Sertan Ü.
@sertangl
Bilmediğimi bilmediğim şeyleri öğrenmeye çalışıyorum
Yaşama Sanatıİnsan
Normal insan, toplum içinde ve toplumla bir arada yaşayan bir bireydir; yaşam biçimi topluma öylesine uydurulmuştur ki toplum, kendisi istesin ya da istemesin, bireyin çalışmalarından belli bir yarar sağlar kendine. Aynca normal kişi, psikolojik açıdan bakıldığında, karşılaşacağı sorun ve güçlüklerin üstesinden gelmesine yetecek enerji ve cesaretle donatılmış biridir. Oysa psikopatlarda her iki özelliğin de bulunmadığını görürüz. Ne toplumsal ne de psikolojik bakımdan günlük yaşamın sorunlarının altından kalkacak insanlardır bunlar.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yaşama Sanatıİlişkiler
Bir insan palavra savurup, övünüp duruyorsa, kendini başkalarından aşağı gördüğünden, yaşamın olumlu tarafında başkalarıyla boy ölçüşecek kadar kendini güçlü híssetmediğinden yapar bunu. Yani yaşamın olumsuz tarafındadır ve toplumla uyum içinde yaşamamaktadır. Topluma uyum sağlayamadığından, yaşamın karşısına çıkaracağı toplumsal sorunları nasıl çözeceğini bilememektedir.
KorkaklıkPsikoloji
Nesnelerin olumsuz taraflarına eğilim gösteren insanlar çokluk karanlıktan ve yalnızlıktan çekinir, başkalarıyla beraber olmak isterler. Bu da korkaklıktan ileri gelir ve korkaklık diye de nitelendirilmesi gerekir. Doğrusu suçu önlemenin en iyi yolu, suçun bir korkaklık belirtisi olup, bundan öte bir şey sayılamayacağına herkesi inandırmaktır.
Yaşama SanatıFelsefe
Bir yay, üzerine ne kadar kuvvetli bastırılırsa, o kadar yükseğe fırlar, yeter ki basınç altında kırılıp kopmasın. Bunun gibi yetersizlik duygusu da bir tek insanın ya da bir topluluğun üzerine ne kadar kuvvetle bastırırsa, söz konusu kişi ya da topluluk o kadar yukarı fırlamak ister. İnsan tek başına yetersizdir ancak toplum içinde yaşamını sürdürebilir. Mutlak bir doğru varsa, toplum bu biricik mutlak doğrudur. Toplum dışına itilen insan "kötü" değil, yalnızca cesareti kırılmış biridir; cesaretlendirilerek tekrar toplumun yararlı bir üyesi durumuna sokulabilir.
MemurHayat
Biliyorum, canın sıkılacak, fakat insan yavaş yavaş alışır. Gördün ya, kimsenin bir iş yaptığı yok. Mesele o odanın içinde beş on saat oturuvermekte... Lüzumsuz gibi görünür, ama bunsuz da dünya dönmüyor. Öyle ya, herhalde böyle boş oturmanın da bir hikmeti var. Bir bakarsın, hükümetteki işlerin hepsini eli kalem tutan iki kişi bile çevirir dersin. Lakin o kalabalık olmasa âlem birbirine girer. Mesele memurların yaptığı işte değil, onların mevcut olmasında. Şimdi sen o tozlu odada oturdukça kendi kendine, "Benim burada ne lüzumum var?" diyeceksin! Yanlış!.. Mademki sen bir kere hükümet kapısından içeri adımını attın, artık lüzumlusun. Sen olmasan muhakkak bir yerde bir aksaklık çıkar...
