İnsan sevgiyle yaşar...
Kitabın ana teması bence sevgi, merhamet ve inanç. Vurgulanan değerler, gerçek mutluluğun maddi şeylerde değil, insanlar arasındaki saf sevgide var olduğu, maddiyatın anlamsızlığı ve ölüm karşısında her şeyin boş olduğu, affetmenin erdemi , intikam almak yerine sabretmenin gerçek huzura kavuşturduğu, sade yaşam ve manevi arınmadır. Hikayeler kısa fakat anlamları derin, sade anlaşılır bir dille anlatılmış, yaşadığımız hayata rehber niteliğinde bir kitap. Bence her yaştan insanın kesinlikle okuması gereken bir kitap. Hatta bir kez değil , ara ara okunup hatırlanmalı.
Tolstoy, sevgiye çok inanmış; ben de inanıyorum , dünyayı kurtarsa kurtarsa ancak sevgi kurtarır.
İyi okumalar dilerim.
Eric Emmanuel Schmitt' in daha önce #bayanminginhiçolmayanonçocuğu isimli kitabını okumuş çok sevmiştim. O günden beri yazarın diger kitaplarını merak ediyordum en çok da #mösyöibrahimvekuranınçiçekleri ' ni. Bu kadar merak ederken daha fazla bekletmemeliydim, nihayet okudum.
Öncelikle incecik bir kitapta anlatılan hikaye çok samimi ve sıcacıktı.
Paris' te yaşayan Moïse o bebekken annesi terk ettiği için , sevgide ve ilgide eksik babasıyla yaşamaktadır. Babası sürekli onun hic görmediği kardeşini över onu özlemle anardı. Ama iş Moïse ye geldiğin de zerre sevgi göstermezdi. Evde bulamadığı sevgiyi ilgiyi hatta terbiyeyi Müslüman Bakkal Mösyö İbrahim de bulur. Babası yarım bir mektupla terk ettiğinde hayatında güvenebileceği bir tek Mösyö İbrahim kalır.
Hikaye dostluğun din, ırk,yaş tanımadığı iyiliğin sevginin derinliğini hissettirken Moïse, Momo yada Muhammet ne fark eder ki dedirtiyor.
Söylemeliyim ki Mösyö İbrahim'i çok sevsem de Bayan Ming'in Hiç Olmayan On Çocuğu hala favorim. Yazarın diğer kitaplarını hala çok fazla merak ediyorum.
Reklam
Aşk daima sizden bir şey alır.
Yaralı Topraklar herkesin yaralı olduğu aşkta, sevgide, aile içi huzursuzluğun olduğu, evlat acısı olduğu ve toprağın bile yaralı olduğu harika bir hikaye.
Clare Leslie Hall kaleme almış olduğu bu kitabı gerçekten harikaydı bir insan iki kişi sevebilir mi en çok burda takılı kaldım ama sevemez her zaman birini belli bir zaman diliminde kaybeder ya bu aşkta birini kaybeder kendisini mi iki sevdiği adamı mı yoksa çocukları mı. Aşka kazanan elbet karşılığında bir kurban vermesi lazım bazen daha fazla aşkın yükü ağırdır.
Aşkta hiç bir zaman hiç bir şey saklanmamalı gerçekler, yalanlar, oyunlar en küçük hatada bedeli aşk kaybetmektir.
Daha çok şey yazılır kitap hakkında gerçekten çok beğendiğim bir kitaptı uzatmak istemedim okumanız tavsiye eder miyim? Evet.
Yaralı Topraklar herkesin yaralı olduğu aşkta, sevgide, aile içi huzursuzluğun olduğu, evlat acısı olduğu ve toprağın bile yaralı olduğu harika bir hikaye.
Clare Leslie Hall kaleme almış olduğu bu kitabı gerçekten harikaydı bir insan iki kişi sevebilir mi en çok burda takılı kaldım ama sevemez her zaman birini belli bir zaman diliminde kaybeder ya bu aşkta birini kaybeder kendisini mi iki sevdiği adamı mı yoksa çocukları mı. Aşka kazanan elbet karşılığında bir kurban vermesi lazım bazen daha fazla aşkın yükü ağırdır.
Aşkta hiç bir zaman hiç bir şey saklanmamalı gerçekler, yalanlar, oyunlar en küçük hatada bedeli aşk kaybetmektir.
Daha çok şey yazılır kitap hakkında gerçekten çok beğendiğim bir kitaptı uzatmak istemedim okumanız tavsiye eder miyim? Evet.
Kendi içimde yıllardır susturmaya çalıştığım bazı duyguları okudum aslında. Hikmet Anıl Öztekin'in Elif Gibi Sevmek 1 kitabı benim için sadece aşkı anlatan bir eser olmadı. Bu kitap; sevmenin ne olduğunu, beklemenin ne demek olduğunu, bir insanı Allah'a yaklaştıran sevda ile dünyaya bağlayan sevda arasındaki ince çizgiyi hissettiren bir yolculuktu. Kitap boyunca satırların arasında bazen kendimi buldum, bazen kaybettiklerimi, bazen de hâlâ içimde yaşayan umutları gördüm. Eser; aşkı yalnızca iki insan arasındaki duygusal bağ olarak değil, insanın ruhuna işleyen bir hâl olarak ele alıyor. Tasavvufî bir bakış açısıyla sevdayı anlatırken okuyucuyu da kendi kalbiyle yüzleştiriyor. Bu kitabın en çok etkileyen yanı, sevmenin sahip olmak olmadığını hissettirmesiydi. Günümüzde insanlar sevgiyi çoğu zaman kavuşmakla, yanında olmakla veya karşılık görmekle ölçüyor. Oysa kitap boyunca bana anlatılan şey; bazen sevmenin sadece dua etmek olduğu, bazen uzaktan bakabilmek olduğu, bazen de vazgeçmeden ama beklemeden yaşayabilmek olduğuydu. Sayfaları çevirdikçe aşkın bir insanı nasıl olgunlaştırabileceğini, nasıl sabrı öğretebileceğini düşündüm. Çünkü burada anlatılan sevda, "beni mutlu et" diyen bir sevda değil; "sen iyi ol yeter" diyebilen bir sevdaydı. Kitapta geçen birçok cümle sanki bir şiir gibi değil de yıllardır içimde kurup kimseye söyleyemediğim düşünceler gibi geldi. Özellikle ayrılık, özlem, bekleyiş ve teslimiyet üzerine yazılan bölümler beni derinden etkiledi. Çünkü insan bazı satırları okumaz; yaşar. Bu kitapta da tam olarak bunu hissettim. Bazı sayfalarda durup uzun uzun düşündüm. Bazen bir cümlenin ardından kitabı kapatıp sessizce oturdum. Çünkü bazı sözler okunmak için değil, insanın içine işlemek için yazılmıştı. "Elif" kavramı da kitapta sadece bir harf değil. Elif;
Lev Tolstoy’un Anna Karenina eseri, insan ruhunun ne kadar karmaşık ve kırılgan olabileceğini yeniden hatırlattı bana. Tolstoy yalnızca bir hikâye anlatmıyor; evlilikleri, tutkuları, toplumsal baskıları ve insanın içindeki boşluğu bütün gerçekliğiyle önümüze bırakıyor. Karakterlerin iç çatışmaları öyle güçlü yazılmış ki bazen bir roman değil de gerçek insanların hayatını izliyormuş gibi hissettim.
İlk ciltte ilişkilerin başlangıcını ve çatışmaları görürken, ikinci ciltte herkes yaptığı seçimlerin sonuçlarıyla yüzleşiyor. Anna ve Vronski’nin ilişkisi başta özgürlük ve tutku gibi görünse de zamanla korkuya, kıskançlığa ve yalnızlığa dönüşüyor. Tolstoy burada insanın, aşk uğruna her şeyi feda etse bile kendi içindeki huzursuzluktan kaçamayacağını hissettiriyor. Vronski’nin de ilişkinin yükü altında değişmeye başlaması, aşkın yalnızca heyecandan ibaret olmadığını çok güçlü bir şekilde gösteriyor.
Benim en sevdiğim karakterler ise Levin ve Kitty oldu Anna ve Vronski’nin ilişkisi daha çok tutkudan ibaret hissettirdiği için beni içine çekmedi. Ama Levin ve Kitty’nin sevgisi; emek verilen, büyüyen ve olgunlaşan bir bağ gibiydi. Levin’in sürekli hayatın anlamını sorgulaması, mutluluk, sevgi ve insanın yaşam amacı üzerine düşünceleri romana bambaşka bir derinlik katıyor.
Kitapta beni en çok etkileyen şey ise herkesin mutluluğu farklı yerde aramasıydı. Anna tutkuda özgürlüğü ararken yalnızlığa sürükleniyor, Levin ise sade bir yaşamda ve sevgide huzuru bulmaya çalışıyor. Tolstoy iki ilişkiyi karşılaştırarak aşkın yalnızca tutku değil; emek, anlayış ve ruhsal denge gerektirdiğini etkileyici bir şekilde anlatıyor.
Tolstoy insan ruhunu öyle gerçek yazıyor ki karakterler kurgu olmaktan çıkıp yaşayan insanlara dönüşüyor
Puan vermedi
nankörlük bir insanda en büyük kusurdur bence.
olmak ya da olmamak, işte tüm mesele bu.
müzik aşkı besliyorsa,çalın çalın.gözü doysun,iştahtan kesilsin,şu aşk bitsin,tükensin.
bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"o olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
demeyeceksin işte.
yaşarsın çünkü.
öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
çok sevmeyeceksin mesela. o daha az severse kırılırsın....!!!!
korkuyu yen,talihini küstürme.olduğun gibi görün.o zaman seni korkutan senden korkar.
bir deliden daha akıllı değilsen keçileri kaçırdın demektir.
aşk taht kurduğu yürekte yankılar uyandırıyor.
bir taş yürekliye içimi döktüm,onurumu çiğnettim düşüncesizce.içimden bir ses suçlusun diyor;ama öyle güçlü,öyle küstah ki o suç,azarlara gülüp geçiyor.
biz erkekler çok konuşur,yemin üstüne yemin ederiz.gösterişimiz boldur.ya gerçek duygular?yeminlerde cömertiz ama sevgide cimri.
"kaybettiğin yerde bekleme, güçsüzler öyle yapar.
sana kapanan kapıyı bir daha çalma, kapanan kapıyı acizler çalar..."
on ikinci gece // william shakespeare
Reklam
Reklam