Ahmed Rasim, manzum eserler gazetelerden çekildikçe, kahvehanelerin, çaycıların ve özellikle de meyhanelerin şiir için önem kazandığından söz eder. Rasim, dönemin meyhanelerini şöyle hatırlar:
Bütün bu saydığım yerlerde mevsim mevsim saz şairlerimiz muammalar asarak, koşmalar, Keremler, Âşık Garibler, manicilerimiz destanlar, se-mailer okuyarak ... allı pullu cebkenli, sırmalı etekli hoş-endam ve hoş-hırâm [hoş endamlı ve hoş yürüyüşlü], kâküllü, düzgünlü, benli, sürmeli köçekler oynatarak ... atışmalar, kapışmalar, türlü türlü sululuklar, hatta rezaletler arasında ömür geçirmişlerdir . ... Buralarda oturuldukça ecdadın ses, söz, sûz u güdâz [ateş ve yanma], bedbahtlık, sürûr ve emsâli tasavvutât ve tahassüsât [sesleniş ve duygulanışlar] namına tecelliyât-ı rûhiyyesi kabil-i lems ve temâs [elle tutulur] bir surette duyulur. Alafranga birahanelerde, gazinolarda ise bu hâlât katiyyen vâki olmaz.
Ulaşsa da sana yolların ucu,
Varmaya yetmiyor Atsız'ın gücü,
İçimde dururken bu kadar acı,
Hâlâ yaşıyorum, ölemiyorum.
(Sesleniş,Atsız)
Sayfa 46
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
SESLENİŞŞiir
Yalnızım, ne kadar aranıp dursam
Baş ucumda seni bulamıyorum.
Güneşten vazgeçip susuz olsam da
Seninle olmadan olamıyorum.
Şu yollar bilmem ki dağ mi, ova mı?
Gitsem bulur muyum kendi yuvamı?
Kuş! Yolun nereye? Bizim eve mi
Sen götür, ben haber salamıyorum
Her gece orda bir yaslanan mı var?
Sessizce kirpiği ıslanan mı var?
Uzaktan bana bir seslenen mi var?
Ne diyor? Sesini alamıyorum.
her ortak sesleniş geleceğe rahim
mavi kuş görünebilirdi
Auschwitz'lerde kıyametten geçenler
tarihini soyundu masalını sildi
istediği ölüm kimindi?
bumerangdır ölüm, herkese döndü.
Ölü sevgiliye sesleniş
Gözlerini göreyim ne olur! Kocaman koyu renk gözlerini! Soğuklar, evet, biliyorum! Ama onları görmeme izin ver, onların ta içine bakmama izin ver ki en derinlerde bir yerlerde benimle ilgili bir düşünce, küçük ama iyi bir düşünce var mı göreyim.
