Şeyda Benek
@seydab
Kütüphanemden notlar...
Mustafa Kemal Atatürk
Lisans
İstanbul
366 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Puan vermedi·472 syf.··
Beğendi
·2023 5. kitabı
·12 günde okudu
·Okunma: 26 Şubat 2023 01:10
1913 Viyana'sında kitabın baş kahramanı Ulrich ve onun olduğu onlarca farklı ortamda, onlarca farklı konu hakkındaki düşünceleri içeren, bunları okuyucuya çok geniş bir kelime yelpazesi ile aktaran kitabın her sayfası çok kıymetliydi. İnsanın okurken bol bol düşündüğü, hem dönemine ait ufak bilgiler içeren hem de edebiyat, felsefe, sanat alanlarından birçok bilindik isme atıfta bulunan kendisine hayran bırakan bir olay örgüsüne sahip.
Kitabı bitirdikten sonra olumsuz anlamda aklımı kurcalayan tek konu vardı; kitaptaki tüm kadın karakterler ya sadakatsizdi ya da sadakatsizliğe eğilimi vardı. Yazarın neden böyle bir tercihte bulunduğunu düşündüm. Yazar hakkında yaptığım ufak bir araştırmadan sonra ise özel hayatında birçok sadakatsizlikle karşılaşan bir erkeğin yazdığı kitaba kendi hayatının bir yansıması olduğunu gördüm.
Düşünsel anlamda okuyucusuna çok şey katacağına inandığım için okumayı düşünenlere tavsiyem, ertelememeleridir.
Reklam
İnsan bir şeyleri varsayarken, hele ki varsaydığı şeyler pek de gönlünü hoş edecek bir gelecek ise, nasıl da kapılıp gidiyor o düşüncelerin ardına ve bu sözde doğrular için hayati kararlar alabiliyor kitap boyunca gördüğüm en büyük gerçekti.
Kitapta Pip'in çocukluğundan başlayarak hayatına tanıklık ediyor olsak da yaptığı hatalarda, karşılaştığı ikilemlerde, duygusal bocalama anlarında okuyan da kendisinden bir şeyler bulabiliyor.
Kitabın dili o kadar akıcı ki kâh Pip için endişelenirken buluyorsunuz kendinizi kâh günümüzde de sıklıkla gördüğümüz 'parası ne kadar çoksa o kadar saygı göstereyim' düşünceli insanlara kızarken. Ve sayfalar nasıl geçip gitmiş anlamıyorsunuz.
Tüm bu sebeplerden okunası, üstüne düşünülesi bulduğum bir kitap oldu.
Dizeler arasında kaybolurken hissettiğiniz şairin acısı, sanki çok sevdiğiniz bir kişinin acısı gibi çöküyor ruhunuza. Aynı acıları taşımasanız da kendinizi yaşayanın yerine koyuyorsunuz ve bir hüzün kaplıyor benliğinizi o an.
Kitaplığınızda olmalı, arada elimize alıp o duygu denizinde yüzmeli bir kitap...
Kendinizi hangi sıfatlarla tanımlarsanız tanımlayın, elbet bu kitabın içindeki satırlardan biri/birkaçı sizin ruhunuza işleyecektir.
Sayfa sayısı az, iyi ki az çünkü her geçen sayfanın ardından uzun uzun kendi içine yönlendiriyor insanı.
Okunası, kaybolunası, içimize dalıp çıkılası bir kitap...
Post modern eserleri seven okurlara şiddetle tavsiye edebileceğim, daha önce post modern bir esere 'kafamı karıştırıyor, sıkılıyorum, bu nasıl kitap' gibi yorumları olmuş okurlara ise şiddetle uzak durun diyebileceğim bir kitap. Hatta Konstantiniyye Üçlemesi'nin ilk kitabı dersem daha doğru olur.
Kitap, baş karakter Xeno'nun başından geçen rüya mı gerçek mi olduğunu anlamak için çaba sarf edilen olaylar üzerine oturtulmuş. Yer yer olay akışını bozmayacak şekilde ansiklopedik bilgiler kitaba yerleştirilmiş. Yazar kitaba has kısaltmalar kullanmış, örneğin; UÇÖLÜM (Uykuda Çocuk Ölümleri), ŞİRİN (Şirket İç Nizamnamesi), MAFİŞ (Memurun Afet İşleri) vb.
Okurken kah kitaptaki karakterle birlikte başına ne geleceğinin heyecanını duyuyorsunuz, kah içiniz sıkılıyor ve bir an önce bitmesini istiyorsunuz.
Son olarak kitabın bu kadar gölgede kalmaması gerektiğini düşünüyorum. Şahsen kitapçıları gezmeyi sevdiğim için tesadüfen denk gelip, ayaküstü göz gezdirme ile içimde merak uyandırarak almış olmak yerine birilerinin kitap hakkında konuşurken duyup ilgimi çekmesini yeğleyeceğim ve pişman olmayacağım kadar iyi bir kitap.
Reklam