Kendini öldüresin diye mi sana verildi bu akıl, bu yürek dolusu sevgi? Sevince, dünyaya doymadan ölmeye gitmek, sana yakışıyor mu insanoğlu, diyordu. İşte savaş, savaş sonrası, dağlardan, ovalardan geldik, öldürdük, içimizdeki sevinci, sevgiyi öldürdük. Ağzına kadar çiçeklerle, gün ışığıyla, binbir renk ile doluydu bu dünya, binbir ışıkla, binbir kuşla, binbir sesle, binbir kokuyla, binbir sevgiyle, binbir merhametle doluydu bu dünya, hepsini öldürmedik mi, diyordu Dengbej Uso. Doğduğunuz toprağı, üstümüzdeki gökyüzünü, akan ak bulutu , gökte süzülerek giden kuşların katarlarını, dünyayı güzelleştiren ne varsa öldürdük. Dünyanın yakışığı, kederli karagözlü cerenleri de öldürdük.