Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı,gene aynı şekilde,fakat her şeyden habersiz,yaşayıp gidecektim.Sen bana,dünyada başka türlü bir hayatın da olduğunu,benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.
‘Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağın bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı insanin birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.’