Sevgi insanları değiştiriyor, güzelleştiriyor ve hayata çok daha ılımlı, sıcak, hoşgörülü yaklaşmasını sağlıyor. Aslında insanlığın asıl ilacı hep sevgidir.
Biri tarafından çok sevilmek yüceltir bizi, kişiliğimizi etkiler, adeta kaderimizi değiştirir. Bambaşka biri oluruz o aşk, o sevgi sayesinde. Hiç sevilmeden bu dünyadan göç edenler için ise ne büyük kayıp!
İnsanoğlu aya gittiğinde, anneannem, gökyüzünü deldiler, artık bu havalar düzelmez, demişti. Acayip dalga geçmiştik anneannemle. Çok bilimsel bir yazı okudum dün, dünyamızı çevreleyen ozon tabakasının delindiğine ve bu deliğin kapanmamakta ısrar ettiğine dair... Gel de dalga geç bakalım rahmetli anneanneyle...
Seni seviyorum, senin için üzülüyorum, seni özlüyorum gibi güçlü sözler söylemenin kabul görmediği bir kültürde, insanlar sevgilerini ifade etmek için farklı yollar bulur. Annelerimizin suskunluğundan harika börekler yaptığını daha önce de yazmıştım. Babam ise bahçeyle ilgilenirdi. Hem de ne bahceydi! Sanırım bunlar bize duydukları sevginin ilanlariydi.