Adem’den Önce, benim için beklentinin altında kalan bir okuma oldu. Jack London’dan alıştığım o sürükleyici ve etkileyici anlatım bu kitapta neredeyse yoktu. İlginç bir fikir üzerine kurulmasına rağmen, anlatımın soğuk ve ağır ilerlemesi kitaba bağlanmamı engelledi. Okurken sık sık koptuğumu fark ettim.
Kısacası, yazarın diğer eserlerinde hissettirdiği gücü ve derinliği bu kitapta bulamadım.
Yeni kapitalizmin zaman boyutu, insanın karakteri ile bu karakterin süregiden bir anlatıya dönüşmesini engelleyen çılgın zaman deneyimi arasında bir catışma
Esneklik, birlikte getirdiği bütün risk ve belirsizliklerle birlikte düşünülürse, yok etmeye çalıştığı kötülüğü gerçekte daha da pekiştiriyor olabilir mi? Rutinin karakterimizi pasifleştirdiğini kabul etsek bile, esnekliğin bizi yaşama daha müdahil kılması nasıl mümkün olacaktır?