"Olabilir," dedi ozan, ayakkabı tabanına bakmayı sürdürerek "belki de bulunamam. Ancak ikimizin mesleği arasında belli bir fark var. Şiire ve lavta sesine olan talep asla azalmayacak. Ama senin mesleğinde bu biraz zor. Siz Witcherlar kendi ellerinizle kendinizi işinizden ediyorsunuz. Bunu yavaş yavaş ama sürekli yapıyorsunuz. Ne kadar temiz ve mükemmel çalışırsanız o oranda işiniz azalıyor. Sizin hedefiniz, varoluş nedeniniz canavarların olmadığı huzurlu ve tehlikesiz bir dünya. Yani Witcherların gereksiz olduğu bir dünya. Çelişkili bir durum, öyle değil mi?"
Beni cezalandıracağını biliyorum ama kararsızlık ve duraksama yüzünden pişman olmak istemiyorum. Eğer pişman olacaksam eyleme geçtiğim, bir şey yaptığım için olayım. Ben büyücüyüm. Yaşamın yakasına yapışırım.
Bunun cevabını biliyorsun, Bruce. Bazıları için, gama ışınına maruz kalmış olsunlar ya da olmasınlar, "Seni" ve "seviyorum" yan yana getirilmesi en zor iki kelimedir.
"İnsanın yanında olacak birine ihtiyacı var." İnlemeyi andıran bir sesle devam etti: "İnsan yanında biri olmazsa delirir. Kim olduğu hiç önemli değildir, yeter ki yanında olsun." Ağlamaya başladı. "Sana bir şey diyeyim mi? İnsan çok uzun süre yalnız kaldı mı hastalanır, yalnızlıktan hastalanır."