şevval

şevval
@sevvalalb
bazan bir şey yazarken olaya dışardan bakıp o olayı yazmak için yaşadığım duygusuna kapılıyorum. o zaman içimden bir ses karşındakine haksızlık ediyorsun diyor. olayın içine girmeye çalışıyorum. o zaman da kendime haksızlık ediyormuşum gibi oluyor. böylece kendi özüm ve gözetimim arasında gidip geliyorum.
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
bir örnek yazılar yazmak, bir örnek dersler vermek, bir örnek çekiç sallamaktı onların iş dedikleri. yaşamanın amacı alışkanlıktı, rahatlıktı. ne kolaydı onlara uymak. ama biliyordu, yetinmeyecekti. güçlüğü umutsuzca zorlamak bile güzeldi.
böylece bu uçurumların ve tepelerin tam ortasına düşmüş, yaşamaktan çok yönü belli olmayan günlere ve kuru anlarına kendilerini bırakmışlardı, acılarının toprağında kök salmayı kabul etmeden gücü toplayamayacak başıboş gölgeler gibi sürüklenip gidiyorlar.
yusuf, yerini bulamamanın azabını bütün teferruatıyla duymakta idi. bu his herhangi bir işsizliğin verdiği can sıkıntısı veya endişeye benzemiyor, insanı gözle görülür bir şekilde eziyor ve yavaş yavaş, hayatta lüzumsuz olduğu kanaatini uyandırıyordu. kendinde her şeyi yapabilecek kuvveti görmek, sonra yapılacak hiçbir şey bulamamak... tükenmek bilmez bir sabırla meçhulü beklemek...
Yusuf hayatında bir gün bile kendinden şüphe etmemişti. dünyada her şeyi yapabileceğine inanıyor, gelecek günlerden korkmuyordu. onu üzen bugündü. devam etmemesi icap ettiği halde sürüp giden bu hayat, onun nefsine olan itimadını da kemiriyor ve içinde şüpheler uyandırıyordu.
Sayfa 147·Kitabı okudu