KİM LAN BU İTTİHATÇILAR!Edebiyat
Enver, Talat, Cemal. İttihatçılar denince akla gelen üç isim. Müfredat öğretisinde de müfredat haricindeki öğretilerde de üzerine tam olarak durulmayan, hem islamcılar hem de sekülerler tarafından cami avlusuna bırakılmış gayrı meşru bir çocuk muamelesi gören, menfi veya müspet yönlerinin hala tam olarak ortaya konulmadığı o ekip, "Serdengeçtiler"…
Tam da İsmail Küçükkılınç'ın "Jön Türklük ve Kemalizm Kıskacında İttihadçılık" adlı kitabına başladığım günlerde söz konusu kitabın çıktığını görmemle hızlı bir makas değişimi yaparak bu kitabı okumaya başladım. İttihatçılık büyük bir koalisyon; içerisinde İslamcı, Türkçü, Batıcı birçok farklı görüşü barındıran, hedefi Abdülhamid devrinde (onlar istibdat devri diyorlar) Kanuni Esasi'yi yeniden ilan ettirerek meşruti monarşiye geçişi sağlamaya çalışan, ülkenin bu şekilde daha iyi yönetileceğini ve halkın refaha kavuşacağını düşünen bir cemiyet.
Öncelikle şunu ifade edelim ki ilk dönemlerinde İstanbul tarafından "İttihat ve Terakki Cemiyet-i Fesadiyesi" olarak görülen cemiyet yasal olmayan bir örgüt olduğu için bir arşivi bulunmuyor. Bu sebeple bu döneme dair yazılan yazılar birincil kaynaklara değil daha çok hatıralara ve gazete tefrikalarına dayanıyor. Yazar kitapta zikrettiği Ahmed Rıza, Dr. Nazım, Dr. Bahaeddin Şakir, Talat, Enver, Cemal, Mustafa Kemal ve Ömer Naci'nin hayatlarını ikinci meşrutiyetin başlangıcına kadar inceleyip aktardığını, kitabı yazarken isim seçiminde yalnızca "Kurucu Baba" rolünü ön plana çıkarmayıp 1908'den sonraki süreçteki rollerini de dikkate aldığını ifade ediyor.
İttihatçılık Nedir?
“İttihatçılık bir ruhtur. Öyle bir ruh ki zulme karşı mukavemettir” diyor Erol Sadi Bey. “Bu sebepten dolayı ittihatçılar ölür ama ittihatçılık ölmez” diye de ekliyor Mustafa Çalık Bey. Güncel bir soru soralım
Marmara Kıraathanesi1000Kitap
Zihnimi bir kahvehanenin moloz yığınında, bir askerin belindeki tabancada ve "ne olacak bu memleketin hali?" Sorusunda bıraktım. Kitaplarını zevkle ve huşu ile okuduğumuz pek çok yazarın, mütefekkirin gelip geçtiği, bir işportacının nice aydına şapka çıkarttığı, Ötükenlerin kurulduğu, şiirlerin yazılıp tarihin yeniden hatırlandığı enfes bir kahvehaneye misafir oldum bu kitapla. Kimler gelip geçmedi ki? Necip Fazıllar, Nihal Atsızlar, Osman Yüksel Serdengeçtiler, Şahin Uçarlar ve niceleri. Hepsinin görüşü ayrı ama isteği aynıydı; bu ülkenin refahı. Darbeler ülkesinde onların da nasibi tarihe ve aydınlığa sahip çıkılmaması oldu. Uzun süre zihnimde dönüp duracak bu şahene eseri herkese tavsiye ederim. Kendine göre doğruları ile bu ülkeyi dert edinen bütün aydınlara selam olsun
Reklam
Osman Zeki Yüksel nam-ı diğer Serdengeçti ve onun şair dostları
Puan vermedi·144 syf.·
2022 13. kitabı
Osman Zeki Yüksel'i şu veya bu şekilde tanımış olanlar onun atik fakat derviş ruhlu bir insan olduğunu bilirler. O Atsız'a göre "Deli Osman"dır, Necip Fazıl'a göre "Katran Kuyusu Gözlü Adam". Onun deliliği Serdengeçtice bir delilik, bu ismi seçişi tesadüf eseri değildir. Serdengeçtiler adı üstünde başını vermeye hazır ön saf askerleridir. Onların pek çoğu savaşlardan sağ çıkmaz, savaştaki heyecana, dinu devlet, vatanu millet gibi ulvi mefhumlar için canlarını harcamayı zevk bilirler. Mehter Marşında "Allâh yoluna cenk edelim şân alalım şân, Kur’ân’da zafer va‘d ediyor Hazret-i Yezdân" mısraları en çok onlara denk düşer. Serdengeçti bu vasıflara göre kelimenin tam anlamıyla Serdengeçtidir. Kutsi bildiği mefhumlar uğruna baş koyabilir, kan dökebilir, can verebilir. Osman Zeki Yüksel gibi kişiler pervasız olduklarından dost tutmaları zor olur, yalnızlık onların bir nevi mektebidir. Buna karşın dost olabilenlerse belki de her şeylerini emanet edebilecekleri kimseler olurlar. Cemal Kurnaz Serdengeçti dergisindeki şairlerin bazısı hakkında hiç bilgi bulamaması bu bakımdan benim dikkatimi çekti. Eğer dergi sadece bir kazanç kapısı olarak görülmüyorsa Serdengeçtice çarpışan kişilerin kışlası konumundaysa her birinin Serdengeçti tarafından mutlaka tanınıyor olması lazım. Belki Serdengeçti tanıyordu da onlar amatörlüğü aşamamış ve adlarını yurt sathında duyuramamış olabilirler, elbette bu da bir ihtimaldir. Cemal Hoca Serdengeçti Dergisinde şiirleri çıkmış herkesi incelemiş, bazısı hakkında yeterli bilgi bulamaması da çok öyle göze batar bir kusur olarak görünmüyor, bunu yaparken o şairlerden kimlerden esin edinmiş olduğu gibi bazı çıkarımları da hoş detaylar olarak gözümüze çarpıyor.
Cemal Kurnaz Serdengeçti'yi Serdengeçtiye yaraşır şekilde yad etmek için eser bırakmayı tercih
Mükemmel
Bir kitap düşünün ki üslûbu ile içinde barındırdığı tanınmış pekçok şahsiyeti ile okurken hem güldürmekten öldürsün hem de dehşet verici hakikatleri ile insanı düşünmeye sevk etsin. Hüseyin Üzmez yazmış olduğu her kitap ile bu bahsettiğim mottoyu benimseyerek okuyucularına hitap ediyor. Necip Fazıllar, Osman Yüksel Serdengeçtiler, Ahmet Emin Yalmanlar, ve o devrin günümüzce popüler olan pekçok şahsiyetine dair hatıralarını bulabileceğiniz eşsiz bir eserdir Şu Bizimkiler. Okuyun!
10/10
2021 76. kitabı
Derin bir sessizlik var ortalıkta...
Anadolu yas içinde..
Birinci Dünya Savaşı bitmiş... Yenilmişlik duygusu kaplamış tüm ülkeyi. Bir imparatorluğun çöküş günleri. Sesli söyleyemiyor kimse. İçi kan ağlıyor herkesin...
Güzelim Anadolu Yarımadası kurtlar sofrasında pay ediliyor...
Türkleri bu güzelim yarımadadan sonsuza kadar temizlemek, kalanları da köleleştirmek için en ince planları yapıp silahlarıyla gemileriyle kapımıza dayanıyor emperyalizm...
İstanbul işgal edilmiş...
İzmir’e Yunan askerleri çıkmış...
Manisa, Uşak, Bursa, Balıkesir...
İşkence, tecavüz, aşağılama...
Bir acı suskunluk... Adı konulmamış kabullenilmiş bir teslimiyet sanki...
Yürekler acı içinde. Yürekler yanardağ ağzı...
“Hayır!..” diyor, Ödemişli Yiğitler Ordusu ilkin, “Hayır...”
Ve ilk kurşunu sıkıyor işgalci Yunan’ın askerlerini taşıyan trene...
Hasan Tahsin boşa mı şehit oldu!..
Ayvalık’ta Ali Bey...
İşaret fişekleri gibi tüm Anadolu’yu aydınlatan bir deli yurtseverlik...
Dalga dalga yayılıyor yoksul halkın üzünçlü yüreklerinde...
İstanbul hâlâ suskun...
İstanbul umarsız...
Ve de umutsuz...
İşgali kanıksamış gibi İstanbul...
İç ve dış hainler ve mandacılar korosu çığırtkan sadece... Leş kargaları sevinç içinde yarı gizlenmiş beklemedeler...
Tüm İstanbul mu umutsuz?
Tüm İstanbul mu umarsız ve suskun?
Hayır...
Deli yürekli yalınkılıç ordusu, yurtseverler, serdengeçtiler delicesine ve sabırla birini bekliyorlar...
Kimi mi?
Kendilerinden daha “deli” bir önderi!
Ve İstanbul’dan Samsun’a bir gemi kalkıyor...Ve içinde bir“Deli”!
Emperyalizmin azgın donanmasına bakıp, inançla, “Geldikleri gibi giderler!” diyen bir Mavi gözlü “Deli”...
Yazar bu eseri yazarken 12 kilo vermiş bitirdikten sonra hastalanmış. Yedi peçeli ve kitabın son bölümünü yazarken baygınlık geçirmiş.
ağdalı bir dil kullanan yazar eserinde kelimeleri adeta ilmek ilmek işlemiştir.
Hikaye 1940 li yıllarda geçiyor. Romanın kahramanı Turhan' in Canguzel e duyduğu büyük aşkı anlatıyor. Canguzelin yazdığı iç hikaye ise 16. Ve 17. Yy a dayanıyor. Osmanlı devletinden kesitler sunuyor. Ic içe iki hikaye vardır.
Turhan Almanya'da mimarlik eğitimi gördükten sonra Istanbul a döner . Bir dostlarının evinde canzi ile karşılaşır. Görür görmez aşık olur. Canzi eşinden ayrılma sürecindedir kısa sürede ayrılırlar. Turhan aşırı kıskançtır. Ve Canzi bir gün onun bu kıskançlık nöbeti sırasında yazdığı öyküleri verir ve Turhan başlar okumaya...kitabi okumasaniz bile "Transformatör" başlıklı bölümü okuyunuz. Serdengeçtiler illaki okur ya da okumuştur
Zor bir kitap olma sebebi dili. Sürekli sözlük açmak durumunda kaldım ama kah aşka olan inancım arttı kah savaştım kah hemcanıma binip kendimi cigerdelen hisarı için savaşırken buldum
Reklam