Anlam kuvvet verir, anlamsızlık kuvvetten düşürür. İnsanlar bir anlam görürlerse, birçok şeye göğüs gerebilir, birçok şeyi alt edebilirler, bir anlam göremezlerse hemen hiçbir şeyin üstesinden gelemezler.
Mutluluk tribine girmiş olan zamanın ruhuna itiraz edebilecek cesareti ancak birey gösterebilir. Zamanları değiştiren de kendilerini değiştiren insanlardır.
Babası ip yerine yılana çekilmiş
Bir çocuğun çifte korkusu öyledir
Boynundan yavaşça çözülerek
Atkısı bir tambur sesine uzanır
Gökte bir süre kayar gözleri
Öpüşü hançerlenmiş bir kadının
Tutunacak yer bulamayınca
Gider bir ırmakta karar kılar
Ve kururken gözyaşları
Gürültüsüz bir platini
Usul usul indirir
Celladının damarlarına
Ey sevgili yalnızlık
Senin günübirlik sokaklarında
Dopdolu bir öğle
Bir kuş serpintisini, ölümün
Canevine sürgün götürüyor
Bir şehir söyle bana bir şey anlatmasın
Kuzeye çıkmanın coşkusundan başka