde, sadece taraflarin birbirine verebilecekleri şeylere bağlı olarak gelişir.İyi bir alışveriş yapılmak istenir;alınacak nesne toplumsal değer açısından üstün olmalı,aynı zamanda beni,benim görünen ve görünmeyen tüm olumlu özelliklerim ve olanaklarım nedeniyle istiyor olmalıdır.Böylece iki insan kendi alım güçlerine göre piyasadaki en uygun nesneyi bulduklarına inandıkları an,aşık olurlar birbirlerine.
Belki de Stendhal’i kıskanıyorumdur? Tam benim yapabileceğim , en güzel tanrıtanımaz nüktesini aldi elimden : “Tanrının tek özrü,var olmayışıdır” Ben de bir yerde şöyle demiştim:” Şimdiye dek varlığa karşı en büyük itiraz neydi? Tanrı...”