Sevgi Kandemir
@sevgi81
9 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
• "Prenses bile olsa temizlik kadın işidir." "Cadılar çirkindir ve nedensiz kötülük yaparlar." "Kurtarıcalar daima erkektir ve kadınlar kurtarıcalar olmadan tutsaklığa mahkumdur." " Maceraya atılan kızların başına mutlaka bir iş gelir."
• Çocukken sorgulama yetisine pek sahip değildik,dinler geçerdik.Anlatılan masalların aslında hep "kadının hapsolduğu" , "kadının tek kurtuluşunun evlilik olduğu", "kadın için mutluluğunun sabır ve itaatkardan geçtiği" anatemalı masallar toplumsal cinsiyet rolleri aracılığıyla anlatılıyor.
• Masallardaki ele alınan konuları;gerçek hayattan ve gazete manşetlerinden verildiği örneklerle aslında her daim bir yerlerde anımsadığımız o uyumadan önce anlatılan masalların yalan olduğunu anlamamıza vesile oluyor.
• Bu kitabın cinsiyeti yoktur,herkesin okumasını dilerim
Uyuyan Güzel Uyandı ve bir daha hiç uyutulmadı!
sadece kitap... gerisi teferruat...
Bir süredir çoğunluğu yabancı yazarlardan oluşan kitapları okumaktan dolayı bu kitap bana tokat gibi geldi. Hani vursan yerinde gül açar deriz ya, tam deyim yerindeyse ; bu hissi yaşadım. Buram buram Anadolu havası içime işledi. Yer yer şive, beyitler, dörtlükler ve hatta bölüm bölüm anlatılan hikayenin başlığına yapılan süslemeler bile bize ; işte tam olarak bir Türk 'ün, türklüğe, kitaba, Anadolu insanına önem veren bir eseri dedirtiyor...
Yazmayı, okumayı, kitabı, öğrenme ve öğretmeyi seven yazar Baykurt zamanın köy enstitülerinden çıkma bir öğretmen olması, onun neden bu sevdası sorusuna en net cevap olacaktır. Ama bu ülkenin ; güzellikleri ters düz etmesindeki başarısı gün gibi aşikar. Yazarımız enstitüler dönemine dair, "yarısı cennet, yarısı cehennemdi benim için" ifadesini kullanmıştır.
İnsanlar bilinçlendikçe, sanata, bilime daha çok özen ve önem verdikçe ; bu durum bazı kesimlerce hiç de hoş karşılanmadı ve köy enstitüleri yıkıldı!...
Sorgulayan bireyleri kabul etmek yürek işi!
Kitaba dönecek olursam ; gerçek bir hikaye olması, geçmişi, şimdiyi, geleceği öngören satırlar, ve buna istinaden yürekleri dağlayan buruk bir kitap olarak okuyor insan. Ama hemen öyle karamsar olmayalım lütfen, çünkü ben Mustafa Güzelgöz olsaydım. Benim de bir eşeğim ve yolu engebeli yollarım olsaydı, adım adım, harfiyen o yolda gider ; hatta bir yere varamayacağımızı dile getirerek, " Ne yapacaksın bu kadar okuyup" diyen zihniyetlere karşın ; yolumuz, çeşmemiz yok hayıflanmalarına göğüs gererek, bizim Eşekli Kütüphaneci'nin dediğiyle karşılık verirdim o ağızlara.
¶¶ Eğer kitaplığınız olursa, yolunuz, köprünüz, çeşmeniz de olur. ¶¶
#138694025
Bizim pos bıyıklı demiş ya hani, "ben bu kulaklara göre ağız değilim" diye. Bizim has Anadolu insanı Güzelgöz de
Sevgi Soysal ile tanışma kitabım
Memleketim,Ankara'da geçen bir öğle vakti.
Hayat öyle akıp giderken yıkılmak üzere olan bir kavak ağacının etrafında toplanan ya da oradan geçmekte olan insanların,belki bir omuz çarpmasıyla belki de bir yürek çarpıntısıyla birbirlerine değen hayatları...
Bir öğle vakti öylece oturup etrafınızdaki insanları izlediğiniz oldu mu hiç? Onların dünyalarını merak ettiğiniz...
Su gibi akıp giden satırlarıyla,insan analizleriyle,toplumsal bakış açısıyla ele alınmış bu kitabı ve yazarı çok sevdim.
Doğum günümde hayata veda etmiş olduğunu öğrendiğimde ayrıca üzüldüm
Mustafa Arslantunalı'nın kitabın önsözü olarak yazdıkları ise gerçekten harikaydı. Şöyle diyor:
"Önsözler atlanmak içindir,romanlar değil.Henüz tanışmadığı kişilerin dedikodusundan ne kadar haz alabilir ki insan?"
Romandaki karakterler çok iyiydi.
Mehtap'ın karabasanı, Doğan,Ali ve Olcay üçlüsünün ilişkileri,Aysel'in gerçek anlamda bir kimliğinin olmayışı, başından geçenler ve tabii kapıcı Mevlüt'ün işi ve ailesi arasında sıkışıp kalmışlığı...
Daha birçok karakter ve hayatları sizi derinden etkileyebilir.Bazılarına sinir olurken, bazılarına acıyorsunuz. Çünkü onlar birer roman kahramanı değil,hepimizden biri, gerçek insanlar...
Bana böyle hissettiren yazarın diğer kitaplarını da okumak isterim. 
Yenişehir'de Bir Öğle Vakti 
Sevgi Soysal
Yenişehir'de Bir Öğle Vakti Sevgi Soysal
Ve ben yine muhteşem bir kitabı sonlandırdım.
Bu kitap iki açıdan değerlendirilebilir. Siz hangi açıdan görürseniz o açıdan okuyunuz efenim, ama ben iki açıdan da alabildiğimi/görebildiğimi size aktarmak istiyorum.
1. Bakış açısı :
Birbiri ile tamamen alakasız insanların, bir gün bir öğlen vakti, aslında birbirleri ile ne kadar da bağlantılı olduklarına tanık olacaksınız. Birbiri ile tamamen alakasız olan bu insanların, hepsinin kafasının içini, ailesini, yaşadıkları çevreyi tek tek anlatıyor yazar bize. Sonra bir gün bir öğle vakti -aynı kitabın adındaki gibi- bir şekilde tüm karakterler; aynı ortamda, yan yana, karşı karşıya, sokaktan geçerken ya da bir pencereden bakarken, beliriyorlar.
Ankara'yı bilmeyen, orada yaşamayan, oralara gidip gelmeyen bir insan bile, keyifle canlandırır gözünde anlatılan mekanları.
Ben de Piknik'te yemek yemiş ve sonra o insanlarla yolda çarpışmış gibi hissettim kendimi diyebilirim, belki büyük mağazada kuyruğa girip, insanları ezmek pahasına, koşturmuş bile olabilirim, kendimi kitaba kaptırırken.
Nasıl keyif duydum anlatamam. Zengini, fakiri, çingenesi, kapıcısı, tezgahtarı, patronu, antikacısı, hayat kadını, davasının peşinde delikanlısı, hayatta hiç bir amacı olmayan zengin çocukları...
Bazı çocukların aileleri ile olan zıtlıkları, bazılarının ise tam tersi yakınlıkları, aklınıza gelebilecek her türden insanın sosyolojik ve psikolojik tahlillerini göreceksiniz kitapta.
Sonra bir gün bunların hepsini, -sınıf ayrımı gözetmeksizin - bir öğlen vakti, bir ağaca bakarken, bir sokakta toplayacak yazar...Ve "geriye dönüş tekniğiyle" tek tek hepsinin hayat hikayesini anlatacak, ve biz, -bir film şeridi- gözümüzün önünden geçer gibi, dinleyecek/okuyacağız.
Gelelim 2. bakış açısına :
Kitap aslında belli bir dönemi anlatıyor. Burada
Ne uzun bir zaman dilimidir insan ömründe bir anlık mutluluk.2020 Okuma Raporları
Puan vermedi·218 syf.·
2021 87. kitabı
--Spoiler--
'Beyaz geceler' derin bir yalnızlıkla pençeleşmemiş insanların anlayamayacağı kadar hüzün dolu...
Aşk ve yalnızlık üzerine kaliteli bir hikaye.
Bölümlere 4 gece diye ayrılsa da toplamda 6 gecelik bir zaman diliminde gerçekleşiyor...
Beyaz geceler ismi de malum hepiniz biliyorsunuz; petersburg'a özel bir durum. ama yine de burada şuna dikkat etmek gerekki, beyaz saflığı, iyiliği, hayali temsil eder. romanda da böyledir, romanda özellikle beyaz geceler döneminin seçilmiş olması dostoyevski'nin edebi gücüne bir örnektir...
Dostoyevski'nin eserlerindeki en önemli özelliklerinden biri de kahramanlarıdır. kahramanlar genellikle hayattan kendini soyutlamış tiplerdir,bu romanda da hem anlatıcı kahramanı hem de Nastenka'yı tipik Dostoyevski karakterleri diye niteleyebiliriz.
Erkek karakterleri her daim aşkına sadık karakterlerdir öyle ki başka bir erkeğe tercih edilse dahi sevdiğine toz kondurmaz, tıpkı burada kahramanın Nastenka'ya yaptığı gibi.
Gideceğini bilir Nastenka'nın. susacağını bilir kendinin; gelince sever, çok sever... gidince... gidince de sever.
aslında sevdiği Nastenka değil, Nastenka'yı sevmeyi sevmektir...
Dostoyevski'de kadınlar ise genel itibari ile kötüdür. birçok romanına bakarsanız ne demek istediğimi anlarsınız . Nastenka bu romanda ,Dostoyeviski'nin tipik kadın karakteridir; iki yüzlü, ne istediğini bilmez bir karakterdir...Bu Dostoyevski'nin kendi özel hayatından gelen bir tezahür müdür derseniz olabilir derim.
En çok dikkatimi çeken şey; Dostoyeviski'nin anlatımı..öyleki bu yanıyla diğer bütün eserlerden ayrılıyor bu noktada:
Anlatımın hem yazar tarafından yapılması (ki karakterin yalnızlığını çok etkileyici bir üslupla ele alıyor), hem ilahi bakışla ele alması hem de yeri geldiğinde kız karakter Nastenka'nın ağzından yapılması (