Sevgi turnaları yakalıyorum Turnalar gidiyor; ben kalıyorum Avareyim, asudeyim, yorgunum Bilmiyorum neden sana vurgunum....
Psikiyatrist Dr. Frankl, acılar içinde kıvranan hastalarına bazen “Neden intihar etmiyorsunuz?” diye sorar.
Bu soruya verilen yanıtlarda: Bir hastada, onu yaşama bağlayan çocuklarına yönelik sevgi söz konusudur; bir başkasında kullanılacak yetenekler; bir üçüncüsünde belki de sadece korunmaya değer canlı anılar.
İnsanları sevebilir ama yine de mutsuz edebilirdiniz.
Yaşama tutunabilmek uğruna, soruların ve cevapların, kuşku ve endişelerin, sevgi ve nefretin anlam değiştirdiği müphem bir alemi seçti.
.
Sevgisiz yaşayamam. Sevgi, varlığımın özünde yer alıyor.
...
Ana-babalar kendilerinin çocuklarına yansımalarını istiyorlar. Kendilerinden geçen bir baş hareketi, bir konuşma tarzı fark ettiklerinde rahatlıyorlar. Eğer ortak noktalar yoksa, çocuk gerçekten yabancıysa, onu beslemek, giydirmek için ellerinden geleni yapıyorlar ama onu sevmiyorlar. Dönüştürücü bir sevgi duyamıyorlar.
